ตอนที่ 192

เมื่อได้ยินแบบนี้ หลั่วหลันก็ถอนหายใจโล่ง ที่แท้ก็เพราะการกระทำของนางในงานเลี้ยงวันเกิดของพระสนมฉางกุ้ยเฟยทำให้นางเกิดความสงสัย ดูเหมือนว่าวันนี้นางจะต้องอธิบายอย่างจริงจังแล้ว แต่นางไม่ได้มาเพราะเหลิ่งอวี้ นางก็ค่อนข้างที่จะสบายใจ

ดังนั้นนางจึงยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้ นางเอามือวางไว้ข้างหน้าแล้วตอบอย่างจริงจังว่า

“พระสนมฉางกุ้ยเฟยบอกว่าข้าไม่ใช่สุ่ยหลั่วหลัน แล้วข้าเป็นใครกัน แล้วทำไมข้าจัต้องปลอมตัวเป็นสุ่ยหลั่วหลันด้วย หรือที่ข้าปลอมตัวเป็นสุ่ยหลั่วหลันก็เพื่อที่จะแต่งเข้าจวนอวี้อ๋องแล้วมาดูแลอวี้อ๋องที่เป็นอัมพาตเหรอ”

สีหน้าของพระสนมฉางกุ้ยเฟยเย็นชาและมองไปที่สุ่ยหลั่วหลัน จากนั้นก็พูดอย่างโกรธเกลียดว่า

“จุดประสงค์ที่เข้ามาในจวนอวี้อ๋องมีเพียงเจ้าเท่านั้นที่รู้ดี นี่ก็เป็นสิ่งที่ข้าอยากรู้ ดังนั้นหากเจ้ายอมสารภาพตอนนี้ ข้าจะไปขอฮ่องเต้ให้โทษเบากับเจ้า ไม่เช่นนั้นจะเป็นการหลอกลวงฮ่องเต้ โทษนี้เจ้ารับไม่ไหวนะ”

เมื่อได้ยินแบบนี้ หลั่วหลันก็ตระหนักได้ว่าฮ่องเต้น่าจะรู้เรื่องนี้แล้ว พระสนมฉางกุ้ยเฟยอยากจะจัดการนางให้สิ้นทีเดียวสินะ

แต่ว่านางไม่กลัว นางคือสุ่ยหลั่วหลัน นางไม่ได้ปลอมตัวและก็ไม่ได้มาแทน เพียงแต่จิตวิญญาณของนางไม่ใช่สุ่ยหลั่วหลันคนเดิม ดังนั้นนางจึงไม่กลัว

เมื่อคิดแบบนี้แล้ว นางก็ส่ายหัวแล้วยิ้มอย่างช้าๆ จากนั้นก็พูดอย่างไม่สนใจนัก

“เหนียงเหนียงหมายความว่ายังไง ข้าจะบอกอีกครั้ง ข้าคือสุ่ยหลั่วหลัน หากท่านยืนยันว่าข้าไม่ใช่ตัวจริง โปรดแสดงหลักฐานด้วย”

ขณะนั้น หรูอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ นางก็เบะปากอย่างภาคภูมิใจและพูดอย่างเหยียดหยามว่า

“จะต้องมีหลักฐานอะไรอีก ตั้งแต่วันที่เจ้าเข้าจวน ข้าก็รู้สึกว่าเจ้าดูไม่เหมือนสาวบ้านนอก ไม่ว่าจะคำพูดหรือการกระทำ เจ้ายังจะหลอกเหนียงเหนียงอีก ช่างกล้าจริงๆ ดูเหมือนว่าข้อกล่าวหาที่เจ้าหลอกลวงฮ่องเต้จะเป็นจริงสินะ”

หรูอี้ช่างโง่จริงๆ หลั่วหลันมองดูนางแล้วอยู่ๆ ก็อยากจะหัวเราะ

ต่อให้นางจะเป็นสุ่ยหลั่วหลันตัวปลอม แต่ก็ไม่ใช่นางที่เป็นคนรับใช้จะพูดได้ นางอาศัยที่พระสนมฉางกุ้ยเฟยไว้หน้านาง จึงกล้าที่จะพูดเรื่องไร้สาระที่นี่ ช่างไม่รู้จักที่ตายจริงๆ

นางมองดูหรูอี้อย่างเย็นชาและถามทีละคำว่า

“เจ้าบอกว่าเจ้ารู้สึกว่าข้าไม่ใช่สุ่ยหลั่วหลันตั้งแต่ที่ข้าเข้ามาที่จวนอวี้อ๋องนี่ แสดงว่าเจ้ากำลังสงสัยเหนียงเหนียงว่าเป็นคนดูคนไม่ขาดเหรอ”

ทันทีที่หลั่วหลันพูดแบบนี้ หรูอี้ก็พูดไม่ออก พระสนมฉางกุ้ยเฟยถึงกับพูดกับนางเสียงเย็นชาว่า

“หุบปาก ไปยืนอยู่ข้างๆ ซะ”

หรูอี้รู้ว่าเมื่อกี้ตนพูดผิดเพราะอยากเสนอหน้า จึงได้แต่ก้มหน้าและยืนอยู่ข้างๆ