ตอนที่ 290

ด้านนอกห้องน้ำที่เกิดเรื่อง คนเหล่านั้นก้มหน้าลงอย่างหวาดกลัว ไม่กล้าพูดอะไร

เหลิ่งอวี้นั่งอยู่ข้างหน้าคนเหล่านั้น เมื่อไม่มีคำถาม ก็ไม่ได้ให้พวกเขาพูด ให้พวกเขายืนอยู่อย่างนั้น

จู่ ๆ เสี่ยวหลิงจื่อก็รีบมารายงานว่า “ท่านอ๋อง เกิดเรื่องแล้ว”

เหลิ่งอวี้ขมวดคิ้ว เอ่ยถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า

“เกิดอะไรขึ้น?”

เสี่ยวหลิงจื่อเดินเข้ามา ยกมือป้องปากและพูดข้างหูเขาสองสามประโยค ใบหน้าของเหลิ่งอวี้เปลี่ยนเป็นสีเขียวทันที

เขากล่าวกับเสี่ยวหนิงจื่อที่อยู่ข้างหลังว่า

“ดูพวกเขาไว้ เดี๋ยวข้ามา”

พูดจบ เขาก็เดินนำหน้า เสี่ยวหลิงจื่อและคนกลุ่มหนึ่งตามหลังเขาอย่างใกล้ชิด ไปจากที่นี่อย่างรีบร้อน

ริมสระน้ำในสวนหลังพระราชวัง มีองครักษ์หลายคนยืนอยู่ตรงนี้ ข้าง ๆ พวกเขา มีร่างศพในชุดขันทีนอนอยู่ร่างหนึ่ง

เหลิ่งอวี้มาถึงด้วยใบหน้าโกรธจัด และซักถามเสียงดังว่า

“เกิดอะไรขึ้น?”

ขันทีคนหนึ่งเห็นแบบนั้น ก็รีบคุกเข่าและตอบว่า

“อวี้อ๋อง ตอนพวกเราทำความสะอาดสระบัว ก็เห็นศพร่างนี้เข้า

“เขาเป็นใคร?”

“เขาคืออาหยวนขันทีของห้องเครื่อง ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้จมน้ำ”

ดวงตาของเหลิ่งอวี้ปรากฏแววตาเย็นเยือกทันที ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด เขาถึงรู้สึกว่า คนคนนี้ต้องเกี่ยวข้องกับเสี่ยวจื้อแน่นอน

ด้วยเหตุนี้ เขาจึงทำหน้านิ่ง ตะโกนใส่เหล่าองครักษ์ที่อยู่ด้านข้างพร้อมกับโบกมือ

“ไปพาขันทีพวกนั้นมาที่นี่”

เสี่ยวหลิงจื่อเห็นแบบนั้น ก็รีบพาองครักษ์สองสามคนวิ่งออกไป

ไม่นาน ขันทีพวกนั้นก็มาถึงข้างหน้าเหลิ่งอวี้ด้วยความหวาดกลัว พากันคุกเข่าลง และรอเขาเอ่ยปาก

เหลิ่งอวี้มองพวกเขา ยกนิ้วชี้ร่างศพที่นอนอยู่บนพื้นร่างนั้น และเอ่ยถามเสียงดังว่า

“คนคนนั้น พวกเจ้ารู้จักหรือไม่?”

คนพวกนั้นพากันเงยหน้ามอง มีแค่สองคนที่ยังไม่ได้เงยหน้า ก็กล่าวทันทีว่า

“ไม่รู้จัก ไม่รู้จัก”

ได้ยินแบบนั้น สีหน้าของเหลิ่งอวี้ก็มืดมนลงทันที เขาส่งสายตาให้เสี่ยวหลิงจื่อ เสี่ยวหลิงจื่อกับเสี่ยวหนิงจื่อเดินไปข้างหน้า จับปกเสื้อของสองคนนั้น และพาพวกเขามาข้างหน้าศพร่างนั้น กดศีรษะของพวกเขา และซักถามด้วยเสียงเย็นชาว่า

“พวกเจ้าดูให้ดี รู้จักคนคนนี้หรือไม่? คิดดีแล้วค่อยพูด หากกล้าโกหก ข้าจะทำให้หัวของเจ้าหลุด”

เสี่ยวหลิงจื่อเพิ่งพูดจบ ขันทีคนหนึ่งในนั้นก็ตาเหลือก ล้มลงบนศพร่างนั้น และหมดสติไป