ตอนที่ 204

“อยากให้ข้าช่วยนาง รีบบอกมานางไปไหน”

อาหงลังเลครู่หนึ่ง ในที่สุดก็กัดฟันพูดว่า

“นาง...นางไปที่อุทยานชิงอวี้หยวนเพคะ”

ฉางกุ้ยเฟยได้ยินก็หน้าซีดเผือดทันที นางเบิกตาโต กลืนน้ำลายถามเสียงเฉียบขาดว่า

“นางไปทำอะไรที่นั่น”

เมื่อเห็นว่าฉางกุ้ยเฟยถามอย่างร้อนใจ อาหงจงใจอมพะนำ ลดเสียงลงพูดอย่างหวาดกลัวว่า

“หวังเฟยบอกว่ามีคนสงสัยตัวตนของนาง นางต้องหาคนช่วย มิฉะนั้น...มิฉะนั้นนางอธิบายไม่ชัดเจน นางจึงนัดพบที่อุทยานชิงอวี้หยวน”

“นัดใคร”

ฉางกุ้ยเฟยร้อนใจมากจนทนไม่ไหวจ้องมองอาหง นางนึกไม่ออกว่าสุ่ยลั่วหลันจะนัดพบใครในวัง กัดริมฝีปากรอคำตอบ

อาหงยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก อ้ำอึ้งไม่กล้าพูด จากนั้นก็ส่ายหัวแรงๆ

“บ่าว...บ่าวไม่กล้าพูด พูดไม่ได้ด้วยเพคะ”

เมื่อเห็นว่านางดูหวาดกลัวมาก ฉางกุ้ยเฟยก็สนใจทันที นางนั่งตัวตรงราวกับว่ากำลังจะได้ฟังความลับใหญ่หลวง มองอาหงตวาดเสียงเฉียบขาด

“เรื่องที่เจ้าไม่กล้าพูดต้องไม่ใช่เรื่องเล็ก ตอนนี้พูดแล้ว ข้าอาจช่วยนางได้ หากไม่พูดล่ะก็ นางจะเป็นอันตราย เจ้าเป็นบ่าวรับใช้ส่วนตัวของนาง เจ้าน่าจะรู้ดีว่ามันหนักหนาแค่ไหน!”

เมื่อเห็นอาหงลังเล อาไฉ่ก็กระทุ้งนาง พูดอย่างกังวลว่า

“ไม่ต้องปิดบังแล้ว รีบพูดมาเถอะ ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดอะไรขึ้นกับหวังเฟย เจ้าระวังจะถูกเล่นงาน”

อาหงดูเหมือนจะหวั่นไหวกับคำพูดของอาไฉ่ นางกลืนน้ำลาย หลับตาแน่นแล้วลืมตาขึ้นราวกับตัดสินใจครั้งสำคัญ ก้มหน้าพูดกับฉางกุ้ยเฟยว่า

“นาง...นางนัดพบกับองค์รัชทายาทในอุทยานชิงอวี้หยวน นางไม่ให้ข้าบอกคนอื่น เหนียงเหนียงโปรดอย่าบอกว่าหม่อมฉันพูด มิฉะนั้น...มิฉะนั้น...หวังเฟยต้องลงโทษบ่าวแน่”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉางกุ้ยเฟยยิ้มมุมปาก ข่าวนี้ทำให้นางตื่นเต้นยิ่งกว่าได้รับสมบัติใดๆ แต่นางก็ยังพยายามระงับความตื่นเต้นเต็มที่

ข่าวอวี้หวังเฟยนัดพบรัชทายาทเหมือนระเบิดลูกใหญ่ ผู้หญิงนัดพบกับผู้ชายย่อมเป็นเรื่อง หากทั้งสองคนถูกจับได้คาหนังคาเขาในวัง นั่นคือข่าวดียิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว แต่ขณะเดียวกัน ได้กำจัดคนที่นางเกลียดที่สุดสองคนพร้อมๆ กัน เรื่องปวดหัวจะน้อยลงไปมาก!

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ นางก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถามอย่างเป็นกังวลว่า

“นางได้พูดหรือไม่ว่านัดกับรัชทายาททำไม นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เจ้าต้องคิดให้ดีก่อนพูด”

อาหงเม้มริมฝีปากกระซิบว่า

“บ่าวไม่รู้ว่านางทำอะไร แต่...แต่อวี้หวังเฟยตั้งใจแต่งตัวอย่างประณีตก่อนมาที่นี่ นางยังบอกอีกว่า...นางยังบอกอีกว่ารัชทายาทสนใจนางมาตลอด นาง... ไม่สามารถ...ปฏิเสธความกรุณาของรัชทายาทได้”