ตอนที่ 7
ตอนที่ 7 มองแค่ความต้องการของร่างกาย
November 4, 2026
คืนวันเสาร์ศิลาเลือกจะออกมาพบปะสังสรรค์กับเพื่อนสนิททั้งสองคนอย่างธีรวัฒน์หรือธีร์ลูกชายผู้ถือหุ้นใหญ่ของธนาคารแห่งหนึ่งและจิรกิตต์หรือกิตต์เจ้าของผับที่พวกเขามานั่งรวมตัวกันวันนี้ พวกเขามีนัดดื่มกันเป็นประจำเพื่ออัปเดตชีวิตและเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้น
“ไงศิลา” จิรกิตต์เอ่ยทักทายพลางยื่นแก้ววิสกี้ให้ศิลาเมื่อเขานั่งลงที่โต๊ะประจำซึ่งเป็นโต๊ะในมุมส่วนตัวที่สุดของร้าน
“ก็ดีนะ คืนนี้คนเยอะเหมือนกันนะ” ศิลาตอบรับสั้นๆ เขามองไปทั่วผับก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบเล็กน้อย สีหน้าของเขาดูผ่อนคลายเมื่อได้ออกมาดื่มกับเพื่อนสนิท
“ชีวิตนายเป็นไงบ้างวะย้ายไปอยู่ชานเมืองแล้ว” ธีรวัฒน์ถามพลางจิบวิสกี้ในแก้วอย่างสบายอารมณ์ เขาเป็นห่วงเพราะปกติแล้วศิลาจะอยู่แต่คอนโดมาตลอด
“ก็ดี เงียบสงบดี” ศิลาตอบอย่างสบายๆ พลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองไปทั่วบริเวณผับที่เต็มไปด้วยผู้คน
“แล้วนายคิดยังไงของนายวะถึงย้ายไปอยู่หมู่บ้านจัดสรรแถวนั้น คอนโดนายก็อยู่ใจกลางเมือง” จิรกิตต์ถามด้วยความสงสัย
“ฉันอยากเปลี่ยนบรรยากาศเฉยๆ อยากได้บ้านที่มีสวนเล็กๆ ให้ฉันได้ปลูกต้นไม้บ้าง” เขาตอบอย่างเซ็งๆ
“ถ้าเบื่อก็ขายทิ้งแล้วซื้อใหม่สิ ไม่ใช่ย้ายไปอยู่โดดเดี่ยวแบบนั้น นี่ลูกสาวฉันบ่นใหญ่เลยว่าลุงศิลาทำไม่ไม่ค่อยไปเล่นเกมที่บ้านด้วย” ธีรวัฒน์คนเดียวในกลุ่มที่แต่งงานแล้วถามขึ้น
“ฝากบอกน้องเดียร์ด้วยนะว่าถ้าว่างฉันจะเข้าไป แต่ทำไมนายไม่พาลูกกับเมียนายไปบ้านฉันล่ะ ที่นั่นกว้างร่มรื่นและมีสระว่ายน้ำด้วยลูกสาวนายน่าจะชอบ”
“เอาไว้ฉันว่างจะไปเยี่ยมนายที่บ้านนะศิลา นายก็จะไปกับฉันด้วยใช่ไหม” เขาหันมาถามจิรกิตต์ที่นั่งดื่มอยู่ข้าง
“อือ”
“แล้วเรื่องงานล่ะ นายได้เข้าบริษัทบ้างหรือเปล่า” ธีรวัฒน์ถามต่อ
“ก็เข้านะแต่ไม่บ่อย ฉันให้พวกเด็กๆ ทำไป ถ้าไม่มีเรื่องด่วนจริงๆ ก็ไม่มาหรอกใช้วิอีโอคอลเอาน่ะ”
“ดีจังเลยนะนาย ไม่ต้องทำอะไรก็มีเงินเข้าบัญชี” จิรกิตต์บ่นอุบอิบอย่างอิจฉา
“นายก็เป็นเจ้าของผับนี่นั่งกินเหล้าอยู่ก็มีเงินเข้าเหมือนกันจริงไหมล่ะ”
“มันก็จริงนะ” จิรกิตต์ตอบพลางหัวเราะ
“แล้วเรื่องหัวใจนายล่ะศิลา นายจะอยู่คนเดียวแบบนี้ไปตลอดเลยเหรอ” ธีรวัฒน์เปลี่ยนเรื่องมาเป็นเรื่องส่วนตัวทันที
“อยู่แบบนี้ก็ดีแล้วนี่” ศิลาตอบพลางยักไหล่เหมือนไม่ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่
“ดีที่ไหน ทุกวันนี้นายไม่มองใครเลย แก่ไปใครจะเลี้ยง”
“ก็ลูกสาวนายไงล่ะ ฉันถามแล้วน้องเดียร์บอกว่าจะดูแลฉันตอนแก่นะ”
“ไม่ตลกเลยฉันจริงจังนะศิลา นายควรลืมอดีตแล้วมองไปข้างหน้า”
“ฉันก็ไม่ได้คิดอะไร” ศิลาตอบพร้อมกับรินเหล้าเพิ่ม ดวงตาของเขาดูว่างเปล่าเล็กน้อย
“นายอย่าโกหกตัวเองเลยศิลา มันผ่านมาสองปีแล้วนะ นายจะจมอยู่กับอดีตแบบนี้ไม่ได้” ธีรวัฒน์บอกด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง
“ฉันไม่ได้จมอยู่กับอดีต” ศิลาตอบเสียงเรียบ
“แล้วทำไมนายไม่ลองเปิดใจดูบ้างวะ ลองหาใครสักคนมาอยู่ข้างๆ นาย” จิรกิตต์ถามด้วยความหวังดี
“ฉันบอกแล้วว่าฉันไม่อยากจริงจังกับใคร แล้วนายล่ะกิตต์ว่าแต่ฉันเมื่อไหร่จะจริงจังกับใคร” ศิลาถามกลับ
“ใครว่าฉันไม่มีใครล่ะ ตอนนี้ฉันมีแฟนแล้วนะ” จิรกิตต์ตอบอย่างมั่นใจ