4 ไม่ชอบและจะไม่มีวันชอบ

คอนโดจิรวิน

ห้องนอน 20.40 น.

Rrrr!

ทันทีที่จิรวินร่วมรักกับชิตาเสร็จ เสียงโทรศัพท์ของเขาที่วางอยู่หัวเตียงก็มีสายโทรเข้ามา เขาถอนแท่งร้อนหนาออกจากร่องสาวแล้วลุกไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายด้วยน้ำเสียงสั่นๆปนหอบเนื่องจากการปลดปล่อยที่เพิ่งเสร็จไปเมื่อครู่

‘ครับ’

‘พรุ่งนี้ก่อนไปบริษัทแวะเข้ามาหาแม่หน่อย แม่มีธุระจะคุยด้วย’

‘ได้ครับ’

‘ทำไมเสียงลูกถึงได้สั่นๆล่ะ เมื่อกี้ทำอะไรอยู่เหรอ’

‘ผมเพิ่งออกกำลังกายเสร็จน่ะครับ’

‘อ๋อ งั้นแค่นี้นะลูก’ จากนั้นนิ้วหนาก็กดวางสายแล้วทอดกายเปลือยเปล่าลงไปนอนข้างร่างบางที่นอนเปลือยกายอยู่ด้านข้าง

“คืนนี้คุณจิรวินจะทำกี่รอบคะ” เธอเอ่ยถามออกไปด้วยความเอาอกเอาใจ

“สองรอบ แต่ขอนอนพักก่อน” ว่าแล้วร่างบางเปลือยเปล่าก็คะแคงหันหน้าเข้าหาร่างหนาแล้วสวมกอดไว้ด้วยความรักที่เธอมีต่อเขาพร้อมกับพูดออกไป

“รอบสองคุณอยากให้ชิตาอมให้อีกไหมคะ” ตั้งแต่เป็นคู่นอนของเขามาตลอดสองปี เธอจะเอาอกเอาใจชายหนุ่มด้วยการอมให้และขึ้นให้ และเขาก็มีความสุขทุกครั้งที่เธอบำเรอเขา เธออยากรั้งเขาให้อยู่กับเธอได้นานที่สุด ดังนั้นเธอจะต้องเอาใจเขาด้วยเรื่องบนเตียงนี่แหละ

“ไม่ต้องหรอก”

กระทั่งสิบนาทีผ่านไปทั้งสองก็ร่วมรักกันต่อ จากนั้นจึงพากันไปล้างคราบเหนียวเหนอะหนะที่ติดตามซอกขาแล้วออกมาสวมใส่เสื้อผ้า ทั้งคู่ล้มตัวนอนบนเตียงก่อนที่ไม่นานจะพากันเข้าสู่ภวังค์นิทราไป

วันต่อมา

บ้านโฉมฉาย

“แม่จะซื้อบ้านให้ลูก” เมื่อจิรวินนั่งลงเรียบร้อยแล้ว โฉมฉายก็พูดเกริ่นขึ้นทันที

“ซื้อทำไมครับแม่ ผมอยู่คอนโดก็ดีอยู่แล้ว”

“แม่อยากให้ลูกอยู่บ้านมากกว่าอยู่คอนโดน่ะ”

“ผมไม่เข้าใจครับว่าทำไม่แม่ถึงอยากให้ผมอยู่คอนโดนัก”

“เอาล่ะ งั้นแม่จะเข้าเรื่องเลยแล้วกัน..." โฉมฉายเอ่ยแล้วหยุดไว้ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงมั่นคง

“แม่อยากให้ลูกแต่งงาน”

“แต่งงาน?!” เขาเอ่ยถามด้วยสีหน้าตกใจเมื่ออยู่ๆแม่จะให้เขาแต่งงานแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย แล้วจะให้เขาแต่งกับใคร

“ใช่ แต่งงาน”

“แม่จะให้ผมแต่งกับใครครับ” เสียงทุ้มเอ่ยถามออกไปพลางหัวคิ้วขมวดเข้าหากันด้วยความรู้สึกสงสัยและไม่สบายใจ