บทที่ 18 ประหลาดใจท่ามกลางฝูงชน

วารุณีตามมารุตไปแผนกออกแบบด้วยใจที่สงสัย

มารุตพาเธอมาถึงด้านนอกประตูห้องทำงานของผู้จัดการฝ่ายออกแบบ แล้วยกมือขึ้นเคาะประตู

ประตูเปิดออกอย่างเร็ว ใบหน้าที่คุ้นเคยโผล่ออกมาจากด้านใน

วารุณีมองเธอ มุมปากกระตุกเล็กน้อย

เป็นพิชญาจริงๆด้วย！

จู่ๆเธอก็เป็นผู้จัดการฝ่ายออกแบบที่นี่！

พิชญาไม่เห็นวารุณีที่อยู่ด้านหลังมารุต ทัดผม แล้วถามอย่างคาดหวัง“ผู้ช่วยมารุต คุณมาตอนนี้ หรือว่านัทธีอยากพบฉันเหรอ？”

มารุตดูเหมือนจะไม่ได้ยินที่เธอพูด เลยเดินไปข้างๆ เผยให้เห็นคนที่อยู่ด้านหลัง“ผู้จัดการพิชญา นี่คือดีไซเนอร์ที่ประธานให้ผมพามา คุณช่วยจัดแจงหน่อยนะครับ”

“ดีไซเนอร์？”พิชญาขมวดคิ้วอย่างผิดหวัง จากนั้นก็มองไปด้านหลังเขาอย่างเซ็งๆ

มองไป สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที“เธอเองเหรอ？”

“สวัสดีค่ะผู้จัดการพิชญา”วารุณีทักทายเบาๆ

มุมปากพิชญายกขึ้นมา ในใจตื่นตระหนกอย่างมาก

จะเป็นวารุณีได้อย่างไร

ทำไมวารุณีถึงมาที่นี่？

มองพิชญาที่อยู่ตรงหน้ามีพฤติกรรมแปลกๆ แว่นตามารุตสะท้อน“ทำไม ผู้จัดการพิชญารู้จักคุณวารุณีเหรอ？”

“ไม่รู้จัก！”พิชญาปฏิเสธทันที

จากนั้นตระหนักได้ว่าตัวเองปฏิเสธไวไป กลับกันยังรู้สึกว่าทำตัวมีพิรุธ จึงพูดเสริมไปอีกว่า：“ถึงแม้ไม่รู้จัก แต่ว่าที่งานเลี้ยงของเมื่อคืนตระกูลแววสูงเนิน ฉันเคยเจอคุณวารุณีแล้ว ดังนั้นพอเห็นเธอในตอนนี้เลยตกใจ”

พูดไป เธอก็แอบส่งสายตาตักเตือนไปให้วารุณี เตือนวารุณีให้อย่าแฉเธอ

วารุณีอยากจะหัวเราะหน่อยๆ

ที่จริงไม่ต้องให้พิชญาเตือน

ตัวเธอเองก็ไม่คิดจะมีเยื่อใยอะไรกับพิชญาอยู่แล้ว

จากนั้นพิชญาเห็นวารุณีไม่พูด กลับคิดว่าเธอถูกตัวเองขู่สำเร็จ ในใจก็ภูมิใจอย่าง

“ผู้จัดการพิชญา สายมากแล้ว ผมกลับไปหาประธานก่อนนะครับ”มารุตมองนาฬิกาข้อมือ แล้วทันใดนั้นเองก็พูดขึ้น

พิชญาหัวเราะแล้วพยักหน้า “ผู้ช่วยมารุตโชคดีนะคะ”