บทที่ 134 เครื่องบินตกหลุมอากาศ

“เอ่อ......ฉันบังเอิญรู้มาน่ะ”วารุณีมองไปทางอื่นอย่างร้อนตัว

วรยาหัวเราะเหอะเหอะ ไม่เชื่อที่เธอพูดเลย แต่ว่าก็ไม่ได้ถามมาก หยิบโทรศัพท์มาไว้ข้างๆ มองคอมเมนต์พวกนั้นที่พิชญาในอินเทอร์เน็ต

ต้องบอกว่า สื่อพวกนั้นทรงอำนาจมาก หลายๆเว็บออกข่าวไม่ดีของพิชญาจำนวนมาก ทำให้คืนหนึ่งเพียงเวลาสั้นๆ พิชญาก็โด่งดังไปทั่วประเทศ

ตอนนี้ทุกคนต่างรู้แล้วว่า พิชญาเป็นผู้หญิงที่นิสัยไม่ดี ใจคอคับแคบ มีแผนการชั่วร้าย

และผู้หญิงแบบนี้ ดันเป็นคู่หมั้นของประธานบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ป

ดังนั้นในเน็ตหลายๆคน จึงเริ่มคว่ำบาตรบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ป และยังด่าทอในเว็บไซต์ทางการของบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ปด้วย คิดว่าที่พิชญาหยิ่งผยองแบบนี้ ก็เพราะว่ามีคู่หมั้นที่เป็นประธานหนุนหลัง

ไม่งั้นอาศัยแค่ธุรกิจเล็กๆของตระกูลศรีสุขคําจะเติบโตเคียงข้างจังหวัดจันทร์ล่ะก็ เป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย

พลังในอินเทอร์เน็ตนั้นสูงมาก เพราะคำด่าพวกนี้ ชื่อเสียงกับพฤติกรรมของบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ป รวมทั้งตัวนัทธีเอง จึงได้รับผลกระทบไปด้วยแน่นอน

จนตอนเที่ยงTwitterส่วนตัวของนัทธี ประกาศแถลงการณ์ยกเลิกการหมั้น บอกว่าพิชญาได้สติแล้ว ก็จะจัดงานแถลงข่าวยกเลิกการหมั้น，จึงเรียกคืนชื่อเสียงของบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ปกับเขาได้

“โหย นัทธีจะยกเลิกการหมั้นจริงๆ ไม่เลวๆ แต่ว่าพิชญาได้สติคืนมาแล้วจะเป็นอย่างไรเนี่ย？”วรยาชี้ไปที่โทรศัพท์อย่างไม่เข้าใจ ในTwitterนัทธี

วารุณีกำลังป้อนข้าวอารัณ ได้ยินคำนี้ ก็พูดโดยไม่หันหน้าไปว่า“ฉันจะรู้ได้ไงล่ะ เดี๋ยวพงศกรมา แม่ก็ถามเขาเองสิ เขาเป็นหมอที่โรงพยาบาลนั้น เขาน่าจะรู้”

“ถามอะไรผมเหรอ？”เธอเพิ่งพูดจบ ร่างของพงศกรก็เข้ามาจากด้านนอกประตู

วรยาจึงพูดความสงสัยเมื่อครู่ออกไป

พงศกรฟังจบ แว่นตาก็สะท้อนแสง“เอ่อ ผมได้ยินพยาบาลพูด เหมือนว่าจู่ๆพิชญาก็เกิดโรคแทรกซ้อน หมดสติไปตั้งแต่เมื่อวาน จนตอนนี้ยังไม่ได้สติคืนมาเลยครับ”

“เหรอ งั้นก็ฟ้ามีตาแล้วจริงๆ ไม่ได้สติคืนมาทั้งชีวิตเลยจะดีที่สุด”วรยาทำเสียงฮึดฮัด

วารุณีหยิบทิชชูเช็ดมุมปากให้อารัณเสร็จ จึงก้มหน้าลง คิดอะไรบางอย่าง

พงศกรเห็น จึงถามด้วยเสียงอ่อนโยน“วารุณี คุณกำลังคิดอะไรอยู่？”

“หม่ามี๊ ผมกินอิ่มแล้วครับ”อารัณใช่มือข้างนั้นที่กินเสร็จตบหน้าท้อง สื่อว่าไม่กินแล้ว

วารุณีวางชามลง ครั้งนี้ตอบคำถามของพงศกรเมื่อครู่“ฉันกำลังคิดว่า การหมดสติของพิชญานั้นบังเอิญเกินไปจริงๆ เชื่อมโยงกับของTwitterประธานนัทธีแล้ว มีความรู้สึกจงใจแกล้งเป็นหมดสติไปเพื่อหนี”

“ลูกพูดแบบนี้ก็จริงๆเลย แต่ว่าจะหนีได้นานแค่ไหนเชียว？แม่ไม่เชื่อหรอก ว่าเธอจะแกล้งหมดสติไปได้ทั้งชีวิต”วรยาหัวเราะอย่างเยาะเย้ย

พงศกรดันแว่น“วารุณี เกี่ยวกับเรื่องที่ประธานนัทธียกเลิกการหมั้น คุณมีความเห็นอะไรไหม？”

วารุณีประคองอารัณนอนลง ห่มผ้าห่มให้เขาเสร็จ ก็หันไปมองพงศกร“ฉันจะมีความเห็นอะไรได้ ถ้าต้องพูด ก็ยินดีกับประธานนัทธีละกัน พิชญาไม่เหมาะสมกับเขาจริงๆ”

พงศกรหัวเราะเล็กน้อย“ผมคิดว่า คุณจะดีใจมากซะอีก”

“หือ？”วารุณีขมวดคิ้ว“ทำไมคุณคิดแบบนี้ล่ะ？”

วรยาเอามืออุดหน้า ไม่ค่อยอยากมองเท่าไหร่

ยัยลูกสาวสุดทึ่มคนนี้นี่！

ทำไมถึงมองไม่ออกว่าพงศกรมีใจให้เธอ？

“ไม่มีอะไร ถามเฉยๆน่ะ”พงศกรโบกมือ ไม่ได้ตอบ และยังเปลี่ยนเรื่อง“วีซ่าไปต่างประเทศ ทำเสร็จหรือยัง？”

“ยื่นข้อมูลไปหมดแล้ว พรุ่งนี้น่าจะเสร็จแล้ว”วารุณีคิดเล็กน้อยแล้วตอบ

พงศกรพยักหน้า“งั้นก็ดี เดี๋ยวผมจะไปจองตั๋วเครื่องบิน”

“อือ”วารุณีไม่มีความเห็นอะไร

จากนั้นสองสามวันถัดมา ข่าวเสียหายเกี่ยวกับพิชญาในอินเทอร์เน็ตก็ยังมีอยู่ แต่ว่าตอนนี้ที่ชาวเน็ตให้ความสนใจมากกว่า ต่างเป็นเมื่อไหร่เธอจะฟื้น เมื่อไหร่จะยกเลิกการหมั้น

แต่พวกนี้ไม่เกี่ยวกับวารุณี ตอนนี้เธอ ได้อยู่บนเครื่องบินที่จะบินไปต่างประเทศแล้ว

ในชั้นธุรกิจ วารุณีนั่งกับพงศกร

พงศกรเมาเครื่องบินเล็กน้อย ตอนนี้เลยใส่ผ้าผิดตาแล้วก็ห่มผ้าหลับไป

วารุณีไม่ได้ง่วง กำลังถือสมุดวาดภาพกับสมุดออกแบบ อยากวาดต้นฉบับออกมาไวๆ ให้คุณจรณ์คนนั้นดู