เด็กมันร้าย - 8 Nc20+ (โหยหาความเจ็บปวด)

ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเปิดวิดีโอ ก่อนจะใช้สายตามองไปรอบ ๆ ห้องเพื่อหามุมที่พอจะตั้งกล้องแล้วไม่ผิดสังเกตได้

เมื่อมองเห็นว่ามุมตรงนั้นมันไม่เป็นที่จับสังเกตก็รีบเอากล้องไปตั้ง ที่ต้องทำแบบนี้ก็เพื่อกันเอาไว้เพราะหลังจากคืนนี้ไม่รู้ว่าตุลจะเป็นยังไง การมีคลิปฉันสามารถใช้ข่มขู่เขาได้

เข้าข่ายแบล็กเมลใช่ไหมล่ะ มันก็ประมาณนั้นนั้นแหละ

… ครั้งแรกของฉันมันดูไม่โรแมนติกอย่างที่วาดฝันเอาไว้เลย แต่ทั้งหมดนี้ฉันเลือกให้มันเกิดขึ้นเอง

หลังจากตั้งกล้องเสร็จฉันก็เดินกลับมานั่งที่เดิม นั่งนิ่ง ๆ อยู่บนเตียงแบบนั้นจนกระทั่งเวลาผ่านไปชั่วโมงกว่า

ทั้งที่ตุลบอกเอาไว้ว่าขอแค่ครึ่งชั่วโมงแท้ ๆ แต่นี่มันเกือบจะเช้าแล้ว ด้วยความที่มันนานเกินไปฉันจึงลุกขึ้นจากเตียงกำลังจะเปิดประตูออกไปดูว่าตุลยังดื่มกับเพื่อนอยู่หรือเปล่า หรือว่าเขาหนีไปแล้ว จู่ ๆ ประตูห้องกูถูกเปิดเข้ามาซะก่อน

ตุลขมวดคิ้วเข้มมองฉันที่ยืนอยู่หน้าประตู ฉันจึงรีบพูดขึ้น “พี่จะออกไปดูว่าตุลดื่มเสร็จหรือยังน่ะ”

“รีบมากขนาดนั้น?”

“ป… เปล่าพี่ไม่ได้รีบ ก็… ก็ตุลพูดเองว่าขอครึ่งชั่วโมงแต่นี่มันผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้วพี่แค่จะไปดู” ฉันเม้มปากแน่นมองใบหน้าของตุลทำเอาหัวใจเต้นแรงเพราะความหล่อของเขา แต่สายตาคู่นั้นมันแฝงไปด้วยความร้ายกาจ

ตุลเดินผ่านหน้าฉันไปก่อนที่เขาจะถอดเสื้อแล้วโยนไปใส่ตะกร้า นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเขาเปลือยท่อนบน ร่างหนาที่มีซิกซ์แพ็กเล็ก ๆ เรียงรายอยู่มันช่างดึงดูดสายตาจริง ๆ

“ยืนทื่ออยู่ทำไม แก้ผ้าออก” เขาตวาดบอกคำสั่ง

“ก… แก้ผ้าเลยเหรอ” ฉันทวนคำพูดนั้นอย่างตกใจ คิดว่าต้องทำอะไรมากกว่านี้ก่อนไม่ใช่มาถึงแล้วจะให้แก้ผ้าเลย

เหมือนตุลจะเริ่มหงุดหงิดกับท่าทางของฉัน เขาเดินมากระชากแขนฉันแล้วจับเหวี่ยงกระแทกลงบนเตียง มันไม่ได้แรงมากหรอก

“นอนลงไป”

เมื่อถูกเสียงทุ้มเข้มสั่งฉันก็นอนราบลงมาบนเตียงตัวแข็งทื่ออย่างกับหุ่นยนต์

“จะแสดงละครให้คิดว่าไม่เคยเอากับใครมาก่อน?” สายตาของตุลมองมาที่ฉันแล้วถามอย่างหงุดหงิด

“พี่ไม่เคย…”

“ไปบอกเด็กอนุบาลมันยังไม่เชื่อ” พูดไม่ทันจะจบตุลก็รีบแทรกขึ้น ฉันจึงตอบไปแบบไม่แก้ตัวอะไรทั้งสิ้น “ถ้าอย่างนั้นก็ลองดูสิจะได้รู้ว่าพี่ผ่านผู้ชายมาแล้วกี่คน”

ตุลขบกรามแน่นก่อนที่เขาจะขึ้นมาคร่อมบนร่างของฉันเอาไว้

“ทำไมไม่ถอดเสื้อผ้า”

“พี่อยากให้ตุลถอดให้” การที่ถูกอีกคนถอดเสื้อผ้าให้มันคงทำให้ฉันใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง

“อยากให้ถอดหรือฉีก?”

“ถ… ถอดสิพี่ไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนนะ”

“ถ้างั้นก็ทำเอง ถนัดฉีกไม่ถนัดถอด” ตุลหยัดตัวลุกขึ้นยืน ส่วนฉันก็ลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าเพราะไม่อยากโดนฉีก ถ้าฉีกแล้วพรุ่งนี้คงไม่มีเสื้อผ้าใส่กลับแน่ ๆ

ในขณะที่ถอดเสื้อผ้าสายตาของตุลก็จ้องมองตลอดเวลา

“… ตุลไม่ถอดเหรอ” ความเขินอายไม่อยากถูกจ้องมองทำให้ฉันต้องถามออกไปแบบนั้น

ตุลไม่ตอบอะไรเขาใช้มือปลดกางเกงแต่สายตาก็ยังมองเรือนร่างของฉันอยู่ ฉันจึงเลี่ยงที่จะสบตา

เสื้อผ้าบนตัวของฉันถูกถอดออกแล้วทิ้งมันไว้ที่พื้นจนเรือนร่างเปลือยเปล่า ตุลก็เช่นกัน ฉันมองเพียงหางตาเมื่อเห็นว่าบนตัวเขาไม่มีเสื้อผ้าก็ไม่กล้ามอง

เป็นอีกครั้งที่ตุลผลักฉันลงบนเตียงแล้วขึ้นมาคร่อม ใบหน้าคมคายก้มลงมาซุกไซร้ซอกคอของฉันพร้อมกับฝ่ามือใหญ่ที่บีบเคล้นหน้าอกสองเต้าแรง ๆ

“บะ… เบา ๆ หน่อยให้ไหมตุลพี่เจ็บ” ถึงกับต้องออกปากบอกเพราะมันเจ็บจริง ๆ แต่คนที่ถูกท้วงไม่ได้สนใจอะไร เขายังเอาแต่บีบเคล้นหน้าอกแรง ๆ เหมือนเดิม

ใบหน้าคมคายเลื่อนลงมาเรื่อย ๆ จนถึงหน้าอกของฉัน อุ้งปากร้อน ๆ ครอบงำเอาเม็ดไตที่ชูชันตรงหน้าเข้าปากแล้วดูดเม้มแรง ๆ พร้อมทั้งให้สองมือขยำ

“อื้อ~” ฉันกัดริมฝีปากแน่นอยากให้เขาทำเบา ๆ กว่านี้แต่พูดไปแล้วก็ไม่ยอมผ่อนแรงลง

“อื้อ จะ… เจ็บ ๆ อย่ากัดแบบนั้นสิตุล” ฉันร้องออกมาเสียงหลงเมื่อถูกเขี้ยวฟันงับมาที่เนินหน้าอกแรง ๆ

คนที่ถูกท้วงหยัดตัวขึ้นขยับจัดที่ให้อยู่ตรงกลางระหว่างขาของฉัน

“ม… ไม่ปิดไฟก่อนเหรอ” ฉันถามเสียงสั่นแต่ตุลก็ไม่ได้ตอบอะไร

ร่างหนาของตุลโน้มตัวลงมาจนใบหน้าของเราใกล้กันแค่คืบ เขาใช้มือคลำหาอะไรบางอย่างที่ใต้หมอน ก่อนจะกดจูบลงมาบนริมฝีปากของฉันหนัก ๆ