บทที่ 73 เธอรับการเดิมพัน

นี่เป็นหน้าที่ความรับผิดชอบที่ไม่มีทางสำเร็จได้

เซี่ยซีหว่านกล้าตกลงไหม?

เซี่ยซีหว่านมองไปที่โจวผิง หลังที่เรียวสวยของเธอเหยียดตรงขึ้น ดวงตาที่สดใสของเธอนั้นไม่ได้หลบเลี่ยงเลย เธอพยักหน้ารับอย่างหนักแน่นอีกครั้ง “ค่ะ ผู้อำนวยการโจว!”

เธอตกลงรับคำท้า

เซี่ยเหยียนเหยียนและจ้าวลี่หยิงกำลังรู้สึกเหมือนโดนบางอย่างดึงดูดไว้แล้วมองดูเซี่ยซีหว่านเหมือนกับสัตว์ประหลาด แม้ว่าโจวผิงจะไม่ชอบเซี่ยซีหว่านที่มาอย่างงุนงง แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีก “คุณทั้งสามคนกรุณากลับไปที่ของตัวเองด้วย”

เมื่อพูดจบ โจวผิงก็กวาดสายตามองไปที่ผู้คนที่กำลังถ่ายรูปด้วยโทรศัพท์มือถือด้วยสายตาเย็นชา และพูดตำหนิเสียงดังออกมาว่า “คุณ คุณนั่นแหละ แล้วก็พวกคุณด้วย ไม่มีอะไรทำกันเหรอ ให้ฉันเชิญพวกคุณไปดื่มน้ำชาที่ห้องไหม?”

ผู้คนที่ล้อมรอบได้ดูละครที่ยอดเยี่ยมแล้ว จากนั้นวิดีโอดังกล่าวก็ถูกโพสต์บนอินเทอร์เน็ตไปแล้ว พวกเขาทั้งหมดจึงวิ่งหนีไปอย่างไร้ร่องรอย

จากนั้นโจวผิงก็กลับไป

...

ทันทีที่โจวผิงกลับไป จ้าวลี่หยิงมองไปที่เซี่ยซีหว่านอย่างโกรธจัด “เซี่ยซีหว่าน คุณใช้แผนการอะไรในการเข้าสู่ซูมี่?”

เซี่ยซีหว่านเหลือบมองจ้าวลี่หยิง “ทำไมฉันต้องบอกคุณด้วย ฉันกับคุณสนิทกันเหรอ?”

“คุณ!” จ้าวลี่หยิงรู้สึกพูดไม่ออกหมดคำจะพูดต่อล้อต่อเถียงเธอ

เซี่ยเหยียนเหยียนมองเซี่ยซีหว่านตั้งแต่หัวจรดเท้า คราวนี้เธอชนะการเดิมพันระดับมหาชน และเธอก็ได้เข้าสู่ซูมี่จริง ๆ ส่วนที่เธอใช้แผนอะไรนั้นยังจะเดาอยู่อีกเหรอ ต้องเป็นลู่หานถิงช่วยเธอเข้ามาอย่างแน่นอน

ลู่หานถิงมือเดียวก็ครองเมืองในไห่เฉิงแล้วซึ่งเป็นเรื่องง่ายดายมากที่จะจับใครสักคนยัดเข้ามาในสถาบันวิจัยซูมี่

คิดไม่ถึงว่าลู่หานถิงจะทำเช่นนี้กับเซี่ยซีหว่านด้วย

เซี่ยเหยียนเหยียนรู้สึกอิจฉาริษยาในใจ แต่เธอไม่ได้แสดงอารมณ์ใดบนใบหน้าสวย ๆ ของเธอ แต่พูดด้วยความกังวล “หว่านหว่าน การเดิมพันระหว่างเราก็เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย ถ้าเธอไม่สามารถเข้าซูมี่ได้ก็ช่างเถอะ ตอนนี้เธอเข้ามาแล้วจะเป็นอย่างไรได้ล่ะ หลังจากสามวันนี้ผู้อำนวยการโจวผิงจะทดสอบเธอ เธอจะผ่านด่านไปได้ไหมนะ?”

“ใช่ ๆ เซี่ยซีหว่าน เธอไปดูห้องยาซูมี่ของเราก่อนเถอะว่าใหญ่ขนาดไหน วัสดุยาจีน 12,800 ชนิด ใส่ไว้ในตู้ไหน ใช้เวลาเพียงสามวันในการท่องจำนั้นเธอทำไม่สำเร็จหรอก เมื่อถึงเวลานั้นเธอต้องเอาปี๊บคลุมหัว และไปจากซูมี่ด้วยความเศร้าโศกแน่นอน!” จ้าวลี่หยิงพูดเสริม

เซี่ยเหยียนเหยียนเบ้ปาก “เรื่องนี้กลายเป็นเรื่องใหญ่โตแล้ว แม้แต่สถาบันวิจัยทางการแพทย์ก็มีส่วนเกี่ยวข้อง หว่านหว่าน เธอวุ่นวายจนทำให้กลายเป็นแบบนี้ ต่อไปจะแก้สถานการณ์อย่างไรล่ะ?”

เซี่ยซีหว่านมองดูความกลมกลืนของคนสองคนนี้พร้อมเลิกคิ้วสวยขึ้น “นี่เป็นเรื่องของฉัน คุณไม่จำเป็นต้องกังวลหรอก รอดูกันต่อไปเถอะ”

เซี่ยซีหว่านออกจากที่นี่แล้วไปห้องยาทันที

“เหยียนเหยียน เซี่ยซีหว่านคนนี้แผลงฤทธิ์เกินไปแล้ว แต่คุณไม่ต้องกังวล สามวันนี้ก็ปล่อยเธอไปก่อน เมื่อถึงเวลานั้นก็รอดูเรื่องตลกของเธอกันเถอะ!” จ้าวลี่หยิงกล่าว

“หัวหน้าจ้าวคะ ขอบคุณที่ช่วยฉันแบบนี้ตลอด ว่าง ๆ ฉันขอเลี้ยงข้าวคุณนะคะ”

จ้าวลี่หยิงรู้สึกหลงใหลกับเซี่ยเหยียนเหยียนอีกครั้ง

ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือก็ค่อย ๆ ดังขึ้น โทรศัพท์ของเซี่ยเหยียนเหยียนมีคนโทรเข้ามา

เป็นฮั่วเสวียนโทรเข้ามา

เซี่ยเหยียนเหยียนเดินไปในที่ที่ไม่มีใครแล้วจึงกดรับสาย “ฮัลโหล ฮั่วเสวียน”

น้ำเสียงโกรธเกรี้ยวและร้อนใจของฮั่วเสวียนดังขึ้นอย่างรวดเร็วว่า “พี่เหยียนเหยียน เกิดอะไรขึ้นกันแน่ เซี่ยซีหว่านเข้าสู่ซูมี่แล้วจริง ๆ เหรอคะ เราเดิมพันแพ้แล้ว แฟนคลับของเยี่ยหลิงและผู้ติดตามต่างพากันหัวเราะเยาะพวกเรา รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าดังเปี๊ย เปี๊ยะเลยค่ะ”

การแสดงออกทางสีหน้าของเซี่ยเหยียนเหยียนนั้นยังไม่เปลี่ยนแปลงและพูดว่า “เซี่ยซีหว่านสามารถเข้าซูมี่ได้ก็เพราะความช่วยเหลือของลู่หานถิง”