บทที่ 80 กระชากหน้ากากเธอให้ลู่หานถิงได้รับรู้

อะไรนะ?

สร้อยคอเส้นนั้นอยู่ที่เซี่ยซีหว่านเหรอ？

บรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิงต่างก็เบิกตากว้าง พวกเธอทุกคนต่างพากันจ้องมองไปที่เซี่ยซีหว่านในทันที

เซี่ยซีหว่านและเยี่ยหลิงมองหน้ากัน พวกเธอรู้นานแล้วว่าคืนนี้เซี่ยเหยียนเหยียนจะพาบรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิงมาหาเรื่องเธอ

“หว่านหว่าน วันนี้ตอนที่เธออยู่ที่สถาบันวิจัย เธอยังโอ้อวดต่อหน้าฉันอยู่เลยว่าเธอได้ครอบครองสร้อยเส้นนั้น แถมเธอยังบอกด้วยว่าคืนนี้เธอต้องการให้บรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิงได้ชื่นชมสร้อยเส้นนั้นที่เธอกำลังสวมใส่อยู่ ตอนนี้ที่ทุกคนต่างก็อยู่ที่นี่แล้ว เธออย่าลีลาอีกเลย รีบนำสร้อยเส้นนั้นออกมาให้ทุกคนดูเถอะ” เซี่ยเหยียนเหยียนพูดด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม

เซี่ยซีหว่านมองไปที่ท่าทางเสแสร้งของเซี่ยเหยียนเหยียน คำพูดเหล่านั้นเธอไม่ได้พูดสักคำ แต่เซี่ยเหยียนเหยียนกลับกุเรื่องไร้สาระที่เกิดจากการจินตนาการของตนเองขึ้นมา เซี่ยเหยียนเหยียนตั้งใจที่จะยั่วโมโหเหล่าบรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิง และทำให้พวกเธอทั้งหมดโจมตีเธอ

เซี่ยซีหว่านเม้มริมฝีปากสีแดงของเธอ จากนั้นก็ถอดสร้อยออกจากคอของเธออย่างใจกว้าง และพูดว่า “นี่ไง พวกเธอมาดูสิ”

บรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิงมองไปที่สร้อยเส้นนั้นและทุกคนต่างก็พูดถึงมัน ดวงตาของพวกเธอเบิกกว้าง และทุกคนต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “ว้าว สวยจัง”

แต่ทำไมสร้อยที่สวยขนาดนี้ถึงอยู่บนคอเซี่ยซีหว่านล่ะ?

ฮั่วเสวียนเป็นคนแรกที่พูดออกมา “เซี่ยซีหว่าน ทำไมเธอถึงมีสร้อยเส้นนี้ล่ะ คนบ้านนอกคอกนาอย่างเธอสามารถซื้อสร้อยเส้นนี้ได้อย่างไรกัน หรือว่ามันเป็นของปลอม?”

เซี่ยซีหว่านมองดูท่าทางอิจฉาริษยาปนเกลียดชังของฮั่วเสวียน เธอยิ้มน้อย ๆ และพูดว่า “ฮั่วเสวียน เธอคือเจ้าหญิงน้อยแห่งตระกูลฮั่ว และเธอก็ใช้สินค้าแบรนด์เนมมาตั้งแต่เด็ก สร้อยเส้นนี้เป็นของจริงหรือของปลอมเธอดูไม่ออกเหรอ นี่มัน...ทำให้ฉันผิดหวังมากเลยนะ”

“แก!”

ฮั่วเสวียนจ้องมองไปที่สร้อยเส้นนั้นอีกครั้ง เพชรสีแดงบนสร้อยเส้นนั้นเปล่งประกายแวววาว ตั้งแต่แรกเห็นก็รับรู้ได้ว่ามันมีมูลค่าสูงมาก แล้วมันจะเป็นของปลอมได้อย่างไรกัน？

“เซี่ยซีหว่าน ฉันได้ยินมาว่าสร้อยคอเส้นนี้ถูกซื้อโดยเศรษฐีผู้ลึกลับ แล้วทำไมตอนนี้มันถึงมาอยู่กับเธอได้ล่ะ?”

“เซี่ยซีหว่าน ฉันไม่คิดเลยว่าชาตินี้เธอจะสามารถครอบครองสร้อยราคาแพงเช่นนี้ได้ พูดตามตรงเลยนะ เธอขโมยมันมาเหรอ?”

“เซี่ยซีหว่าน หากมันเป็นของที่ถูกขโมยมา เธอก็รีบส่งมันมา ไม่อย่างนั้นพวกเราจะส่งเธอไปที่สถานีตำรวจ!”

บรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิงต่างพากันรู้สึกร้อนรน พวกเธอค่อย ๆ ลุกขึ้นทีละคน จากนั้นก็ถกแขนเสื้อขึ้นเพื่อที่จะกระชากสร้อยออกจากเซี่ยซีหว่าน

ในความคิดเห็นของพวกเธอนั้นเซี่ยซีหว่านไม่คู่ควรกับสร้อยเส้นนี้ อันที่จริงแล้วมันควรจะเป็นของบรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังอย่างพวกเธอมากกว่า

อีกอย่างคือสร้อยเส้นนี้สวยมากและกำลังเปล่งแสงเป็นประกายแวววาวน่าหลงใหลยิ่งนัก

บรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังแห่งเมืองไห่เฉิงต่างก็อยากจะรีบแย่งชิงสร้อยเส้นนั้นมาจากเซี่ยซีหว่าน ใครแย่งได้ก็แย่งไป!

เซี่ยซีหว่านคิดไม่ถึงเลยว่าพวกเธอจะบ้าคลั่งถึงเพียงนี้ สร้อยที่คุณชายลู่มอบให้กับเธอนั้นมีเสน่ห์มากจนเกินไป

ทุกคนรีบวิ่งเข้ามาแล้วเยี่ยหลิงก็ขมวดคิ้วพร้อมกับยกแขนเรียวยาวของเธอขึ้น จากนั้นก็ชี้ไปที่บรรดาสาว ๆ ผู้โด่งดังและพูดว่า “พวกเธออย่าขยับนะ?”

ทุกคนหยุดชะงัก จากนั้นก็มองไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว

มีบอดี้การ์ดชุดดำแข็งแรงสองสามคนอยู่ที่ประตู ซึ่งเยี่ยหลิงเป็นคนพามา

“เยี่ยหลิง คุณออกมาข้างนอกก็ต้องพาบอดี้การ์ดมาด้วยเหรอ?”

เยี่ยหลิงเม้มฝีปากแดงของเธอ และพูดว่า “ฉันเป็นดาราดัง พวกเธอคงไม่รู้หรอกว่าการเป็นดาราดังนั้นต้องพบเจอกับเรื่องวุ่นวายมากแค่ไหน ไม่รู้ล่ะ ถ้ามีคนต่ำต้อยคนไหนอยากจะทำร้ายคนของฉัน ก็ลองดูสิ!”