บทที่ 491 ถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลง

“เรื่องนี้ ฉันจะต้องหาคำตอบมาให้ได้”ใบหน้าของนัทธีมืดมน รอบตัวมีไอเย็นแผ่ซ่าน

พิชิตพยักหน้า“ ฉันรู้ ฉันก็จะให้ความร่วมมือกับนายในการตรวจสอบ”

เพราะผลการตรวจของเขา ทำให้นัทธีกับเด็กน้อยทั้งสองคนเพิ่งจะได้ทำความรู้จักกันในฐานะพ่อลูก

แม้จะไม่ใช่ความผิดของเขา แต่ความจริงเรื่องของผลตรวจที่มาจากเขามันทำให้เวลาของคนเป็นพ่อลูกนั้นถูกยืดเยื้อออกไป

“ฉันกำลังคิดว่า คนที่มาสับเปลี่ยนตัวอย่าง เขาใช้วิธีสับเปลี่ยนมันยังไง แล้วรู้ล่วงหน้าได้ยังไงว่านายจะตรวจดีเอ็นเอของเด็กทั้งสอง？”พิชิตเกาไปที่หัว พูดด้วยความสงสัย

มุมปากของนัทธียกหยักขึ้นและยิ้มอย่างเยือกเย็น“บางทีอาจจะมีคนได้ยินว่าฉันจะตรวจดีเอ็นเอ ดังนั้นจึงได้เตรียมการทุกอย่างเอาไว้ล่วงหน้า”

และคนคนนั้น ไม่เพียงรู้อยู่แต่แรกแล้วว่าเด็กทั้งสองคนเป็นลูกของเขา หนำซ้ำยังอยากที่จะขวางไม่ให้เขากับลูกได้ทำความรู้จักกัน

บางทีอาจจะเป็นครอบครัวของขงเบ้ง

ขงเบ้งอยากได้บริษัทไชยรัตน์กรุ๊ปมาโดยตลอด ก่อนหน้านั้นก็วางยาเขา เพื่อไม่ให้เขามีผู้สืบทอดบริษัทไชยรัตน์กรุ๊ปรุ่นต่อไป พอเป็นแบบนี้ ขงเบ้งก็จะใช้เหตุผลที่เขาไม่มีทายาท แย่งชิงบริษัทไชยรัตน์กรุ๊ปไป

บางทีอาจจะเป็นเพราะเหตุผลนี้ ขงเบ้งจึงได้ใช้กลอุบายกับผลตรวจของเขาอยู่ซ้ำๆ เพื่อไม่ให้เขากับเด็กทั้งสองคนได้ทำความรู้จักกัน

“ได้ยินงั้นเหรอ？”ท่าทีพิชิตก็นิ่งไป

นัทธีมองไปที่เขา“การตรวจสอบในเรื่องนี้ นายไม่ต้องเข้ามายุ่ง ฉันจะจัดการเอง”

“ก็ได้”พิชิตเห็นความไม่เชื่อใจที่นัทธีมีให้ ในใจก็รู้สึกเศร้าใจ

ดูแล้วตั้งแต่ที่เขาปล่อยตัวนวิยาไป นัทธีก็เว้นระยะขีดเส้นออกห่างกับเขาอย่างชัดเจน

“พ่อครับ ผลตรวจก่อนหน้านั้นของผม น่าจะเป็นฝีมือของพ่อบุญธรรม ”ในตอนนี้เอง จู่ๆอารัณก็พูดออกมา

“พงศกร？”นัทธีเหล่ตามอง

อารัณพยักหน้าให้ “พ่อบุญธรรมก็เป็นหมอ ดังนั้นผมก็จึงเอาเส้นผมของผมกับพ่อให้พ่อบุญธรรม แต่พ่อบุญธรรมกลับ......”

“พ่อรู้แล้ว อย่าเก็บมาคิดมากอีกเลย ผลตรวจพวกนั้นล้วนเป็นของปลอมทั้งนั้น ของจริงก็คือของ ณ ปัจจุบันนี้”นัทธีลูบไปที่ศีรษะของเด็กน้อยอย่างรักใคร่ พูดอย่างอ่อนโยน แต่แววตา กลับมีไอเย็นแผ่ซ่าน

แน่นอนว่าเขารู้คำตอบดีว่าทำไมพงศกรถึงทำเช่นนี้

พงศกรคิดเกินเลยกับวารุณี ไม่อยากให้เด็กทั้งสองคนรู้ว่าพ่อแท้ๆของพวกเขาก็คือตัวเขา จุดประสงค์ก็เพื่อขวางไม่ให้เด็กทั้งสองคนรู้จักกับเขา

เพราะพงศกรกลัวว่าหากเขารู้ว่าเด็กทั้งสองคนเป็นลูก เขาก็จะต้องแต่งงานกับวารุณีเพราะลูกสองคน

เพราะในความเป็นจริงแล้ว เขาก็คิดจะทำแบบนั้นจริงๆเหมือนกัน

แม้ว่าในตอนนั้นเขาจะยังไม่ได้รักวารุณีก็ตาม เมื่อรู้ว่าเธอให้กำเนิดลูกของตัวเองมาถึงสองคน เขาก็จะแต่งงานกับวารุณีเพราะลูกทั้งสองคนนั้น

ที่พงศกรกังวลก็เป็นเพราะเรื่องนี้ จึงได้ทำผลตรวจปลอมขึ้นมาให้กับอารัณ

หึ เรื่องนี้ พงศกรก็หนีไม่พ้นหรอก

นัทธีอุ้มอารัณแล้วเดินไปยังห้องพักผู้ป่วยของไอริณ

พิชิตเสนอให้นัทธีย้ายโรงพยาบาลให้ไอริณ ย้ายไอริณไปที่โรงพยาบาลของเขา เขาจะรับผิดชอบดูแลไอริณให้เอง

แต่นัทธีปฏิเสธ เพราะตอนนี้ เขาไม่อยากจะเชื่ออะไรในตัวพิชิตอีก

ดังนั้นพิชิตจึงได้ไปออกไปจากโรงพยาบาลด้วยความขมขื่น กลับไปที่โรงพยาบาลของตัวเองอย่างช่วยไม่ได้ และถูกคนของนัทธีเฝ้าจับตามองต่อไป

เรื่องที่เกิดขึ้นกับไอริณในครั้งนี้ นัทธีได้เกลียดชังเขาอย่างที่สุด ตอนนี้นัทธียังไม่คิดบัญชีกับเขา เพราะยังจับตัวนวิยาไม่ได้

รอจับตัวนวิยาได้แล้ว การแก้แค้นเอาคืนของนัทธีก็คงจะเริ่มต้นขึ้น

และพิชิตก็ตั้งตารอวันที่นัทธีจะเอาคืน มีเพียงแบบนี้เท่านั้น ความรู้สึกผิดในใจและการโทษตัวเองของเขาจึงจะเบาบางลงได้

เพราะการเกิดอุบัติเหตุกับไอริณในครั้งนี้ ทำให้เขารู้ตัวว่า การที่เขาปล่อยตัวนวิยาไปนั้นมันเป็นการกระทำที่โง่เขลาแค่ไหน หนำซ้ำยังทำร้ายเด็กทั้งสองคนอีกด้วย

“เหอะ......”ดวงตาของพิชิตก็แดงก่ำ

อีกฟากหนึ่ง นัทธีกับอารัณเดินเข้ามาในห้องพักผู้ป่วยของไอริณ

ร่างเล็กๆของไอริณนอนอยู่บนเตียงขนาดกว้าง และมันก็แทบจะจมมิดลงไปทั้งร่าง ใบหน้าที่สดใสและมีเลือดฝาดในเวลาปรกติ ตอนนี้ก็ขาวจนซีดเผือด ทำให้หัวใจของคนมองปวดหนึบไปหมด