บทที่ 578 คู่หูที่ถูกดึงมาเกี่ยวข้อง

“ถ้างั้นก็ไม่ต้องไปสนใจพิชญาหรอก”นัทธีพูด

วารุณียักไหล่ “ก็คงทำได้แค่นั้นแหละ”

ตอนนี้นวิยาอยู่ที่ไหนก็ไม่รู้ เธอก็ไม่มีอะไรไปตอบพิชญา

ก็เลยต้องทำเป็นเหมือนว่าไม่รู้อะไรทั้งนั้น

ตอนกลางคืน เจ้าภาพการแข่งขันก็ออกประกาศมา ว่าจูเลียนถูกนายออกจากการแข่งขันแล้ว และถูกสั่งห้ามแข่งขันเป็นเวลา 3 ปี

แล้วก็หมายความว่า ในเวลา 3 ปีนี้ จูเลียนไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันการออกแบบอะไรได้เลย ไม่อย่างนั้นเธอจะโดนแบน

แต่ความจริงแล้วสถานการณ์ปัจจุบันของจูเลียน ก็ไม่ต่างอะไรจากโดนแบนเลย ถึงยังไงการกระทำเพียงเล็กน้อยนี้ในการแข่งขันระดับนานาชาติ ก็ยังถูกสมาคมทั่วไปจดชื่อไว้และแบน

สมาคมทั่วไปไม่ใช่สมาคมย่อย สมาคมทั่วไปแสดงให้เห็นถึงอำนาจ ดีไซเนอร์ที่ถูกสมาคมทั่วไปลงโทษนั้น จะมีคราบบนประวัติของตัวเอง จนถึงตอนนั้นถ้าเกิดว่ามีคนมาสืบจากประวัติของสมาคม แล้วพบว่าคุณมีประวัติที่ไม่ดี คนพวกนั้นก็จะไม่ใช้งานคุณ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริษัทเสื้อผ้าขนาดใหญ่บางแห่งและนิตยสารแฟชั่นบางแห่ง จะร่วมกันต่อต้านดีไซเนอร์คนนั้นด้วย

การขัดขวางแบบนี้ มันก็คือการแบนอย่างไม่ต้องสงสัย

ถึงแม้ว่าหลังจาก 3 ปีจูเลียนจะถูกยกเลิกการแบน แต่ว่าการแข่งขันพวกนั้นจะขังเธอไว้ที่หน้าประตู ไม่ให้เธอเข้าร่วม แล้วไม่ว่าเธอจะมีพรสวรรค์แค่ไหน ตลอดชีวิตนี้เธอก็จะได้อยู่แค่ชั้นล่างสุด เป็นได้แค่ดีไซเนอร์หรือช่างตัดเสื้อตัวน้อย หรือไม่ก็ไปเป็นมือปืนให้คนอื่น เหมือนกับอาจารย์ลินดา

ดังนั้นในฐานะดีไซเนอร์ ห้ามทำด้วยที่ผิดเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นคุณจะไม่สามารถรับผลที่ตามมาได้

“ตอนนี้จูเลียนทำร้ายตัวเองทำร้ายคนอื่นอยู่ เธอก็เลยมาหยุดอยู่ที่จุดจบแบบนี้ แล้วก็ลากคู่ของเธอแอ๊บบี้ให้มารับชะตากรรมด้วย เพราะว่าเธอก็ไม่สามารถเข้าร่วมการแข่งขันหลังจากนี้ได้เหมือนกัน ต้องหยุดอยู่แค่นี้ แอ๊บบี้โกรธเป็นอย่างมาก เมื่อกี้เธอโทรมาหาฉัน บอกว่าต้องหาเวลาไปจัดการกับจูเลียนให้ได้”ลีน่าถือจานผลไม้เข้ามาและนั่งลงข้างๆวารุณี

วารุณีกำลังตรวจเช็คเนื้อผ้าของชุด พอได้ยินแบบนี้ก็ถอนหายใจออกมา “ไม่มีทางเลือก ยังไงก็เป็นคู่หูกัน ถ้าเกิดว่าไม่มีคนออกแบบเสื้อผ้าแล้ว จะให้เธอเป็นคนออกแบบเครื่องประดับด้วยแล้วก็ออกแบบเสื้อผ้าด้วยก็คงจะไม่ได้”

“ดังนั้นแอ๊บบี้ถึงได้โมโหขนาดนี้ไง ทั้งๆที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย แต่ว่าก็ถูกจูเลียนลากมามีส่วนเกี่ยวข้องจนกลายเป็นแบบนี้ เดิมทีเธอมุ่งเป้าหมายอยากจัดอยู่ใน 3 อันดับแรก อันดับแรกแต่ว่าแต่ อันดับแรกแต่ว่าแต่ว่าตอนนี้กลับติดอยู่ที่อันดับ 4 แล้วก็โดนถอดออก แถมยังถูกถอดออกด้วยวิธีแบบนี้อีก ใครจะไปทำได้กัน” ลีน่ากินแตงโมไปด้วยพร้อมกับส่ายหัวแล้วพูดไปด้วย

วารุณีวางผ้าลง เรียมสะอื้นผ้ากรองน้ำขึ้นมา แล้วเอาไปวางไว้บนชั้น

ลีน่าเห็นดังนั้นก็รีบวางซ้อนของตัวเอง แล้วก็เบียดเธอไปอีกฝั่งนึง “ฉันทำเอง เธอท้องโตขนาดนี้ไม่สะดวกหรอก แล้วผ้าผืนนึงก็ไม่ใช่จะเบานะ เธอนั่งลงพักผ่อนเถอะ”

“ก็ได้ ขอบคุณเธอมากนะ”วารุณีประคองหน้าท้องของตัวเองและนั่งลง พร้อมกับยิ้มและพูดด้วยความซาบซึ้งใจ

ลีน่าโบกมือ “เรื่องเล็กน้อยแค่นี้เอง”

พอพูดจบเธอก็อุ้มกองผ้านั้นขึ้นมา แล้วก็เอาไปวางบนชั้น เธอวางไปด้วยพร้อมกับพูดไปด้วยว่า “ตอนนี้คนที่อยู่ประเทศภูมิหลังของแอ๊บบี้ก็ได้รู้เรื่องนี้เหมือนกัน ได้ยินมาว่าพวกเขาโกรธมาก แล้วก็ค่อนข้างจะหัวรุนแรง วิ่งไปในสถานทูตในประเทศของจูเลียนแล้วก็ก่อเรื่องวุ่นวาย”

“ฉันได้ยินมาว่าแอ๊บบี้เป็นอัญมณีแห่งการออกแบบเครื่องประดับในประเทศเธอใช่ไหม？”จู่ๆวารุณีก็ถามขึ้นมา

ลีน่าเก็บผ้าเสร็จ ก๊อตปัดมือแล้วก็เดินกลับมา “ใช่ ในประเทศของแอ๊บบี้ เป็นประเทศที่มีชื่อเสียงด้านเพชรและคริสตัลทุกชนิด นอกจากนี้ยังเป็นที่มาของนักออกแบบเครื่องประดับ ดังนั้นการออกแบบเครื่องประดับจึงได้รับการเคารพเป็นพิเศษ อย่างไรก็ตาม หลังจากการพัฒนาการออกแบบเครื่องประดับแบบตะวันตก นักออกแบบเครื่องประดับในประเทศแอ๊บบี้ก็ค่อยๆสูญเสียชื่อเสียงไป จนกระทั่ง แอ๊บบี้ปรากฏตัว และแอ๊บบี้ก็ได้รับการจัดอันดับให้เป็นอัจฉริยะที่หายากในสิบปี”

“ดังนั้นแอ๊บบี้ก็คงถูกคาดหวังอย่างมากจากคนในประเทศของเธอสินะ”วารุณีลูบคางและผู้

ลีน่าพยักหน้า “ใช่ ประเทศของแอ๊บบี้หวังว่าแอ๊บบี้จะปลุกชื่อ ประเทศแห่งการออกแบบเครื่องประดับขึ้นมาใหม่ได้ ดังนั้นก็เลยฝากความหวังไว้ที่แอ๊บบี้มากมาย และแอ๊บบี้ก็หวังว่าจะคว้าแชมป์และนำเกียรติยศกลับไปสู่บ้านเกิดอีกด้วย แต่ตอนนี้ทุกอย่างพังทลายและพลเมืองของแอ๊บบี้ก็โกรธมาก ฉันสงสัยว่ามันจะเกิดปัญหาทางการฑูตของทั้งสองประเทศด้วยซ้ำ”