ตอนที่ 182
บทที่ 182 อันดับ 2
October 22, 2026
เดิมนางแบบผิวสีก็สะดุดตากว่าคนอื่นอยู่แล้ว พอตอนนี้นางแบบสวมชุดราตรียาวราวกับเทพธิดานางฟ้ามันจึงยิ่งทำให้คนไม่อาจละสายตาไปได้ ทั้งห้องเริ่มส่งเสียงประหลาดใจดังขึ้นมาเป็นระยะๆ
ช่องความคิดเห็นในรายการถ่ายทอดสดหยุดไปชั่วขณะหนึ่ง จากนั้นก็มีคำชมมากมายเกี่ยวกับความสวยงามของชุดนี้ส่งเข้ามายึดพื้นที่ไว้ทั้งหมด
พิชญามองนางแบบผิวสีที่เดินอยู่บนพรมแดงพลางยิ้มออกมาบางๆอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง หล่อนจับพนักวางแขนของรถเข็นไว้ แต่เนื่องจากกำไว้แน่นเกินมือก็เลยสั่นระริก“ปะ……เป็นไปไม่ได้！”
ไม่นึกเลยว่าวารุณีจะออกแบบชุดราตรีที่สวยสง่าได้ภายในเวลาอันสั้นขนาดนี้ แถมยังใช้ผ้าวัสดุแบบธรรมดาด้วย ถ้าเกิดว่าเปลี่ยนเป็นใช้ผ้าระดับสูงล่ะก็ ชุดราตรีชุดนี้จะสวยขนาดไหนกันเชียว！
นี่สินะพรสวรรค์ของวารุณี ถ้าเกิดว่าให้โอกาสวารุณีได้เติบโตอยู่ในวงการ ตำแหน่งดีไซเนอร์ระดับโลกจะต้องตกเป็นของวารุณีแน่ๆ
ในที่สุดพิชญาก็รับรู้ได้ถึงความแตกต่างของตัวเองกับวารุณี เกรงว่าแม้จะตายแล้วเกิดใหม่อีกทีมันก็ไม่มีอะไรชัดเจนไปกว่านี้แล้ว
ตอนนั้นหล่อนคิดว่าตายแล้วเกิดใหม่เท่านั้นถึงจะได้มีความสามารถเหมือนวารุณี แต่มาดูวันนี้ หล่อนคิดผิดอย่างมหันต์เลยล่ะ！
พิชญาจ้องไปที่นางแบบผิวสีที่กำลังเดินเฉิดฉายอยู่บนพรมแดงด้วยตาแดงก่ำ เธอกำมือแน่น
พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย ให้ชีวิตที่ดิบดีกับวารุณีมาตั้งแต่เด็ก แล้วทำไมถึงยังให้พรสวรรค์ที่น่ากลัวขนาดนี้กับวารุณีอีกด้วย！
เมื่อรับรู้ได้ถึงแรงริษยาจากตัวของพิชญา วารุณีก็ขมวดคิ้วขึ้น“มีอะไรเป็นไปไม่ได้หรอพิชญา ตอนที่เลือกชนิดของผ้าน่ะ เธอบอกว่านางแบบของฉันไม่สามารถนำเสนอความรู้สึกอบอุ่นนุ่มนวลในฤดูใบไม้ผลิได้หรอก แล้วดูตอนนี้สิ รู้สึกเจ็บๆที่หน้าบ้างไหม？”
พิชญาหันขวับไปจ้องวารุณีเขม็ง
แน่นอนว่าหล่อนรู้สึกหน้าแตกมาก หล่อนไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าวันหนึ่งหล่อนจะได้เห็นว่าเสื้อผ้าเป็นตัวขับเคลื่อนนางแบบ
ไม่ผิดแน่ แม้หล่อนจะออกแบบไม่เป็น แต่หล่อนก็ยังรู้จักความสวยงาม นางแบบผิวสีที่เดินอยู่บนพรมแดงไม่ได้เปลี่ยนตัวเองเลย ทว่าเสื้อผ้าบนตัวต่างหากที่เปลี่ยนให้นางแบบดูอ่อนโยน
“ผู้จัดการพิชญาทำไมถึงเงียบไปล่ะ？”เมื่อวารุณีเห็นพิชญาเงียบไปนานก็เลยยิ้มส่งไปให้อย่างไม่เป็นมิตร
พิชญากัดฟันกรอดแล้วแค่นเสียงหึออกมา“อย่าได้ใจไปหน่อยเลย ฉันยอมรับว่าเมื่อกี้ฉันมั่นใจมากไปหน่อย แต่แล้วยังไง รอบคัดเลือกผลงานที่โดดเด่นที่สุดในรอบนี้ยังไงฉันก็ชนะอยู่เหมือนเดิม”
“จริงหรอ”วารุณีหรี่ตาลง“ถ้างั้นฉันจะคอยดู”
เมื่อเห็นพิชญาสีหน้าเต็มไปด้วยความมั่นใจ แสดงว่าดีไซเนอร์ที่พิชญาไปลอกเลียนแบบมาจะต้องเป็นคนที่มีความสามารถมากแน่ๆ
เธอจะต้องตั้งตาดูให้ดีว่าพิชญาไปลอกผลงานใครมา
ขณะที่กำลังคิด นางแบบผิวสีก็เดินลงจากเวทีไปแล้ว เมื่อเพลงเปลี่ยนไปนางแบบคนสุดท้ายก็เดินออกมา
“ว้าว”ผู้ชมต่างส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าวออกมา
นางแบบคนนี้เหมือนกันนางแบบของวารุณีเลย ตัวนางแบบสามารถดึงดูดสายตาและความสนใจของทุกคนไว้ได้ตั้งแต่ปรากฏตัวขึ้นมาบนเวที ความคิดเห็นจากผู้ชมหลั่งไหลเข้ามาทางรายการถ่ายทอดสดอีกครั้ง ทุกคนต่างก็ตื่นตาตื่นใจกับความสวยงามของชุดราตรีชุดนี้
ชุดราตรีชุดนี้ถูกออกแบบเป็นกระโปรงหางปลายาว ทั้งชุดเป็นสีเขียวซีด มันไม่เพียงแต่ดูเหมือนนางฟ้า มันดูหรูหรามาก
แต่น่าเสียดายที่ตรงขาด้านหลังมีเนื้อผ้ารั้งไว้ ถ้าเปลี่ยนให้สูงขึ้นอีกหน่อยแล้วหาผ้าที่เหมาะสมมากยิ่งขึ้น ความสวยงามและความหรูหรามันก็จะเพิ่มขึ้นไปอีกหลายระดับ แล้วชุดราตรีนี้ก็จะไม่ได้มีเพียงแค่มูลค่าทางด้านการค้า มันสามารถนำไปเก็บสะสมไว้เพื่อเพิ่มมูลค่าได้ด้วย
เมื่อได้ยินคำชมมากมายจากผู้ชม ความหยิ่งทะนงในตัวเองของพิชญาก็พุ่งทะลุขึ้นไปถึงขีดสุดอย่างรวดเร็ว
หล่อนเชิดหน้าขึ้นอย่างมีชัยแล้วหันไปมองวารุณี เพราะอยากจะเห็นสีหน้าของวารุณีว่ารู้สึกอะไรบ้างรึเปล่า
ทว่ากลับไม่เห็นว่าวารุณีจะรู้สึกอะไร เธอเห็นก็แต่ความประหลาดใจและหล่อนที่กำลังจมอยู่ในความคิดเท่านั้น
พิชญาใจหายวาบขึ้นมาเพราะรู้สึกได้ถึงลางไม่ดี จากนั้นก็พูดพึมพำกับตัวเองออกมา“หรือว่าหล่อนจะเห็นอะไรเข้าให้แล้ว？”
ไม่ เป็นไปไม่ได้ ชุดราตรีนี้ถูกออกแบบมาเมื่อศตวรรษที่แล้ว ซึ่งศตวรรษที่แล้วคอมพิวเตอร์ยังไม่เป็นที่นิยมนัก ดังนั้นจึงหาภาพที่เกี่ยวข้องไม่เจอหรอก
จะมีก็คงมีแต่ในพิพิธภัณฑ์เก่าแก่ในต่างประเทศเท่านั้นแหละถึงจะมีภาพนางแบบที่สวมชุดราตรีแบบนี้ ดังนั้นวารุณีคงไม่เคยเห็นแน่
พอคิดแบบนี้พิชญาก็ไม่กังวลอีกต่อไป หล่อนทำใจให้สงบแล้วยิ้มออกมาอย่างภาคภูมิใจ“วารุณี เป็นยังไงล่ะ ชุดราตรีที่ฉันออกแบบมันดีกว่าที่เธอคิดไว้เยอะเลยสินะ？”