บทที่ 333 ผู้หญิงสองคนต่อสู้เพื่อแย่งชิงชุดเดรสตัวเดียวกัน

ประตูห้องลองเสื้อผ้าปิดลง หลานเหยียนถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็มองดูรายการเสื้อผ้าภายในร้าน และพูดว่า “สาวน้อยฉันอยากซื้อชุดเดรสแบบอื่นอีก เธอมาแนะนำฉันหน่อยสิ”

พนักงานภายในร้านวิ่งเข้ามาอย่างกระตือรือร้น และพูดว่า “คุณนายคะ ลูกสาวของคุณนายสวยอย่างเป็นธรรมชาติ เธอเกิดมาสวยราวกับหยก และเธอสามารถเข้ากับเสื้อผ้าทุกสไตล์ได้อย่างลงตัว แต่ทว่าคุณนายตาดีมากนะคะ เพราะชุดเดรสสีนู้ดตัวเมื่อครู่เหมาะกับลูกสาวคุณนายมาก สีโทนอุ่น เช่น สีลาเวนเดอร์ สีเหลืองอ่อน สีเขียวอ่อน ถ้าลูกสาวคุณนายใส่ จะต้องใส่ออกมาสวยมากแน่ ๆ ค่ะ”

หลานเหยียนรู้สึกภูมิใจมาก เธอถอนลมหายใจเบา ๆ และพูดว่า “ถ้าอย่างนั้นไปเอาชุดเดรสเหล่านั้นมาหน่อย เดี๋ยวฉันจะให้หว่านหว่านของฉันลองทีละตัว ในวันพรุ่งนี้จะมีแขกมาร่วมงานจำนวนมาก โดยเฉพาะเหล่าคุณชายตระกูลต่าง ๆ พวกเขาจะต้องตกตะลึงเมื่อพวกเขาเห็นหว่านหว่านของฉัน พวกเขาล้วนมีรสนิยมที่ดี ไม่เหมือนกับใครบางคนที่มีรสนิยมต่ำ !”

คำพูดเหล่านี้หลานเหยียนหมายถึงลู่หานถิง เธอเจตนาพูดเหน็บแนบเขา หลานเหยียนอยากจะเดินไปชี้หน้าด่าเขาว่า “อย่ามั่นใจให้มากนัก คนที่รสนิยมต่ำก็คือคุณ !”

แน่นอนว่าลี่เหยียนหลานเข้าใจในสิ่งที่เธอพูด คำว่า “รสนิยมต่ำ” ของหลานเหยียนหมายถึงเธอ อันที่จริงลี่เหยียนหลานไม่ค่อยอยากจะมีปัญหาใด ๆ กับหลานเหยียน เพราะหลานเหยียนเป็นคนที่ปากร้ายมาก

เกี่ยวกับวันเกิดครบรอบ 50 ปีในวันพรุ่งนี้ ลี่เหยียนหลานเม้มริมฝีปากสีแดงของเธอด้วยความรังเกียจ จากนั้นก็กระซิบที่ข้างหูลู่หานถิงเบา ๆ ว่า “พี่หานถิงดูนี่สิคะ”

ลี่เหยียนหลานเอาคำเชิญของตระกูลเซี่ยให้ลู่หานถิงดู

ลู่หานถิงเหลือบมองคำเชิญของตระกูลเซี่ย ซึ่งเชิญชวนเหล่าคุณชายตระกูลต่าง ๆ ที่ยังไม่ได้แต่งงานมาที่งานเลี้ยงวันเกิดในวันพรุ่งนี้

สิ่งที่สำคัญที่สุดภายในคำเชิญคือคำว่า “ชายหนุ่มที่ยังไม่แต่งงาน” ซึ่งพิมพ์เป็นตัวหนา ตระกูลเซี่ยคงกลัวว่าคนอื่นจะไม่เข้าใจถึงความตั้งใจของพวกเขาที่จะหาสามีให้กับลูกสาว

ลู่หานถิงขมวดคิ้วรูปดาบของเขา จากนั้นก็เม้มริมฝีปากบางเป็นเส้นโค้งอย่างเย็นชา

ลี่เหยียนหลานยิ้ม และพูดว่า “พี่หานถิงเรื่องงานฉลองวันเกิดของตระกูลเซี่ยในวันพรุ่งนี้แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองแล้ว ทุกคนต่างก็รู้ดีว่าตระกูลเซี่ยต้องการเลือกคู่แต่งงานให้กับเซี่ยซีหว่าน ดังนั้นหลานเหยียนจึงรีบพาเซี่ยซีหว่านมาที่นี่เพื่อซื้อเสื้อผ้า”

ลู่หานถิงยังไม่รู้เรื่องนี้ แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว เธอต้องการหาสามีอย่างนั้นเหรอ?

เธอยังคงรู้สึกว่าผู้ชายรอบตัวเธอยังไม่มากพออย่างนั้นเหรอ?

ขณะเดียวกันประตูห้องลองเสื้อผ้าก็เปิดออก เสียงที่สดใสดังขึ้นว่า “คุณแม่หลานหนูเปลี่ยนเป็นชุดนั้นแล้วค่ะ”

ลู่หานถิงเงยหน้าขึ้น และต้องเบิดตากว้างในทันทีเมื่อเห็นเซี่ยซีหว่านเดินออกมาจากห้องลองเสื้อผ้า

ตอนนี้เซี่ยซีหว่านสวมชุดเดรสยาวสีนู้ด ซึ่งขับกับผิวขาวนวลผ่องราวกับน้ำนมของเธอมาก ในส่วนของเนื้อผ้า ชุดเดรสตัวนี้ตัดเย็บด้วยผ้าไหม การตัดเย็บเป็นแบบเข้ารูป เผยให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าบนเรือนร่างของเธออย่างชัดเจน

ลู่หานถิงมองดูเธอราวกับต้องมนต์สะกด

ว้าว

หลานเหยียนอุทานออกมา เธอจับมือเล็ก ๆ ของ เซี่ยซีหว่าน และพูดว่า “หว่านหว่านลูกใส่ชุดนี้ออกมาสวยมากจนแม่รู้สึกทึ่ง หันหลังให้แม่ดูหน่อยสิ”

หลานเหยียนหมุนตัวเซี่ยซีหว่านให้หันหลัง เผยให้เห็นแผ่นหลังที่สวยงามของเธอ