เด็กมันร้าย - 1 เล่นกับไฟ

ฉันเปิดประตูลงมาจากรถด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดแต่ก็ต้องปั้นหน้ายิ้มให้กับกระจกรถของตุลให้เขาเห็นว่าฉันน่ะโอเค แค่โดนไล่ลงจากรถไม่เห็นจะเป็นอะไร

“ขับรถดีๆ นะ ^_^” ฉันโบกมือให้กับกระจกรถสีดำสนิท

พอรถของตุลขับห่างออกไปฉันก็ระเบิดอารมณ์ออกมาด้วยการเตะเข้าไปที่ถังขยะแรงๆ โดยลืมคิดว่ามันสกปรกแค่ไหน

“คอยดูเถอะไอ้เด็กบ้า! เห็นว่าฉันชอบแล้วจะปล่อยทิ้งปล่อยขว้างที่ไหนก็ได้หรือไง”

“ไปไหนดีครับ” พี่แท็กซี่เดินมาถามฉัน

“ไม่ไปไหนทั้งนั้น จะให้คนขับรถที่บ้านมารับเข้าใจนะ” ฉันบอกคนขับแท็กซี่จากนั้นก็เดินห่างออกมา

ตรงนี้มีแต่ผู้ชายท่าทางน่ากลัวๆ กล้าปล่อยผู้หญิงสวยๆ แบบฉันไว้ได้ยังไง ไม่ชอบก็น่าจะเป็นห่วงกันบ้างสิ

รอไม่นานหลังจากที่โทรบอกให้คนขับรถมารับ ฉันสั่งให้คนขับรถพามาที่คลับของเฮียเฟยเพราะปกติเป็นคนนอนดึก การมาคลับถือว่าได้ผ่อนคลายอารมณ์ที่อึดอัดในใจ

ฉันไม่มีเพื่อนสมัยเรียนเลยสักคนที่ไทย เพื่อนส่วนมากจะเป็นต่างชาติเพราะฉันเรียนที่นู้น มีแค่แพรที่เป็นเพื่อนที่รู้จักกันแต่ตอนนี้แพรมีแฟนแล้วฉันก็ไม่อยากรบกวน

“ทำไมไม่โทรมาบอกเฮียก่อนว่าจะมา” เฮียเฟยเดินมาหาฉันที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะวีไอพี

“หนูกลัวว่าเฮียจะยุ่งๆ อยู่ก็เลยไม่ได้บอกก่อนน่ะค่ะ”

“อย่าดื่มเยอะเดี๋ยวเมาขี้เกียจแบกกลับบ้าน” ถ้าถามว่าในโลกนี้ใครรู้ใจฉันมากที่สุดก็คงต้องยกให้กับพี่ชายคนนี้เลย

“รับทราบค่ะ หนูจะไม่เมา ^_^”

“เดี๋ยวเฮียต้องไปเคลียร์งานต่อ จะสั่งให้ลูกน้องมาคอยดูแลก็แล้วกัน”

“ไม่เอาๆ หนูอยากนั่งคนเดียว มีลูกน้องเฮียมาคอยเฝ้ามันอึดอัดนะ”

“อยู่คนเดียวถ้ามีผู้ชายมาเกาะแกะจะทำยังไง”

“หนูจัดการได้น่าเฮียไม่ต้องห่วงนะคะ ^_^”

เฮียยกมือขึ้นมาลูบศีรษะของฉันก่อนจะส่ายหัวไปมาแล้วเดินไป ฉันชินกับการดื่มคนเดียวแล้วแหละ

“ขอชนแก้วหน่อยได้ไหมครับคนสวย” ฉันหันมองชายที่ยื่นแก้วมาตรงหน้า อุตส่าห์เลือกนั่งโซนที่ไม่มีคนพลุกพล่านแล้ว ความสวยของฉันมันคงจะสะดุดตาผู้ชายมากเลยสินะ

แล้วทำไมคนที่ฉันตามจีบถึงไม่หลงในความสวยของฉันบ้างล่ะ ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย!!

ฉันมองผู้ชายตรงหน้าอย่างไม่สนใจก่อนจะหันหน้าหนีทำเหมือนเขาเป็นแค่อากาศทำให้ชายคนนั้นหน้าเสีย ในขณะที่กำลังมองดูอะไรเพลินๆ สายตาของฉันดันเหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่ง

แม้จะอยู่ในระยะที่ไกลขนาดนี้แต่ฉันก็จำได้แม่นว่านั่นคือ ‘ตุล’ เด็กที่ฉันกำลังตามตื้ออยู่

พอเห็นว่าเป็นตุลจริงๆ ฉันก็ยิ้มออก แบบนี้สิที่เขาเรียกว่าพรมลิขิต

ฉันหยิบแก้วเหล้าของตัวเองมาแล้วรีบเดินไปยังโต๊ะที่ตุลนั่งอยู่คนเดียวทันที

“มาคนเดียวหรอ” ฉันนั่งลงตรงเก้าอี้ตัวที่วางอยู่ใกล้ๆ กับเขา พอเด็กนี่หันมาเจอกับหน้าฉันเขาก็แสดงอารมณ์ไม่พอใจออกมาให้เห็นชัดเจน

“ตาม ?” เขาเลิกคิ้วถาม

“เปล่า พี่ไม่ได้ตามนะมันคือพรหมลิขิตต่างหาก ^_^”

“ลุกขึ้นไป เดี๋ยวเพื่อนมามันเกะกะ”