บทที่ 86 คืนนี้ไปอยู่กับพี่

แต้มไพ่ในมือของเยี่ยหลิงคือ 9

3 8 9 ได้แก่ ฮั่วเสวียน เซี่ยเหยียนเหยียน และเยี่ยหลิง

กู้เยี่ยจิ่นจำเป็นต้องเลือกคนหนึ่งจากสามคนนี้เพื่อจูบ

“บ้าจริง! นี่ใครกันมันช่างเลือกถูกคนจริง ๆ คุณชายกู้ คุณจะเลือกจูบใครล่ะ?” ทุกคนโห่ร้องขึ้นมาทันที

ฮั่วเสวียนตื่นเต้นจนไม่สามารถควบคุมจิตใจได้เลย เธอได้เลข 3 จริง ๆ

เยี่ยหลิงเป็นน้องสาวของกู้เยี่ยจิ่น ควรจะถูกตัดออกเป็นคนแรก

ส่วนเซี่ยเหยียนเหยียน คนที่เธอชอบตอนนี้คือลู่หานถิง กู้เยี้ยจิ่นไม่แย่งผู้หญิงของพี่ชายตัวเองอยู่แล้ว อย่างนั้นก็ตัดออกไปเลย ฉะนั้นเธอจึงเป็นคนที่มีความหวังมากที่สุด

กู้เยี่ยจิ่นจะจูบเธอ...ใช่ไหม?

สองตาของฮั่วเสวียนส่องประกาย มองกู้เยี่ยจิ่นอย่างปราถนาและเขินอาย

จากนั้นเยี่ยหลิงก็โยนไพ่แต้ม 9 ที่อยู่ในมือทิ้งไป ริมฝีปากแดงที่งดงามของเธอยิ้มออกมาแล้วพูดว่า “พี่ชายคะ ฉันคงเป็นคนที่พี่ต้องเลื่อนผ่านแล้วล่ะ ตอนนี้พี่ก็แค่ต้องเลือกคนที่พี่ชอบระหว่างเซี่ยเหยียนเหยียนและฮั่วเสวียนออกมาจูบหนึ่งคน ก็จบแล้ว”

กู้เยี่ยจิ่นมองเยี่ยหลิงเล็กน้อย เธอกำลังหยักคิ้วลิ่วตายิ้มให้เขาอยู่ตรงกันข้าม รอดูการแสดงเหมือนกับคนอื่น ๆ

“คุณชายกู้ คุณเลือกได้หรือยัง?”

กู้เยี่ยจิ่นลุกขึ้นแล้วเดินไป

ต่อมาฮั่วเสวียนก็เห็นว่ากู้เยี่ยจิ่นกำลังเดินมาหาเธอ หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นโครมครามขึ้นมาทันที “พี่เยี่ยจิ่น ฉัน...”

กู้เยี่ยจิ่นเดินตรงผ่านเธอไปแล้วหยุดอยู่ที่ด้านข้างของเซี่ยเหยียนเหยียน

ใบหน้าเล็กที่งดงามของฮั่วเสวียนซีดเผือดในพริบตา เธอมองเซี่ยเหยียนเหยียนด้วยความริษยา

แน่นอนว่าเซี่ยเหยียนเหยียนก็รับรู้ได้ถึงสายตาของฮั่วเสวียน แต่เธอไม่มีเวลามาสนใจเรื่องนี้ ในสายตาของเธอตอนนี้คือร่างที่สูงยาวราวกับหยกของกู้เยี่ยจิ่นที่กำลังเดินเข้ามา

แม้ว่าเป้าหมายตอนนี้ของเธอคือลู่หานถิง แต่เธอก็ยังรู้สึกหวั่นไหวกับกู้เยี่ยจิ่นที่มาจากตระกูลที่สูงส่งที่สุดในเมืองไห่เฉิงมาก

ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อครู่นี้ลู่หานถิงตบหน้าเธอเพื่อเซี่ยซีหว่านด้วยวิธีนั้นทําให้เธอกลายเป็นตัวตลกของเหล่าบรรดาสาว ๆ แห่งเมืองไห่เฉิง และตอนนี้กู้เยี่ยจิ่นก็เลือกเธอจากในสามคนเป็นสิ่งที่ทำให้ความรู้สึกภาคภูมิใจอันยิ่งใหญ่ของผู้หญิงคนหนึ่งอิ่มเอมใจอย่างที่สุด

ต่อให้ไม่มีลู่หานถิง เธอก็ยังมีกู้เยี่ยจิ่น!

ใบหน้าเล็กที่งดงามของเซี่ยเหยียนมีสีแดงระเรื่อขึ้นในทันที “เยี่ยจิ่น...”

เยี่ยหลิงซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ผิวปากขึ้นมา “ดูเหมือนว่าพี่ชายของฉันยังคงมีใจให้เซี่ยเหยียนเหยียนอยู่นะ ฮั่วเสวียนเธอน่าสงสารจังเลย”

สีหน้าที่ถูกดูหมิ่นของฮั่วเสวียนนั้นซีดเผือดทันที เธอตวัดสายตามองเยี่ยหลิงอย่างเกลียดชัง

แต่เพียงไม่นานกู้เยี่ยจิ่นก็เดินผ่านเซี่ยเหยียนเหยียนไป เขาเดินเฉียดไหล่เซี่ยเหยียนเหยียนผ่านไป เขาทำเพียงแค่เดินผ่านไปเท่านั้นและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดอยู่กับที่

ใบหน้าที่แดงระเรื่องของเซี่ยเหยียนเหยียน “ซีด” เผือดลงในทันที ที่แท้กู้เยี่ยจิ่นไม่ได้จะจูบเธอ

กู้เยี่ยจิ่นเดินตรงดิ่งไปหาเยี่ยหลิง!

เซี่ยเหยี่ยนเหยียนจิกเล็บของเธอลงบนฝ่ามือทันที วันนี้เธอถูกทิ้งมาติด ๆ กัน ในใจเธอรู้สึกเคียดแค้นและขมขื่นเป็นเวลานาน

เยี่ยหลิงมองกู้เยี่ยจิ่นที่กําลังเดินตรงเข้ามาหาเธอ เธอกําลังจะขยับตัวลุกออก แต่กู้เยี่ยจิ่นก็สาวเท้าเข้ามาอย่างว่องไวแล้วมาหยุดที่ข้างกายเธอพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งค้ำข้างโต๊ะของเธอไว้

เขาจับท้ายทอยของเธอด้วยมือเดียว ริมฝีปากบางเย็นเฉียบของเขาค่อย ๆ ก้มลงบนหน้าผากของเธอ

เขาบรรจงจูบเบา ๆ ลงบนหน้าผากของเธอหนึ่งที

กู้เยี่ยจิ่นเลือกเยี่ยหลิง!

เซี่ยเหยียนเหยียนและฮั่วเสวียนมองดูฉากนั้นตรงหน้า ชายหนุ่มรูปงามที่สวมเสื้อโค้ทสีดำตัวใหญ่ได้กักขังสาวสวยทรงเสน่ห์ที่เปล่งประกายสดใสเอาไว้ในอ้อมกอดของเขาในท้วงท่าที่เป็นธรรมชาติและดูมีอำนาจอย่างเหลือล้น จูบของเขายังคงอยู่บนหน้าผากของหญิงสาวอยู่แบบนั้น บรรยากาศรอบข้างเงียบสนิทโดยไม่มีเสียงใด ๆ อีก

เหตุการณ์แบบนี้ มันช่างคุ้นเคยเหลือเกิน

ราวกับว่าหลายปีที่ผ่านมานี้ ระหว่างกู้เยี่ยจิ่นกับเยี่ยหลิงไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย