บทที่ 214 นักข่าวมาปิดล้อมถึงที่

ที่จริงนักข่าวพวกนี้กำลังรู้สึกตะลึงกับการปรากฏตัวของเขา ตอนนี้พอเผชิญหน้ากับสายตาที่คมกริบเหมือนมีดอย่างเขาแล้ว แต่ละคนก็ดูกลัวเล็กน้อย

“เมื่อกี๊ใครดันเธอ？”นัทธีชี้ไปที่วารุณี มองสำรวจคนกลุ่มนี้ตรงหน้า

คนกลุ่มนี้สบตากันไปมา“พวกเราไม่ได้ดันคุณวารุณี”

“พวกเขาพูดจริงเหรอ？”นัทธีมองไปที่วารุณี

วารุณีกำลังจัดเสื้อผ้าที่ยุ่ง ได้ยินคำถามของเขา ก็พยักหน้า“อือ พวกเขาไม่ได้ดัน เมื่อกี๊ฉันตกใจนักข่าวสาวคนนั้น”

นักข่าวสาว？

สายตาที่ดูอันตรายของนัทธีหรี่ลง สายตาล็อกไปที่ใบหน้าของหญิงสาวเพียงคนเดียว ในนักข่าวกลุ่มนี้

นักข่าวสาวตัวแข็งทื่อ ก้มหน้าลงอย่างไม่รู้ตัว ไม่กล้าเผชิญหน้ากับเขา

ริมฝีปากบางๆของนัทธีเม้มลง ถามเสียงหม่นไปว่า“พวกคุณมาจากสื่อแห่งไหน？”

นักข่าวกลุ่มนี้ไม่ยอมพูด

นัทธีพูดด้วยเสียงเย็นชา“มารุต！”

“ครับ！”มารุตที่อยู่ด้านหลังเขาตอบรับไป เดินไปข้างหน้าดูบัตรพนักงานที่แขวนตรงหน้าอกของนักข่าวพวกนั้น แล้วจำบริษัทที่อยู่เบื้องหลังพวกเขาทีละคน

“ผู้ช่วยมารุต”เวลานี้ จู่ๆวารุณีก็เรียกไว้

มารุตหันหน้าไป“คุณวารุณี มีอะไรหรือเปล่าครับ？”

นัทธีก็มองไปที่เธอ

วารุณียกสายโซ่กระเป๋าบนไหล่ขึ้นมา “รบกวนคุณช่วยฉันถามคนกลุ่มนี้หน่อยค่ะ ว่าใครกันแน่ที่เปิดเผยที่อยู่ของฉันให้พวกเขา！”

หมู่บ้านอพาร์ทเม้นท์นี้ ราคาเป็นรองแค่คฤหาสน์ ดังนั้นระดับความลับของเจ้าของก็จะสูงมาก ถ้าไม่มีใครบอกพวกเขา พวกเขาไม่รู้แน่ว่าเธออยู่ที่นี่

มารุตมองนัทธี เห็นนัทธีพยักหน้า ก็ตอบรับทันที“โอเค”

จากนั้น เขาก็สอบถามนักข่าวพวกนี้

นักข่าวพวกนี้กล้าทำตัวหยิ่งกับวารุณี แต่กลับไม่กล้าเย่อหยิ่งกับนัทธี ดังนั้นเผชิญหน้ากับการสอบถามของมารุตแล้ว จึงได้แต่สารภาพไปอย่างซื่อตรง

“เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง！”

“ผู้หญิง？”สายตาวารุณีเพ่งออกไป

นัทธีก็ขมวดคิ้วลง“ผู้หญิงแบบไหน？”

มีแค่สายตามารุตที่มีความตกใจแวบเข้ามา จากนั้นก้มหน้าลงคิด

“ไม่รู้ เธอโทรมาติดต่อพวกเรา บอกพวกเราว่าคุณวารุณีอยู่ที่นี่ พูดจบก็วางสาย พอพวกเราโทรกลับไป ก็เป็นเบอร์ที่ยังไม่เปิดใช้”พวกนักข่าวตอบ

วารุณีเงยมองชายหนุ่มด้านข้าง“ประธานนัทธี คุณว่าจะเป็นผู้หญิงคนนั้นที่เมื่อวานให้เด็กคนอื่นๆ รังแกไอริณหรือเปล่าคะ？”

“เป็นไปได้！”นัทธีหรี่ตาแล้วพูด จากนั้นมองไปที่มารุต

มารุตส่ายหน้า“ประธาน ผมสืบมาแล้ว บัญชีทั้งหมดของสุภัทร ไม่มีบันทึกการโอนเงิน รวมถึงบันทึกการโทรและบันทึกการเดินทางในช่วงนี้ก็ไม่มีปัญหาใดๆทั้งนั้น ดังนั้นผู้หญิงคนนั้นน่าจะไม่ใช่พวกเดียวกับสุภัทร แต่เธอกลับแอบช่วยสุภัทร”

“ว่าไงนะ？”วารุณีกำฝ่ามือไว้ จ้องเขาเขม็ง

มารุตดันแว่นแล้วตอบว่า：“สุภัทรปล่อยข่าวลือคุณกับประธานที่งานแถลงข่าวคือเรื่องจริง แต่นอกจากนี้ เขาก็ไม่ได้ทำอะไรแล้ว หมายความว่า บัญชีปล่อยข่าวเสียหายกับแอคหลุมปั่นกระแสในอินเทอร์เน็ตพวกนั้น ล้วนแต่เป็นผู้หญิงคนนั้นทำครับ”

“คุณแน่ใจขนาดนี้เชียว？”นัทธีเพ่งมองไปที่เขา

มารุตพยักหน้า“ผมเคยถามบัญชีปล่อยข่าวเสียหายพวกนั้นแล้ว ต่างบอกว่าผู้หญิงคนหนึ่งให้เงินมาก้อนหนึ่ง ให้พวกเขาทำแบบนี้ แต่ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร พวกเขาก็ไม่รู้ เพราะว่าผู้หญิงคนนั้นก็ใช้โทรศัพท์ติดต่อพวกเขาเช่นกัน หลังจากติดต่อเสร็จ เบอร์ก็กลายเป็นยังไม่เปิดใช้งานครับ”

“สามารถติดต่อบัญชีปล่อยข่าวเสียหายกับสื่อจำนวนมากขนาดนี้ ภายในเวลาสั้นๆแบบนี้ แล้วยังหายไปอย่างไร้ร่องรอยอีก ไม่ทิ้งร่องรอยไว้เลยสักนิด ดูเหมือนว่าอิทธิพลเบื้องหลังของผู้หญิงคนนั้นจะใหญ่มาก”วารุณีบีบฝ่ามือ พูดอย่างเย็นชา

เธอยิ่งมั่นใจมากขึ้นเรื่อยๆว่า ผู้หญิงคนนี้ น่าจะเป็นคนที่รังแกไอริณ ขณะเดียวกัน ยังเป็นไปได้ด้วยว่าจะเป็นคนนั้นที่เผาโกดังเธอ

เธอไม่รู้ว่าตัวเองมีความแค้นอะไรกับผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นถึงต้องทำกับเธอแบบนี้ แต่ไม่เป็นไร ต้องมีสักวันที่เธอสืบได้ เหมือนกับทารีนา รอเธอสืบได้ก่อนเถอะ จะส่งเข้าคุกไปเลย！