บทที่ 77 เธอจะปกป้องเขา!

ลู่หานถิงดึงเซี่ยซีหว่านเข้าไปในอ้อมแขนของเขา เขากอดเธอเอาไว้แน่น ต่อให้เวลาจะผ่านไปอีกกี่สิบปี เขาก็จะไม่มีวันลืมเรื่องราวในคืนนี้เป็นอันขาด เด็กสาวในอ้อมแขนของเขาตัวเล็ก และนุ่มนิ่มมาก เธอไม่ได้ขัดขืนแม้แต่น้อย แถมเธอยังบอกเขาอีกว่า เธอจะปกป้องเขา!

ลู่หานถิงหลับตาลง และพูดอย่างแผ่วเบาว่า “ตกลง”

เซี่ยซีหว่านรู้สึกว่าเขากอดเธอแน่นมาก แขนทั้งสองข้างของเธอแข็งเกร็ง เขากอดเธออย่างแนบแน่นจนเธอไม่สามารถขยับตัวได้ เธอจึงยืนเขย่งบนปลายเท้าและจูบแก้มที่หล่อเหลาของเขาอย่างรวดเร็ว

ลู่หานถิงก็จูบผมของเธอเช่นกัน ซึ่งเป็นเวลานานกว่าเขาจะค่อย ๆ ปล่อยเธอ แล้วถามว่า “คุณหิวไหม?”

เมื่อถูกเอ่ยถามเช่นนี้ ท้องน้อย ๆ ของเซี่ยซีหว่านก็ร้องหิวขึ้นมาอีกครั้ง บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เธอขอมาเมื่อครู่นี้ยังคงอยู่ในห้องยา

ในขณะเดียวกันลู่หานถิงเดินไปเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับพร้อมกับหยิบถุงใบหนึ่งออกมาและพูดว่า “ผมให้พ่อครัวทำพาสต้าครีมเห็ดกับสเต็กให้คุณ คุณรีบกินเถอะ”

ว้าว เซี่ยซีหว่านได้กลิ่นหอมโชยออกมา ที่แท้คุณชายลู่ก็ขับรถมาที่สถาบันวิจัยในตอนกลางคืนเพียงเพื่อมาส่งอาหารเย็นให้กับเธอ

“นี่สำหรับคุณ” ลู่หานติงยื่นอีกสิ่งหนึ่งให้เธอ

เซี่ยซีหว่านเหลือบมองและพบว่าเป็นชานม

สาว ๆ เกือบทุกคนต่างก็ชอบเค้ก ชานม และของหวานอื่น ๆ อีกมากมาย เซี่ยซีหว่านก็เช่นกัน เธอรับชานมมาอย่างมีความสุข และพูดอย่างชื่นชมว่า “คุณชายลู่ ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าคุณมีแนวโน้มที่จะซื้อของให้ผู้หญิงมากขึ้นเรื่อย ๆ นะคะ”

ลู่หานถิงเลิกคิ้วรูปดาบของเขาขึ้น

เซี่ยซีหว่านเปิดฝาชานมออกแล้วจิบชานมทันทีพร้อมกับพูดว่า “อร่อยมากเลยค่ะ”

“คุณชายลู่คุณอยากดื่มไหมคะ มันอร่อยมากจริง ๆ ”

ลู่หานถิงมองดูเธอยกผ้าคลุมหน้าขึ้นเผยให้เห็นริมฝีปากที่เป็นกระจับ ตอนนี้ริมฝีปากบางของเธอเปื้อนนมเล็กน้อย

ครั้งก่อนที่เธอกินเค้กก็เช่นกัน เธอกินมันและทำให้ปากเล็ก ๆ ของเธอเปื้อน

“เช็ดตรงนี้หน่อยสิ” ลู่หานถิงชี้

ตรงไหนคะ?

เซี่ยซีหว่านแลบลิ้นของเธอออกมาและเลียมัน เธอเลียคราบนม จากนั้นก็ถามเขาด้วยน้ำเสียงสดใสว่า “มันสะอาดหรือยังคะ?”

ดวงตาคมคายของลู่หานถิงมองเธออย่างหลงใหล เขาเอื้อมมือไปจับที่ท้ายทอยของเธอ จากนั้นก็หลับตาลง และจูบริมฝีปากที่เป็นกระจับของเธอ

เซี่ยซีหว่านที่กำลังยืนถือชานมอยู่กลับถูกจูบแบบงง ๆ ในขณะเดียวกันนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเขาพูดอย่างแผ่วเบาขึ้นข้าง ๆ หูของเธอว่า “ผมอยากจะจูบคุณตั้งแต่เมื่อครู่นี้แล้ว ชานมในปากของคุณช่างหวานเหลือเกิน”

...

ในอีกสองวันข้างหน้าจ้าวลี่หยิงยังคงสั่งให้เซี่ยซีหว่านไปทำความสะอาดเช่นเคย เซี่ยซีหว่านทำความสะอาดในตอนกลางวันและแน่นอนว่าซวงซวงก็อยู่กับเธอตลอด เธอศึกษาประเภทของยาในตอนกลางคืน ในสองวันที่ผ่านมาเธอยุ่งมาก และเวลาสามวันก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

วันนี้เป็นวันทดสอบของโจวผิง นี่ไม่ใช่แค่วันสำคัญสำหรับชาวเน็ต และเหล่าคนดังที่มีชื่อเสียงในเมืองไห่เฉิงเท่านั้น แม้แต่บรรดาบุคลากรในซูมี่ต่างก็รีบไปร่วมสนุกด้วย

การทำงานของโจวผิงนั้นค่อนข้างเข้มงวด เธอเข้ามาโวยวายที่ห้องยาอย่างดุเดือดตั้งแต่ช่วงเช้า และมีคนจำนวนมากที่คอยแอบดูอยู่

โจวผิงมองไปรอบ ๆ เมื่อไม่เห็นเซี่ยซีหว่าน เธอจึงมีท่าทีเข้มงวดและจริงจังมากยิ่งขึ้น เธอพูดว่า “ซวงซวง เซี่ยซีหว่านล่ะ เธอรู้หรือไม่ว่าวันนี้เป็นวันอะไร ฉันมาที่นี่ตั้งนานแล้ว และยังไม่เห็นแม้แต่เงาของเธอเลย ตกลงเธอได้ให้ความสำคัญกับการฝึกงานของเธอเองบ้างหรือเปล่า?”

ซวงซวงตกใจจนเหงื่อเย็นไหลออกมา เธอพูดแบบอึกอักว่า “โจว...ผู้อำนวยการโจวคะ ซีหว่านมาที่นี่แล้วค่ะ แต่ซีหว่าน...ซีหว่านไปเข้าห้องน้ำค่ะ”

ซวงซวงแก้ตัวแทนเซี่ยซีหว่าน เธอพูดโกหก จริง ๆ แล้วตั้งแต่เช้าตอนเธอเข้ามาจนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เห็นเซี่ยซีหว่านเลย

ตอนนี้ผู้อำนวยการโจวผิงและทุกคนต่างก็อยู่ที่นี่แล้ว แต่ทว่าหนึ่งในตัวเอกของเรื่องนี้ เธอได้หายตัวไป…