บทที่ 329 เธอทั้งร้องไห้และหัวเราะเหมือนคนโง่

ใบหน้ารูปไข่ของเซี่ยซีหว่านงดงามมาก เธอเกิดมาเป็นศัตรูของผู้หญิงไปทั่ว ดังนั้นสาว ๆ รอบตัวเธอจึงชี้เป้ามาที่เธอ

เซี่ยซีหว่านไม่สนใจเรื่องเหล่านี้ เธอเงยหน้าขึ้น ลู่หานถิงได้เดินออกไปไกลเข้าไปที่งานหมั้นที่สนามหญ้าแล้ว

เขาไม่ได้สังเกตเห็นเธอที่นี่

ทันใดนั้นเงาร่างสวยงามก็เดินเข้ามา นางเอกของคืนนี้ ลี่เหยียนหลานก็ปรากฏตัวขึ้น

“พี่หานถิง พี่มาแล้วเหรอคะ?” ลี่เหยียนหลานของคืนนี้สวมชุดกระโปรงผ้าชีฟองสีชมพูที่สั่งทำขึ้นเองโดยส่วนตัว บนหัวสวมมงกุฎเล็ก ๆ เธอเดินมาอย่างมีอ่อนโยนและสายลมยามเย็นพัดชายกระโปรงยาวของเธอพริ้วไหว ดูงดงาม นิ่มนวลและสะดุดตาราวกับหญิงงามยุคหนึ่ง

ลี่เหยียนหลานก้าวไปข้างหน้า ยื่นมือไปควงแขนอันแข็งแกร่งของลู่หานถิง

ลู่หานถิงเหลือบตาลงมองใบหน้าที่สวยงามและสะดุดตาของลี่เหยียนหลาน ใบหน้าที่หล่อเหลาของเขาไม่มีอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ อะไร เพียงตอบรับอย่างเย็นชา “อืม”

“พี่หานถิง เราเข้าไปกันเถอะค่ะ”

ลี่เหยียนหลานควงแขนอันแข็งแกร่งของลู่หานถิงเดินเข้าไป

เซี่ยซีหว่านจ้องดูร่างสูงโปร่งของลู่หานถิงพาลี่เหยียนหลานเดินเข้าไปในงานหมั้น บรรยากาศการดื่มในนั้นคึกคัก พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน และการปรากฏตัวของตัวเอกในไม่ช้าก็ได้ยินเสียงโห่ร้อง

“ประธานลู่ ยินดีด้วย ยินดีด้วย และขอให้คุณกับคุณเหยียนหลานรักกันตลอดไป”

“ประธานลู่ คืนนี้เป็นงานหมั้นของพวกคุณ คุณก็จูบคุณเหยียนหลานต่อหน้าพวกเราหน่อยเถอะ !”

“จูบเลย！ จูบเลย！”

เซี่ยซีหว่านโทษสายตาของตัวเองดีเกินไป เธอมองเห็นที่นั่น ในแสงไฟจ้า ลี่เหยียนหลานมองลู่หานถิงอย่างเหนียมอายและรักใคร่ชื่นชม รอคอยการจูบของเขา

ในไม่ช้า ลู่หานถิงก็ก้มร่างสูงโปร่งของเขา จูบแก้มของลี่เหยียนหลานอย่างอ่อนโยน

ลมหายใจความแข็งแกร่งของผู้ชายที่ใสสะอาดกระจายอยู่ใต้จมูกของลี่เหยียนหลาน แก้มของเขานุ่มและเย็น นั่นคือริมฝีปากของเขา ใบหน้าเล็ก ๆ ที่สวยงามของลี่เหยียนหลานก็ปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็วพร้อมกับแก้มอุ่นสองข้าง

นี่เป็นครั้งแรกที่ลู่หานถิงจูบเธอก่อน

มีเสียงปรบมือดังสนั่นและทุกคนก็ส่งเสียงเชียร์ ลี่เหยียนหลานหน้าแดงและยิ้มหวานให้ลู่หานถิง

เซี่ยซีหว่านยืนอยู่ข้างนอก และดูฉากนี้ เขาหลับตาลงและจูบแก้มของลี่เหยียนหลาน หัวใจของเธอบิดด้วยความเจ็บปวด

น้ำตาที่คลอเต็มดวงตาสดใสของเธอก็ควบแน่นเป็นหยดน้ำเล็ก ๆ อย่างรวดเร็ว เห็นได้ว่าน้ำตาก็กำลังจะร่วงหล่นลงมา

ขนตายาวเป็นแพงามดั่งขนนกที่หนาสั่น ๆ เซี่ยซีหว่านหยุดสำลัก และเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว พยายามกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลลงมา

นี่เป็นสิ่งที่ดี เขาพบความสุขที่เป็นของเขาเองแล้ว

เธอกับเขาเดิมที่เป็นคนสองโลก พบกันสั้น ๆ ที่ไห่เฉิง ทำให้พวกเขาต่างไปจากระดับความสามารถของตนเอง ตอนนี้เขากลับมาในวงโคจรชีวิตของตัวเองอีกครั้ง สืบทอดทรัพย์สินของครอบครัวจำนวนมหาศาล และมีผู้หญิงสวย ๆ อยู่ในอ้อมอก เริ่มใช้ชีวิตอันรุ่งโรจน์ของทายาทตระกูลสูงศักดิ์ของวงการธุรกิจคนแรกแห่งนครเอมพีเรียล

เธอควรจะดีใจ

เซี่ยซีหว่านยิ้มเย้ยหยัน ยิ้มผลิบานเล็กน้อย แต่ยิ้มอยู่ ๆ น้ำตาก็ยังคงไหลลงมา

ในช่วงเวลานี้ เธอไม่กล้าที่จะหวนรำลึกได้เลย เธอได้ผนึกความทรงจำของไห่เฉิงไว้แล้ว แต่ตอนนี้ ความทรงจำนั้นมาราวกับกระแสน้ำอย่างดุเดือด และทำให้เธอจมดิ่งลงไป

สิ่งที่ปรากฏอยู่ในหัวของเธอราวกับว่าสมหวัง คือทุกช่วงเวลาอันแสนหวานของเขาและเธอ