ผัวเด็ก 01 : เด็กนิสัยไม่ดี

ขาเรียวสวยที่กำลังพาดพิงไปกับพนักโซฟาใจกลางห้องที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์การถ่ายภาพ 'ขนม' วาดลวดลายการโพสต์ท่าตามแบบฉบับของนางแบบแนวเซ็กซี่ได้อย่างคล่องแคล่ว ไม่มีอาการเคอะเขินแต่อย่างใด ฝ่ามือเรียวสวยทั้งสองข้างกอบกุมหน้าอกกลมโตสองเต้าพลางใช้สายตาจิกไปที่เลนส์กล้อง ชั้นในตัวจิ๋วลายลูกไม้สีขาวสะอาดตาใช้ปิดบังเพียงส่วนสงวนไว้อย่างหมิ่นเหม่ยิ่งทำให้เธอยิ่งดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีก เสียงชัตเตอร์ดังระรัวต่อเนื่องในขณะที่หญิงสาวก็ปรับเปลี่ยนท่าไปเรื่อย

แชะ! แชะ! แชะ!

" สวยครับ " ตากล้องที่หันเลนส์จดจ้องไปยังตัวนางแบบเอ่ยชมอย่างพอใจกับความเป็นมืออาชีพของหญิงสาว ขนมโพสต์ท่าทางและใช้สายตาเก่งมาก ๆ จึงทำให้นิตยสารแนววาบหวิวเลือกเธอขึ้นปกอยู่บ่อยครั้ง

" โอเคครับ เรียบร้อย " ชายหนุ่มลดกล้องลงต่ำจากใบหน้าพลางส่งยิ้มให้นางแบบที่ยิ้มรับเขาก่อนจะมีผู้หญิงอีกคนวิ่งเอาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบตัวร่างเล็กที่เพิ่งทำหน้าที่เสร็จหมาด ๆ

" ขอบคุณค่ะ " ขนมเอ่ยขอบคุณหญิงสาวที่อายุมากกว่าเธอไม่กี่ปี ก่อนจะเดินมาหาชายหนุ่มที่เลื่อนดูรูปภาพที่เพิ่งถ่ายเสร็จ

" เป็นไงบ้างคะ? "

" เก่งมากเลยครับน้องขนม ภาพออกมาสวยมาก ๆ ไม่แปลกใจเลยที่เค้าพากันแย่งตัวเราไปขึ้นปก "

" แหม๋~ ชมกันเกินไปแล้ว พี่เตอร์ถ่ายสวยด้วยแหละ ไม่งั้นรูปหนมไม่ออกมาดีขนาดนี้หรอกค่ะ " เสียงหวานใสเอ่ยพร้อมกับคลี่ยิ้มบางให้ตากล้องคนสนิท ที่มีงานทีไรเป็นต้องเจอเค้าทุกที ให้พูดกันจริง ๆ แล้วเค้าก็ฮ็อตไม่แพ้เธอหรอก เตอร์ถือเป็นตากล้องอิสระอันดับต้น ๆ ที่ถูกเรียกตัวมาทำงานให้กับนิตยสารต่าง ๆ ด้วยฝีมือการถ่ายภาพที่เขาเก็บเกี่ยวประสบการณ์มานับสิบปี ทำให้ขนมและเตอร์เจอกันอยู่บ่อยครั้ง

" เราโพสต์ท่าเก่งแถมหุ่นดีขนาดนี้ ใครถ่ายให้ก็ออกมาสวยทั้งนั้นแหละ "

" หูยย~ ชมเก่ง แต่ก็ขอบคุณค่ะ " เธอยิ้มหวานให้ชายหนุ่มอีกครั้ง ก่อนจะขอตัวไปเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องเปลี่ยนชุดที่ถูกเตรียมไว้สำหรับนางแบบ

ร่างเล็กเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดเดรสสายเดี่ยวสีครีมที่เธอใส่มาตั้งแรก ก่อนจะล้วงเอาสมาร์ตโฟนในกระเป๋าถือใบเล็กออกมา พลางหย่อนสะโพกลงที่เก้าอี้ภายในห้องและต่อสายหาใครบางคน

" ฮัลโหล~ ยัยฟ้าครึ้มอยู่ไหน " เสียงเล็กแหลมถามปลายสายทันทีเมื่ออีกคนกดรับสาย

' โอ้ยยย~ ฉันก็มาทำงานน่ะสิยะ แกรู้เวลาทำงานฉันอยู่ไม่ใช่เหรอ ' ปลายสายแว้ดกลับทันทีตามประสาเพื่อนสาวที่พูดคุยเย้าแหย่กันจนคุ้นชิน

" เออ ก็รู้ แกล้งถามไปงั้นแหละ...ดีเลย ถ้าแกทำงานช่วยบอกน้องชายแกมารับฉันหน่อยสิ ดึกแล้วไม่อยากนั่งแท็กซี่กลับคนเดียว "

' เหอะ~ มามุขนี้อีกละ ถามจริงเถอะไม่เบื่อบ้างเหรอไอ้มุกไม่ยอมขับรถไปทำงานแล้วอ้างว่าขี้เกียจขับเพื่อจะให้น้องชายฉันไปรับเนี่ย? แล้วอีกอย่างไอ้ฝุ่นมันเคยไปรับแกสักครั้งยังห้ะ!? ' ขนมกลอกตามองบนก่อนจะถอนหายใจใส่ปลายสายเสียงดังอย่างรำคาญ

" เออ ไม่เคยมารับแล้วยังไงอ่ะ แกช่วยเพื่อนหน่อยไม่ได้รึไง พูดโน้มน้าวเป็นไหมห้ะ! "

' อิคนพูดโน้มน้าวเป็นไม่โทรหามันเองล่ะ ฉันพูดจนไม่รู้จะพูดยังไงละ มันไม่ไปรับแกหรอก เลิกตื๊อมันได้ละอีคนตายด้านแบบนั้นอ่ะ '

" นี่! อย่ามาว่าฝุ่นของฉันนะ ตอนนี้ฝุ่นอาจจะยังไม่รู้ใจตัวเองว่าจริง ๆ แล้วชอบฉันอยู่แต่ต้องคีพลุคคูล ๆ ไว้เพื่อรักษาภาพลักษณ์อยู่ไง ฉันตามจีบอยู่ทุกวันแกคิดว่าน้องชายแกจะไม่รู้สึกอะไรกับคนสวย ๆ อย่างฉันจริง ๆ น่ะเหรอ? "

' มั่นไม่ไหว ก็เห็นตามมาเป็นปี ๆ ละ มันเคยสนใจแกไหมห้ะ? แกอาจจะตกผู้ชายได้เป็นร้อยแต่หนึ่งในร้อยนั้นไม่มีน้องชายฉันแน่นอน '

" ไม่จริง น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน นับประสาอะไรกับใจคนไม่เคยได้ยินเหรอ? ตามตื๊อทุกวันมันต้องได้สักวันแหละ" ขนมเถียงปลายสายอย่างมั่นอกมั่นใจพร้อมกับกอดอกเชิดหน้า

' น้ำหยดลงหินทุกวันหินรำคาญ แกก็ไม่เคยได้ยินใช่ม้ะ? นี่ยัยหนม ผู้ชายมีเป็นร้อยเป็นพันแกจะมาตามตื๊อไอ้ฝุ่นมันทำไมห้ะ ช่วงเวลาหนึ่งปีที่แกตามมันเนี่ยแกมีผัวเป็นร้อยคนแล้วมั้ง '