บทที่ 1 โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง (9) NC18+ จบตอน

“น้ำตาล...” เสียงทุ้มครางกระหึ่มแล้วเลื่อนใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองไปใกล้ใบหน้าสวยหวาน แม้หญิงสาวจะอยู่ในชุดทำงานเป็นทางการมากแค่ไหน แต่ใบหน้าหวานอ่อนเยาว์ราวกับสาวอายุสิบแปดปีของเธอมันสะดุดตาของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เสียงหวานๆ ที่ต่อให้พูดหรืออยู่บนเตียง ทำให้เขาสั่นสะท้านไปหมด

จ๊วบ!!

ปากหยักของเคย์เดนจูบหนักๆ ลงบนปากเล็กของนรินดา เขาจำรสชาติของเธอได้เป็นอย่างดี ปากหวานๆ พร้อมกับเสียงหวานๆ ที่เขาชอบให้เธอครางมันด้วยความเจ็บปวด ยามที่ตนเองเล่นกับร่างกายสวย

“อื้อ...”

“เปิดปากออกสิน้ำตาล...ขอเอาลิ้นเข้าไปหน่อย”

เพราะห่างหายจากเพศรสไปถึงสี่ปี ทำเอาคนตัวเล็กไม่สามารถควบคุมความต้องการของตัวเองราวกับต้องมนตร์สะกด ร่างกายอันรุ่มร้อนของเคย์เดนเหมือนไฟที่พร้อมเผาผลาญร่างกายของเธอให้หลอมละลาย

เรียวลิ้นหนาแทรกเข้าไปดูดดื่มความหวานภายในจนนรินดาตัวสั่นสะท้านไปหมด เธอไม่รู้จะทำยังไงถึงจะสามารถดึงตัวเองออกจากแรงเสน่หาที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นได้

สะโพกสอบของเคย์เดนเริ่มกลับมาขยับอีกครั้ง ทำให้สาวร่างบางใช้เล็บของตัวเองจิกลงไปที่ไหล่กว้างจนได้ยินเสียงสูดปากของเคย์เดน

“ซี้ด...”

“คุณเคย์...ออกไปนะคะ” แม้จะเสียวปานจะขาดใจ แต่เธอก็พยายามดึงสติของตัวเองกลับมาอีกครั้ง แม้มันจะน้อยนิดมากแค่ไหนก็ตาม

“ข้างในเธอตอดขนาดนี้...คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ” เอ็นร้อนที่ครูดอยู่ในโพรงสาวทำให้ชายร่างใหญ่เสียวจนแทบจะขาดใจ นรินดาคืออาหารจานโปรดที่เขาชอบกิน แต่เธอกลับไม่ใช่อาหารภัตตาคารที่เอาไว้เชิดชูเลยต้องเก็บหญิงสาวเอาไว้ในมุมมืด ไม่ให้ใครรู้ว่าเขามีเธอในชีวิต

เคย์เดนเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดที่รัดรึงข้อมือสวยของนรินดา จนมือทั้งสองข้างของเธอเป็นอิสระ แต่ข้อมือตอนนี้มันกลับแดงก่ำไปหมดจนรู้สึกแสบ