บทที่ 309 เซี่ยซีหว่านบุกรุกคฤหาสน์ตระกูลลู่ในยามวิกาล !

เขาคิดว่ามันเป็นโอกาสที่ดีที่จะได้แต่งงานกับเธอ เธออายุ 18 ปีแล้ว หลายปีที่ผ่านมานี้เขารอวันที่เธอเติบโตมาโดยตลอด

ถ้าเขาไม่รีบคว้าเธอไว้ ไม่ช้าก็เร็วคนอื่นก็จะแย่งเธอไป

ลู่ซือเจี๋ยไม่ได้ต้องการแต่งงานกับหญิงสาวจากตระกูลร่ำรวย เขาต้องการแต่งงานกับผู้หญิงที่เขาชอบ และแก่ตายไปด้วยกัน

ในปีที่เขาแต่งงานกับเธอนั้น เขาอายุ 27 ปี ส่วนเธออายุ 19 ปี นับว่าเป็นปีที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา เขาสร้างห้องอาเจียวให้กับเธอและซ่อนเธอไว้ในนั้น ซึ่งเวลาต่อมาก็ได้กลายเป็นเรื่องซุบซิบนินทาของผู้คนในมหานครเอมพีเรียลอยู่ชั่วครู่หนึ่ง

แต่เขารู้ดีว่าเธอไม่อยากแต่งงานกับเขา

ในคืนวันแต่งงาน เขายังจำเหตุการณ์ในคืนนั้นได้อย่างชัดเจนราวกับว่าทุกอย่างเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

เธอถูกส่งตัวเข้าไปที่บ้านหลังใหม่ ส่วนเขากำลังรับแขกอยู่ด้านนอก หญิงสาวอยู่ในห้องนอนของเขา ผู้หญิงที่ทำให้หัวใจของเขาสั่นไหวคนนี้กำลังจะกลายเป็นภรรยาของเขา เธอรอเขาอยู่ในบ้านหลังใหม่ ทำให้เขาไม่มีกะจิตกะใจจะพูดคุยกับแขกที่มาร่วมงานเลย

ลี่จวินโม่หัวเราะเยาะเขา และพูดว่า “ซือเจี๋ย นายกำลังคิดถึงเจ้าสาวตัวน้อยของนายอยู่เหรอ คืนนี้คงตื่นเต้นมากสินะ”

เขาเหลือบมองลี่จวินโม่ และพูดว่า “ฝากจัดการเรื่องที่นี่ต่อด้วย ฉันจะไปแล้ว”

ลี่จวินโม่หัวเราะอย่างมีความสุข และเขาก็กลับไปที่บ้านหลังใหม่อย่างรวดเร็ว

เมื่อเขาเปิดประตูห้องเข้าไป คนที่เขาเห็นกลับเป็นหลิวจ้าวตี้

หลิวจ้าวตี้ปรากฏตัวขึ้นในบ้านหลังใหม่ของเขา

สองพี่น้องหลิวอิงลั่วและหลิวจ้าวตี้นั้นมีหน้าตาที่คล้ายคลึงกันราวกับฝาแฝด ใบหน้าของพวกเธอนั้นเหมือนกันแทบทุกประการ แต่เขาจดจำใบหน้านั้นได้อย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่หลิวอิงลั่ว !

ภายใต้ความโกรธของเขา หลิวจ้าวตี้กำลังร้องไห้และบอกเขาว่าหลิวอิงลั่วไม่อยากแต่งงานกับเขานั่น เพราะว่าหลิวอิงลั่วมีคนที่เธอชอบอยู่แล้ว และตอนนี้เธอก็กำลังจะหนีไปพร้อมกับรักแรกของเธอ

เขาจึงรีบไปที่ท่าเรือพร้อมกับลูกน้องของเขาจำนวนหนึ่งอย่างรวดเร็ว เพียงไม่นานนักเขาก็เจอหลิวอิงลั่วที่ท่าเรือ ขณะนั้นเธอกำลังอยู่ในอ้อมแขนของชายคนหนึ่ง ทั้งสองคนกำลังกอดกันแน่น

ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในทันที เขาพุ่งเข้าไปต่อยชายคนนั้น และบังคับให้เธอกลับไปกับเขา

คืนนั้นเธอดื้อรั้นมาก เขาจึงจับเธอมัดเอาไว้

ต่อมาเขาก็หักปีกของเธอ โดยการกักขังเธอเอาไว้ในห้องอาเจียว

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานั้น เธอไม่เชื่อฟังเขาเลยแม้แต่น้อย แต่เขาก็มีวิธีการที่จะทำให้เธอเชื่อฟังเขาเสมอ ไม่นานนักเธอก็ค่อย ๆ กลัววิธีการของเขา และทำได้เพียงยอมจำนน

เธอมักจะร้องไห้อยู่บนเตียงของเขาเสมอ น้ำตาบนใบหน้าที่งดงามของเธอนั้นทำให้เขารู้สึกโกรธและไม่พอใจเป็นอย่างมาก

ลู่ซือเจี๋ยหรี่ตาที่หล่อเหลาของเขาลงเล็กน้อย และพยายามเลิกคิดถึงความทรงจำในตอนนั้น ขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ประตูห้องหนังสือถูกเปิดออกอย่างรวดเร็ว จากนั้นสาวใช้ก็เข้ามาในห้องและพูดว่า “คุณท่านคะ คุณนายคะ…”

สาวใช้ที่ยืนอยู่ตรงประตูร่างกายแข็งทื่อในทันที เธอไม่คิดว่าจะได้เห็นฉากนี้ ชายในวัย 50 ปียืนอยู่ตรงหน้าต่างในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำ เขาเป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาและมีเกียรติ ขณะที่หลิวจ้าวตี้ที่มีใบหน้างดงามกำลังกอดเขาแน่นจากทางด้านหลัง แสงสลัวภายในห้องทำให้เหตุการณ์ดูคลุมเครือมาก โดยเฉพาะสำหรับผู้ชายในวัยนี้ ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกกระอักกระอ่วนมากเป็นพิเศษ

สาวใช้รีบก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็ว เธอไม่กล้ามองไปที่พวกเขา

เมื่อมีคนมาขัดจังหวะ หลิวจ้าวตี้ก็ปล่อยตัวลู่ซือเจี๋ยอย่างไม่เต็มใจนัก เธอจ้องไปที่สาวใช้อย่างไม่พอใจ และพูดว่า “รีบร้อนอะไรขนาดนั้น แกลืมกฎเกณฑ์ภายในบ้านไปหมดสิ้นแล้วอย่างนั้นเหรอ?”

ทันใดนั้นน้ำเสียงอันไพเราะและนุ่มนวลก็ดังขึ้นมาจากทางหลังประตูว่า “คุณนายลู่คะ ฉันเองค่ะ อย่าดุพวกเขาเลยค่ะ ฉันเป็นคนยืนกรานที่จะบุกเข้ามาที่นี่เองค่ะ !”

ประตูห้องหนังสือถูกเปิดกว้าง จากนั้นร่างผอมเพรียวอันงดงามของเซี่ยซีหว่านก็ปรากฏสู่สายตาของทุกคน

เซี่ยซีหว่านมาแล้ว !