บทที่ 324 แขนขวาของลู่หานถิงหัก

อะไรนะ?

ขนตาดั่งขนนกของเซี่ยซีหว่านสั่นระริก เธอต้องการข้อมูลของฟ่านเถียนเพื่อตรวจสอบ จากนั้นข้อมูลของฟ่านเถียนก็ปรากฏที่หัวเตียงของเธอ?

“พ่อเซี่ย ใครส่งสิ่งนี้มาคะ?” เซี่ยซีหว่านถาม

เกิดเรื่องกับเซี่ยซีหว่าน ทำให้เซี่ยปังกับหลานเหยียนระวังตัว มีบอดี้การ์ดเฝ้าห้องผู้ป่วยตลอด 24 ชั่วโมง เขาและเหยียนหลานก็อยู่กับเธอตลอด เมื่อวานเหยียนหลานกลับบ้านและเอาเสื้อผ้ามาสองสามชุด ประมาณหนึ่งชั่วโมง ระหว่างที่เขาไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเขาออกมาอีกครั้ง ระเบียนปิดผนึกก็อยู่ที่หัวเตียงของเซี่ยซีหว่านแล้ว

เรื่องนี้ประหลาดมาก

“หว่านหว่าน มีคนเพียงไม่กี่คนที่สามารถลงมือแบบลับ ๆ ใต้จมูกของพ่ออย่างนี้ได้ พ่อได้ตรวจสอบกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาลแล้ว แต่ไม่พบอะไรในกล้องวงจรปิดเลย ตอนนี้พ่อไม่รู้ว่าเป็นใครกันแน่ สรุปคือคนนี้ต้องแข็งแกร่งมาก” เซี่ยปังพูดอย่างเคร่งขรึม

เซี่ยซีหว่านนึกถึงใครบางคนทันที ซูซี !

ตอนที่อยู่เมืองไห่เฉิง เธอรู้สึกว่าซูซีไม่ใช่ซูซีที่เธอรู้จักมาก่อน เขากลายเป็นคนลึกลับมาก ราวกับว่ากำลังซ่อนพลังอันแข็งแกร่งไว้

ซูซีเหรอ?

“พ่อเซี่ย เรื่องนี้อย่าเพิ่งไปสนใจเลยค่ะ อย่างไรก็ตาม คน ๆ นี้ไม่ใช่ศัตรูของเรา แต่คงเป็นมิตร และเขามาช่วยเราแน่นอนค่ะ”

“ตกลง หว่านหว่าน ลูกเพิ่งฟื้น ลูกควรจะพักผ่อนให้เร็วขึ้น พ่อจะไปเรียกหมอมาทำการตรวจร่างกายทุกด้านให้ลูก อย่างนี้พ่อถึงจะสบายใจ” เซี่ยปังก็ไปเรียกหมอมา

เซี่ยซีหว่านเองก็เป็นหมอ เธอรู้ว่าร่างกายของเธอไม่มีปัญหา เธอเปิดถุงระเบียนในมือ หยิบข้อมูลของฟ่านเถียนออกมา

อันที่จริง ภูมิหลังของฟ่านเถียนยังคงสะอาดบริสุทธ์ และไม่มีอะไรให้ดู ในเวลานี้เซี่ยซีหว่านเปิดไปที่หน้าสุดท้าย และดวงตาที่สดใสของเธอก็หดตัวลงเล็กน้อย

ทันใดนั้นก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากข้างนอก อาจารย์อู๋นำบรรดานักศึกษาจากมหาวิทยาลัย A มาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล

หลานเหยียนเดินออกไป และเริ่มคุยกับอาจารย์อู๋ หวังชงนำทุกคนเดินเข้ามาและล้อมรอบเซี่ยซีหว่าน

“ซีหว่าน วันที่เธอหายตัวไป พวกเราตกใจแทบแย่ โชคดีที่เธอไม่เป็นอันตรายอะไร”

“ซีหว่าน เธอต้องพักผ่อนให้มาก ๆ นะ เธอเหมือนผอมลงเลย”

ทุกคนพูดคุยกันเสียงดังจ๊อกแจ๊กจอแจ ส่งความห่วงใยและปลอบขวัญ เซี่ยซีหว่านรู้สึกอบอุ่นในใจ เธอรู้ว่าเมื่อเธอหายตัวไป มหาวิทยาลัย A กับมหาวิทยาลัย T ก็ยกพวกตีกัน แม้ว่าเธอจะอยู่ที่มหาวิทยาลัย A ไม่นาน แต่มหาวิทยาลัย A ก็เหมือนกับครอบครัวที่อบอุ่น

เซี่ยซีหว่านมอง ๆ แล้ว แต่ก็ไม่เห็น​​ฟ่านเถียน เธอจึงเอ่ยปากถามว่า “ฟ่านเถียนล่ะ? ทำไมฟ่านเถียนไม่ได้มา?”

เมื่อพูดถึงฟ่านเถียน สีหน้าของทุกคนแสดงความโกรธแค้นออกมา หวังชงเอ่ยปากว่า “ซีหว่าน เธอยังไม่รู้เหรอว่า วันนั้นการคัดเลือกของสถาบันวิทยาศาสตร์ได้สิ้นสุดลงแล้ว หนึ่งในสามของโควต้าคือ ฟ่านเถียน ฟ่านเถียนได้เข้าสู่สถาบันวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการแล้ว”

ทุกคนโกรธมาก

“ซีหว่าน วันนั้นเรามีการทะเลาะวิวาทครั้งใหญ่กับมหาวิทยาลัย T ฟ่านเถียนไม่ได้มีส่วนร่วมในกระบวนการทั้งหมด เธอทำเหมือนคนที่ไม่อะไรไปเข้าร่วมแข่งขันคัดเลือก”

“เรื่องนี้พวกเราก็ไม่โทษเธอ ทุกคนมีทางเลือกของตัวเอง พวกเราก็ไม่ได้บังคับที่ผิดศีลธรรม แต่เราเรียกให้เธอมาดูเธอด้วยกัน เธอกลับบอกว่าเธอไม่ว่าง เธอเก็บของออกจากมหาวิทยาลัย A ไปแล้ว และยังบล็อกพวกเราทั้งหมด”

“ฟ่านเถียนคนนี้เป็นคนเนรคุณจริง ๆ ปกติเธอจะตามอยู่ข้างหลังเธอซีหว่าน และแกล้งทำเป็นพี่น้องได้ลึกซึ้ง อันที่จริงพวกเราทั้งหมดถูกเธอหลอก !

“ซีหว่าน เธอพลาดการคัดเลือกของสถาบันวิทยาศาสตร์ปีนี้ไปแล้ว โอกาสครั้งต่อไปจะต้องรอปีหน้า และตอนนี้ข้างนอกแพร่กระจายเรื่องที่ไม่น่าฟังเป็นพิเศษ บอกว่าเธอถูกชายชุดดำ...

ยังพูดไม่ทันจบ เพราะเพื่อนร่วมคลาสสองสามคนชำเลืองมองอย่างรวดเร็ว อย่าพูดอะไรไร้สาระ