บทที่ 5 น้ำหอมอะไร?

ลู่หานถิงเคยได้กลิ่นน้ำหอมหลากหลายชนิดจากผู้หญิงที่เขาเคยพบเจอ และกลิ่นหอมที่ปรุงแต่งขึ้นนั้นทำให้เขาเกลียด

แต่กลิ่นหอมบนร่างกายของหญิงสาวคนนี้กลับดึงดูดเขามาก

ลู่หานถิงปลดเข็มขัดนิรภัยออกและถามด้วยเสียงทุ่มต่ำว่า “คุณฉีดน้ำหอมกลิ่นอะไรเหรอ?”

น้ำหอมอย่างนั้นเหรอ?

เซี่ยซีหว่านส่ายหัว “ฉันไม่ได้ฉีดน้ำหอมนะ”

“แล้วทำไมคุณตัวหอมจัง...”

ลู่หานถิงเงยหน้าขึ้น แต่ก็ต้องหยุดนิ่งทันที เพราะตอนที่เขาเงยหน้าขึ้นมา ปากของเขาบังเอิญแตะเข้ากับริมฝีปากสีแดงของเซี่ยซีหว่านเล็กน้อย

ตรงกลางระหว่างเขาและเธอมีผ้าคลุมหน้ากั้นอยู่ ทั้งสองจูบกันอย่างไม่คาดฝัน

เซี่ยซีหว่านรู้สึกสั่นสะท้านไปทั้งตัว เพราะว่านี่คือ... จูบแรกของเธอ!

ไม่กี่วินาทีต่อมาลู่หานถิงก็ผละตัวออกมา ดวงตาที่คมคายของเขาเหลือบมองริมฝีปากสีแดงของเธอหลังผ้าคลุมหน้า เขาพูดในลำคอว่า “ผมขอโทษจริง ๆ หรือว่า...คุณจูบผมกลับไหม?”

เซี่ยซีหว่านมองไปที่เขาและพูดว่า “ฉันคิดว่า... ฉันควรจะตบคุณสักทีสองที”

ริมฝีปากบางของลู่หานถิงปรากฎรอยยิ้มที่มุมปากขึ้นและเสียงหัวเราะอย่างรื่นรมย์ใจก็ดังออกมาจากลำคอของเขา

เซี่ยซีหว่านเปิดประตูฝั่งข้างคนขับและพูดว่า “ฉันไปก่อนนะคะ”

“ผมชื่อลู่หานถิง”

เซี่ยซีหว่านไม่ได้คิดอะไรมาก เธอตอบรับพอเป็นพิธี ตอนนี้เธอไม่สนใจชื่อของเขาแล้ว เธอแค่ต้องการพบคุณปู่

“เข้าใจแล้วค่ะ คุณชายลู่ ลาก่อนค่ะ” เซี่ยซีหว่านยืนอยู่นอกรถ และโบกมือให้กับลู่หานถิง

วันนี้เซี่ยซีหว่านสวมเสื้อสเวตเตอร์สีแดง เมื่อเธอโบกมือเสื้อสเวตเตอร์ก็ถลกขึ้นเผยให้เห็นเอวบางเล็ก ๆ ของเธอ ลู่หานถิงเอานิ้วลูบบนพวงมาลัยอย่างแผ่วเบา?

“ผมมีประชุม ถ้าประชุมเสร็จแล้วผมจะมารับคุณทีหลัง”

“ไม่จำเป็นค่ะ......”

ขณะที่เซี่ยซีหว่านกำลังจะปฏิเสธ รถยนต์สุดหรูก็วิ่งออกไปแล้ว

......

ฉากนี้ถูกพบเจอโดยเซี่ยเสี่ยวเตี๋ยที่ยืนอยู่บนตึก ดีหนิ เซี่ยซีหว่านคนนี้ทำเป็นเสแสร้งอย่างเอาจริงเอาจัง เมื่อคืนเพิ่งจะแต่งงานแก้เคล็ดกับคนป่วยร้ายแรง แต่วันนี้กลับไปคบกับผู้ชายคนอื่นแล้ว

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยมองดูรถยนต์สุดหรูคันนั้น รถดูดี แต่ไม่ใช่ตัวท็อป แต่ทว่าป้ายทะเบียนของรถคันนั้น…

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยไม่เคยเห็นป้ายทะเบียนแบบนั้นมาก่อน แต่เธอเคยได้ยินมาจากเพื่อนสนิทของเธอว่า ป้ายทะเบียนรถแบบนั้นสามารถไปได้ทั่วทั้งเมืองไห่เฉิง!

คนป่าที่เซี่ยซีหว่านคบค้าสมาคมด้วยจะมีปัญญาติดป้ายทะเบียนรถเช่นนั้นได้อย่างไร?

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยคิดว่าเธอคงจะตาฝาด แต่เมื่อเธอขยี้ตาและมองอีกครั้งรถหรูคันนั้นก็ออกไปแล้ว

เธอคงตาฝาดจริง ๆ

เซี่ยเสี่ยวเตี๋ยรีบวิ่งลงบันไดมาอย่างรวดเร็ว เธอพบกับเซี่ยซีหว่านที่กำลังขึ้นมาพอดี เธอหัวเราะออกมาดัง ๆ ทันทีว่า “เซี่ยซีหว่าน ผู้ชายที่มาส่งเธอเมื่อครู่นี้คือใครเหรอ ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเหงาจนทนไม่ไหวเลยต้องเลี้ยงเด็กหนุ่มแบบนี้!”

เด็กหนุ่ม?

หมายถึงลู่หานถิงเหรอ?