บทที่ 343 เขาเกลียดเธอมาก ！

เขาจำไม่ได้แล้วแน่นอน เพราะความทรงจำเหล่านั้นเธอลบมันไปหมดแล้ว ดังนั้นเขาจึงสามารถพูดได้อย่างชอบธรรม

แถมเขายังพูดอีกว่า การที่เขานอนกับเธอคือ การนำน้ำสกปรกสาดใส่ตัวเขา เขาคิดว่าเธอเป็นอะไร น้ำสกปรกเหรอ?

แน่นนอน เขาเกลียดเธอ !

แต่ในเมื่อเขาเกลียดเธอมาก ทำไมเขาถึงมารังควานเธอด้วย?

เซี่ยซีหว่านมองใบหน้าที่เย็นชาหล่อเหลาของเขาและพูดเยาะเย้ยว่า “ฉันแค่พูดไร้สาระ พอใจหรือยังล่ะ คนที่บริสุทธิ์ผุดผ่องอย่าประธานลู่ ฉันจะทำให้คุณมีมลทินได้อย่างไรคะ !”

“บริสุทธิ์เหรอ” ลู่หานถิงขมวดคิ้วรูปดาบอันองอาจผึ่งผายนั้นและกล่าวว่า “คนที่พูดว่าผมนอนกับคุณ ก็คือคุณ ตอนนี้คนที่กำลังพูดไร้สาระก็คือคุณ คิดว่าเป็นหญิงสาวคนหนึ่งก็สามารถพูดจาเหลวไหลแบบนี้ออกมาได้งั้นเหรอ เซี่ยซีหว่าน คุณยังมียางอายอยู่อีกไหม?”

“ฉันจะมีหรือไม่มียางอายเกี่ยวอะไรกับคุณด้วยเหรอคะ ใช่สิประธานลู่ คุณคงจะยังไม่...เป็นหนุ่มน้อยบริสุทธิ์คนหนึ่งอยู่ใช่ไหมคะ?”

ดวงตาของเซี่ยซีหว่านเปล่งประกาย ทันใดนั้นดูเหมือนว่าจะเจอกับปัญหาเข้าแล้ว เขาไม่มีความทรงจำช่วงนั้นแล้ว เขาคงจำไม่ได้ว่าเขากับเธอเคยเดือดพล่านกันบนเตียงมาก่อน งั้นเขาคงไม่คิดว่าตัวเองยังเป็นหนุ่มน้อยบริสุทธิ์อยู่ใช่ไหม?

ร่างสูงใหญ่ของลู่หานถิงแข็งทื่อในทันที เขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงมาก่อน ก่อนที่จะพบกับเธอ ร่างกายของเขามีบางอย่างผิดปกติ หลังจากพบกับเธอ เขาก็หายดี เขานอนหลับฝันทุกคืนและมีบางอย่างเกี่ยวข้องกับเธอในความฝัน

เมื่อเห็นท่าทางที่ดูอึดอัดใจของเขา เซี่ยซีหว่านก็จับจุดอ่อนของเขาได้ “ไม่ใช่ว่าคุณหมั้นกับลี่เหยี่ยนหลานแล้วหรือยังไม่เคยขึ้นเตียงกันเหรอคะ?”

“ผมกับลี่เหยี่ยนหลานยังบริสุทธ์ต่อกัน และอยากเก็บสิ่งที่ดีที่สุดไว้ในคืนวันวิวาห์ เราไม่เหมือนคุณ คุณขึ้นเตียงกับผู้ชายได้ตามอำเภอใจ ตอนนี้คุณหมั้นกับลู่จื่อเซียนแล้ว งั้นลู่จื่อเซียนรู้หรือยังว่าคุณเคยขึ้นเตียงกับสวี่เส้าหนานแล้ว?”

เซี่ยซีหว่านประมวลผลข้อความทั้งสองข้อความอย่างรวดเร็ว ข้อที่หนึ่ง เขากับลี่เหยี่ยนหลานยังไม่มีความสัมพันธ์กัน ข้อที่สอง เธอคาดไม่ถึงว่าเขาจะคิดว่าเธอกับสวี่เส้าหนานจะเคยเดือดพล่านกันบนเตียงกันมาก่อน

“คุณรู้เรื่องของฉันกับสวี่เส้าหนานได้ยังไงคะ?” เซี่ยซีหว่านคิดแล้วคิดอีกว่าตัวเองเคยทำให้ลู่หานถิงเข้าใจผิดตอนไหน น่าจะเป็นเพียงครั้งเดียวที่งานเลี้ยงค็อกเทลส่วนตัวครั้งนั้น คืนนั้นเธอทำให้สวี่เส้าหนานงุนงงและทำเหตุการณ์จำลองที่เดือดพล่านบนเตียงเป็นภาพลวงตาเพื่อจะสลัดเขาให้หลุดเท่านั้น “ลู่หานถิง คืนนั้นคุณอยู่ด้านนอกประตูห้องเราเหรอคะ?”

ดวงตาสดใสของเธอมองเขาอย่างตรงไปตรงมา นี่ไม่ใช่ประโยคคำถาม แต่เป็นประโยคยืนยัน เธอมั่นใจว่าเขาอยู่นอกประตูห้องของเธอ

คาดไม่ถึงว่าเขาจะมาหาเธอด้วย !

ลู่หานถิงไม่อยากพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น

เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นผู้หญิงไม่ดีที่ไม่รักตัวเอง แต่ที่นี่เธอแสร้งทำเป็นกระต่ายขาวตัวน้อยที่ไม่เข้าใจอะไรเลย เขาดูหลอกง่ายอย่างนั้นเหรอ?

เขาดูเหมือนผู้ใหญ่โง่ ๆ คนหนึ่งเหรอ？

“ทำไม คุณกลัวเหรอ คุณกลัวว่าผมจะนำเรื่องนี้ไปบอกลู่จื่อเซียนเหรอ ถ้าลู่จื่อเซียนรู้ว่าคุณเคยขึ้นเตียงกับสวี่เส้าหนานแล้ว ไม่รู้ว่าเขาจะต้องการคุณอีกหรือไม่ !”

ใบหน้าของเซี่ยซีหว่านเป็นสีแดงและขาวสลับกัน เดิมทีเธอต้องการบอกความจริงกับเขา แต่ตอนนี้เธอไม่ต้องการพูดอะไร “คุณลู่คะ ในเมื่อฉันเป็นผู้หญิงแบบนี้ งั้นคุณยังคอยก่อกวนฉันอยู่ทำไมคะ?”

“เซี่ยซีหว่าน เธอดูยินดีในความเลวทรามของตัวเองมากเลยนะ ว่ากันว่ายิ่งผู้หญิงสวยเท่าไหร่ก็ยิ่งหลอกลวงเก่งมากขึ้นเท่านั้น เธอก็เป็นแบบนั้น หลอกลวงผู้ชายเก่งมาก !”