บทที่ 64 ฉันเคยเห็นเยี่ยหลิงสองสามครั้ง

พระเจ้า!

กู้เยี่ยจิ่นชอบเซี่ยเหยียนเหยียน เซี่ยเหยียนเหยียนมีความหมายต่อลู่หานถิง ลู่หานถิงและกู้เยี่ยจิ่นเป็นพี่น้องที่ดีที่เติบโตมาด้วยกัน...เซี่ยซีหว่านปะติดปะต่อความสัมพันธ์ของทั้งสามคน เรื่องราวมันเป็นแบบนี้...ใช่ไหม?

“คิดไม่ถึงเลยว่าเซี่ยเหยียนเหยียนจะทรงพลังถึงเพียงนี้ คน ๆ เดียวสามารถทำให้ผู้คนมากมายชื่นชอบตนเองได้” เซี่ยซีหว่านอดไม่ได้ที่จะชื่นชม

เยี่ยหลิงหยิบชุดนอนผ้าไหมสีนู้ดขึ้นมา เธอยื่นให้เซี่ยซีหว่าน “อย่าปล่อยให้มันมากระทบอารมณ์ของพวกเราเลยนะ ประธานลู่จะต้องชอบชุดนอนตัวนี้อย่างแน่นอน เธอเข้าไปลองดูสิ”

“...”

มันคือชุดนอนของเธอ ทำไมลู่หานถิงถึงต้องชอบมันล่ะ?

...

กู้เยี่ยจิ่นและเซี่ยเหยี่ยนเหยียนกำลังยืนพูดคุยกันที่บริเวณประตู เซี่ยเหยียนเหยียนพูดด้วยเสียงอันไพเราะว่า “เยี่ยจิ่น ฉันเพิ่งกลับมาที่ประเทศจีนเมื่อไม่นานมานี้ เมื่อไหร่คุณจะสะดวกโทรเรียกประธานลู่ให้ออกมาเที่ยวเล่นด้วยกันล่ะคะ?”

ดวงตาสีดำของกู้เยี่ยจิ่นมองไปในร้านขายเสื้อผ้าและพูดอย่างเฉยเมยว่า “ฉันสามารถช่วยคุณบอกเขาได้ แต่เขาจะมาหรือไม่มานั้นเป็นเรื่องของหานถิง”

“ไม่เป็นไรค่ะเยี่ยจิ่น ขอบคุณคุณมากนะคะ”

กู้เยี่ยจิ่นไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป

เซี่ยเหยียนเหยียนมองไปด้านในตามกู้เยี่ยจิ่น กู้เยี่ยจิ่นกำลังมองเยี่ยหลิงซึ่งอยู่ภายในร้าน หลังจากที่เยี่ยหลิงผลักเซี่ยซีหว่านเข้าไปในห้องแต่งตัวแล้ว เธอก็หยิบนิตยสารแฟชั่นเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน

เยี่ยหลิงมีใบหน้ารูปไข่ที่เปล่งประกายและมีเสน่ห์ ยิ่งไปกว่านั้นคือ เธอมีรูปร่างที่สมบูรณ์แบบ อีกทั้งเอวที่เล็กคอด สัดส่วนโค้งเว้าของเด็กสาวอายุ 20 ปี นั้นดูน่าหลงใหลเป็นอย่างมาก

ด้วยความงดงามของหน้าตาบวกกับรูปร่างที่น่าหลงใหลของเธอนั้นทำให้เยี่ยหลิงกลายเป็นที่นิยมในวงการบันเทิงอย่างรวดเร็ว

เซี่ยเหยียนเหยียนมองดูชุดเซ็ทสูทกระโปรงสีเทาที่แสนจะเรียบง่ายบนตัวของเยี่ยหลิง อันที่จริงแล้วโทนสีเทาแบบนี้ยากนักที่จะใส่ออกมาแล้วดูสวยงาม ซึ่งไม่เพียงแต่จะเหมะากับหุ่นที่ดี อีกทั้งมันยังดูล้าสมัยอีกด้วย แต่ทว่าเยี่ยหลิงที่มีริมฝีปากสีแดงและฟันขาวคนนี้เอามันอย่างอยู่หมัด ทำให้ชุดนี้ดูดีมีระดับมากเมื่อสวมใส่อยู่บนร่างกายของเธอ

ชายขอบของชุดสูทเป็นกระโปรงพลีทสีขาวเพิ่มความน่ารักและขี้เล่น เยี่ยหลิงสวมรองเท้าบู๊ตสีดำแบบผูกเชือก เธอดูสดใสและมีชีวิตชีวาเป็นอย่างมาก

เซี่ยเหยียนเหยียนยอมรับรสนิยมทางด้านแฟชั่นของเยี่ยหลิง สองปีที่ผ่านมานี้เธอได้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์ของแบรนด์หรูหลากหลายแบรนด์ เธอมักจะเป็นคนแรกที่ได้รับคอลเลคชั่นใหม่ล่าสุด เสื้อผ้าที่เธอสวมใส่นั้น ถ้าถูกบรรดานักข่าวถ่ายไว้ที่สนามบินหรือที่อื่น ๆ ก็จะขายดีเป็นเทน้ำเทท่าแทบทุกรายการ

เยี่ยหลิงน่าจะเป็นต้นแบบของหญิงสาวที่ผู้หญิงเกือบทุกคนต่างก็เอาเป็นแบบอย่าง

เซี่ยเหยียนเหยียนเหลือบมองกู้เยี่ยจิ่น อันที่จริงกู้เยี่ยจิ่นกำลังจ้องมองไปที่ร่างของเยี่ยหลิง เขาสอดมือของเขาไว้ในกระเป๋ากางเกง แววตาอันเยือกเย็นจ้องมองเยี่ยหลิงอย่างคลุมเครือ

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้ว่ากู้เยี่ยจิ่นกำลังเฝ้ามองเยี่ยหลิง

แม้ว่าเธอทั้งคู่จะเป็นผู้หญิง แต่เซี่ยเหยียนเหยียนก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมอง

ดวงตาของเซี่ยเหยียนเหยียนฉายแววร้ายกาจ แต่เธอก็ยังคงแสร้งยิ้มหวาน และพูดว่า “เยี่ยจิ่น คุณรีบไปทำธุระของคุณเถอะ ฉันจะไปช้อปปิ้งกับเสวียนเสวียนแล้วล่ะ”

กู้เยี่ยจิ่นเหลือบมองไปที่เยี่ยหลิงอีกครั้ง จากนั้นก็ถอนสายตา และพูดว่า “ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ”

เขาเดินออกไปอย่างกระฉับกระเฉง เหล่าบรรดาผู้บริหารระดับสูงของบริษัทที่อยู่ทางด้านหลังของเขาก็เดินตามเขาออกไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน

“พี่เหยียนเหยียน เมื่อครู่นี้พี่พูดอะไรกับพี่เยี่ยจิ่นคะ?”

ฮั่วเสวียนและเซี่ยเหยียนเหยียน ส่วนตัวแล้วมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน แต่สิ่งนี้ไม่ได้ป้องกันฮั่วเสวียนจากอาการหึงหวงและอิจฉาเซี่ยเหยียนเหยียนเลย แต่สุดท้ายแล้วทุกคนต่างก็รู้ดีว่ากู้เยี่ยจิ่นชอบเซี่ยเหยียนเหยียน