บทที่ 47 หว่านสาวงามแห่งทิศใต้ และหลิงสาวงามแห่งทิศเหนือ

“ตอนนี้เซี่ยซีหว่านก็เปรียบเสมือนสิ่งที่ทุกคนรังเกียจ หนูจะรอดูว่าเธอยังมีหน้าที่จะมีชีวิตอยู่บนโลกนี้อีกไหม พี่ซูซีก็จะไม่ต้องการเธออีกต่อไป ถึงเวลานั้นพี่ซูซีก็จะยังคงเป็นของหนู และหนูก็จะสามารถแต่งงานเข้าตระกูลซูและเป็นคุณนายได้!” เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเริ่มตั้งตารอคอยอนาคตที่สดใสของเธอ

หลี่ยู่หลานกอดเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยและพูดว่า “เสี่ยวเตี๋ยไม่ต้องกังวลนะ มีแม่อยู่ทั้งคน ใครหน้าไหนก็ไม่สามารถแย่งเอาความสุขของลูกกับเหยียนเหยียนไปได้”

“ค่ะ” เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยพยักหน้าอย่างแรง ขณะเดียวกันเมื่อเธอนึกถึงอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ “ยังไงก็ตาม ท้ายที่สุดแล้วเซี่ยซีหว่านก็เป็นลูกสาวของพ่อ แม่คิดว่าพ่อจะไม่ช่วยเหลือเธอเลยอย่างนั้นเหรอคะ?”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้หลี่ยู่หลานก็ยิ้มเยาะเย้ยและพูดว่า “ต่อให้เซี่ยซีหว่านถูกฆ่าโดยใครบางคน พ่อของลูกก็จะไม่เสียใจสักนิด”

“ทำไมคะ แต่แม่คะ หนูรู้สึกว่าพ่อชอบแม่ของเซี่ยซีหว่านมาก แต่ทำไมพ่อถึงไม่ชอบเซี่ยซีหว่านมากขนาดนั้นล่ะคะ?”

หลี่ยู่หลานเม้มริมฝีปากของเธออย่างประหลาด “เสี่ยวเตี๋ยลูกไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับเรื่องของผู้ใหญ่หรอก ต่อไปอย่าถามอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้อีก”

เมื่อเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยเห็นท่าทางที่อยากจะเก็บเป็นความลับของหลี่ยู่หลาน แถมยังปฏิเสธที่จะเปิดเผยอีก แม้ว่าภายในใจเธอจะรู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก แต่เธอก็ยอมปิดปากเงียบอย่างเชื่อฟัง

เมื่อนึกถึงสถานการณ์ลำบากของเซี่ยซีหว่านในตอนนี้ เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยก็หัวเราะออกมาอย่างมีความสุข

...

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยกลับไปที่ห้องนอนของเธอไม่นานนักเซี่ยเจิ้งกั๋วก็กลับมา

หลี่ยู่หลานเห็นว่าใบหน้าของเซี่ยเจิ้งกั๋วแผ่รังสีมืดมนจนทะลุออกมา เห็นได้ชัดว่าเขาได้รับรู้ถึงความโกลาหลในค่ำคืนนี้แล้ว

หลี่ยู่หลานรู้จักเซี่ยเจิ้งกั๋วดี ผู้ชายคนนี้หยิ่งในศักดิ์ศรีตนเอง และไม่ยอมเสียหน้าเด็ดขาด ตอนนี้ภาพอนาจารของเซี่ยซีหว่านถูกเปิดเผย นั่นทำให้เขาขายหน้ามาก

หลี่ยู่หลานทำตัวสบาย ๆ และเดินไปปลดกระดุมชุดสูทของเซี่ยเจิ้งกั๋ว “เจิ้งกั๋วคุณเป็นอะไรคะใครทำให้คุณโกรธเหรอคะ?”

“หึ เซี่ยซีหว่านน่ะสิ เธอกำลังเล่นกับผู้ชายสองสามคนอยู่ข้างนอก และภาพอนาจารก็ถูกเปิดเผยออกไปแล้ว ผู้คนข้างนอกกำลังชี้นิ้วและนินทามาที่ฉันจนทำให้ฉันไม่สามารถเงยหน้าขึ้นมาได้เลย” เซี่ยเจิ้งกั๋วพูดอย่างโกรธเคือง

“เจิ้งกั๋ว ฉันได้ยินเรื่องนี้มาเหมือนกัน ฉันเคยบอกคุณตั้งแต่ตอนแรกแล้วว่าชีวิตส่วนตัวของเซี่ยซีหว่านไม่ได้ใสสะอาด และเธอมักจะไปมั่วกับผู้ชายข้างนอก ตอนนี้เธอก่อเรื่องราวใหญ่โต มันจะต้องส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลเซี่ยของเราเป็นแน่ เราไม่สามารถปล่อยมันไปได้สถานการณ์เริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เราต้องหาทางแก้ไขโดยเร็วที่สุดนะคะ”

“ฉันก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน แต่เมื่อฉันโทรหาเซี่ยซีหว่าน เธอไม่รับสายฉันเลย”

หลี่ยู่หลานคิดในใจว่าแน่นอนว่าต้องไม่มีใครรับสาย เพราะตอนนี้เซี่ยซีหว่านยังคงอยู่บนเตียงกับผู้ชายเหล่านั้น

“เจิ้งกั๋ว เซี่ยซีหว่านทำเรื่องแบบนี้ เธอไม่ได้นึกถึงพวกเราเลยสักนิด เราจะต้องรีบขีดเส้นกับเธอให้ชัดเจน พรุ่งนี้เราจะจัดการแถลงข่าวกับสื่อเพื่อประกาศการตัดขาดความสัมพันธ์กับเธอต่อหน้าทุก ๆ คน!”

เซี่ยเจิ้งกั๋วพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงพยักหน้า “ตกลง เรื่องนี้ให้คุณเป็นคนจัดการ!”

...

บริษัทลู่กรุ๊ป

กู้เยี่ยจิ่นมาที่ห้องทำงานของลู่หานถิงในฐานะแขก เหยียนอี้เสิร์ฟกาแฟให้กับเขาหนึ่งแก้ว เขาจิบหนึ่งครั้ง แล้วมองไปยังชายหนุ่มที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของโซฟา “หานถิง เหวอป๋อจะระเบิดอยู่แล้ว ทุกคนต่างก็พูดเรื่องของคุณ คุณยังนิ่งนอนใจอยู่อีกเหรอ?”

ลู่หานถิงมองดูแฟ้มในมือและไม่ได้เงยหน้าขึ้นมา เขายกริมฝีปากบาง ๆ ขึ้นเพียงเล็กน้อยและพูดว่า “เธอไม่ชอบให้ฉันเข้าไปยุ่งเรื่องของเธอ เธอจะรู้สึกว่าฉันไม่เคารพเธอ ให้เธอเล่นตามที่เธอต้องการเถอะ ไม่ว่าเรื่องเธอจะเล่นใหญ่แค่ไหน ฉันจะแบกเธอไว้เอง”

กู้เยี่ยจิ่นเลิกคิ้วรูปดาบของเขาขึ้น นี่เป็นพลังของแฟนหนุ่มที่แท้จริง

ขณะเดียวกันเสียง “ติ๊ง” บนโทรศัพท์มือถือของลู่หานถิงก็ดังขึ้น มีคนส่งข้อความวีแชทให้เขา

ในวีแชทของเขามีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้น เซี่ยซีหว่าน

ลู่หานถิงคลิกที่วีแชท เซี่ยซีหว่านส่งข้อความมาว่า “คุณชายลู่ที่แพรวพราว คุณจะรอดไหม?”

ลู่หานถิงส่งข้อความกลับหนึ่งข้อความ “คุณสามารถมาดูได้ด้วยตนเอง คุณจะได้รู้”

เงียบไปนานกว่าสิบวินาที เขาเดาว่าเธอไม่น่าจะเข้าใจ เมื่อเธอรู้สึกตัว เธอก็ส่งข้อความกลับมาหนึ่งข้อความ “คุณชายลู่ฉันพบว่าคุณชอบเหล่มองสาว ๆ ตลอดเวลา”