บทที่ 16

โชคดีที่ฉันคิดคำพูดของตัวเองได้แล้ว

ในตอนแรกเธอยอมรับว่ามีบางอย่างผิดปกติกับรถเข็น ดังนั้นถ้า หมิงซี บอกว่าเธอใส่ร้ายเธออีกครั้ง ฟู่ซือเยี่ยน ก็จะคิดว่าเธอเป็นคนเลวทรามและใส่ร้ายเขา

ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

หลินเสวี่ยเหวยรู้สึกอึดอัดมาก ฟู่ซือเยี่ยน ไม่เคยถามเธอเกี่ยวกับผู้หญิงคนอื่นมาก่อน แต่ตอนนี้เขาสงสัยเธอเกี่ยวกับผู้หญิงที่น่ารังเกียจ

เธอแค่ทดสอบว่าเธอจะใส่ร้าย หมิงซี ด้วยกลอุบายโง่ๆ ได้อย่างไร ถ้าเธอต้องการฆ่าใครสักคนจริงๆ เธอจะไม่ทำให้มือของเธอสกปรก

เมื่อเธอคิดว่า ฟู่ซือเยี่ยน นอนกับผู้หญิงคนนั้นมาสามปี Lin Xuewei ก็ขุดเล็บของเธอลึกเข้าไปในฝ่ามือของเธอ และใบหน้าที่สวยงามของเธอก็บิดเบี้ยวและมืดมนในทันที

หากผู้ชายกล้านอนกับเธอลองดูว่าผู้หญิงคนนี้มีเก้าชีวิตหรือไม่!

......

อากาศมีกลิ่นของยาฆ่าเชื้อ

หมิงซี เห็น ฟู่ซือเยี่ยน มองเธออย่างเศร้าโศก และถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน "คุณท้องหรือเปล่า"

จากนั้น ชายคนนั้นก็พูดสองคำอย่างเย็นชาและไร้ความปรานี: "ฆ่ามันซะ!"

"อย่านะ!"

หมิงซี อุทานและลืมตาขึ้นมาทันที เหงื่อเย็นหยดลงมา

ดวงตาเต็มไปด้วยสีขาว

ที่นี่คือโรงพยาบาล ปรากฎว่ามันเป็นเพียงความฝัน

เธอค่อยๆผ่อนคลาย

ในเวลานี้ จู่ๆ ประตูก็เปิดออก และมีคนเข้ามา

ชายผู้นี้มีรูปร่างเพรียวและใบหน้าหล่อเหลา เขาสวมแว่นตาขอบทองแคบๆ ที่ดั้งจมูก ซึ่งทำให้เขาดูสง่างามและซับซ้อนยิ่งขึ้น

หมิงซี ไม่เคยคาดหวังว่าจะได้เห็นป๋อซือเนี่ยนที่นี่

เธอสับสนเล็กน้อยและถามด้วยความงุนงง: "ผู้อาวุโสป๋อ ทำไมคุณถึงมาที่นี่"

“ฉันเจอซูเนี่ยนที่โรงรถ เธอทะเลาะกับใครบางคน เธอไม่สามารถลงจากรถได้ ฉันเลยไปหาคุณ”

ป๋อซือเนี่ยนอธิบายด้วยน้ำเสียงที่น่าพอใจ

หมิงซี วางมือบนหน้าท้องส่วนล่าง สิ่งที่เธอกังวลมากที่สุดตอนนี้คืออาการของทารก

เธออยากจะถามแต่หาคำที่จะถามไม่ได้ เธอจึงลังเล: "ของฉัน..."

“ไม่ต้องห่วง หมอตรวจเสร็จแล้ว ลูกสบายดี” โบสเนียนตอบอย่างอบอุ่น

หมิงซี ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและรีบขอบคุณเขา: "ขอบคุณ ผู้อาวุโสโบ"