บทที่ 593 เกิดเรื่องกับนัทธี

แต่ถึงแม้พวกเขาจะหนีไปแล้ว สถานที่ที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่ ก็ต้องมีเบาะแสและร่องรอยเหลืออยู่อย่างแน่นอน

แค่ต้องหาพบเบาะแสเหล่านี้ให้เจอ ไม่แน่อาจจะสามารถหาที่ซ่อนตัวที่ต่อไปของนิรุตติ์เจอ

เมื่อเวลาผ่านไป คนที่มาค้นหาก็ยังไม่เจออะไร

นัทธีขมวดคิ้วแน่นมาก เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับสถานการณ์ปัจจุบัน

ในขณะนั้น มีบอดี้การ์ดคนหนึ่งวิ่งเข้ามา “ประธานครับ เราพบสถานที่ที่นิรุตติ์และคนอื่นๆ เอาไว้ซ่อนตัวอยู่ในที่นี้”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ตาของนัทธีก็เบิกกว้าง จากนั้นเขาก็เปิดประตูรถ “ที่ไหน? พาผมไปหน่อย”

“ครับ” บอดี้การ์ดพยักหน้าและนำทางไป

นัทธีและผู้จัดการเดินตามหลังเขาไป หลังจากเดินมาเกือบ 7-8 นาที พวกเขาก็หยุดลงตรงกลางพื้นที่ตู้คอนเทนเนอร์

ที่นั่นมีพื้นที่โล่งเกือบ 60 ตารางเมตร และมีเต็นท์หลายเต็นท์อยู่บนพื้นที่เปิดโล่ง ในบรรดาเต็นท์เหล่านี้ มีเตาธรรมดา และหม้อสองสามใบ รวมถึงมีอาหารบางอย่างอยู่ด้วย

นี่แสดงให้เห็นว่านิรุตติ์และคนอื่นๆ อาศัยอยู่ที่นี่และได้ทำอาหารทานกันเองด้วย

“ประธาน หลังจากที่เช็คดูแล้ว กาต้มน้ำยังมีน้ำร้อนอยู่ ถึงแม้ว่ามันจะไม่ร้อนมากแล้ว แต่ก็มั่นใจได้ว่าพวกมันออกจากที่นี่ได้ไม่นาน” ผู้จัดการเดินออกมาพร้อมกับกาต้มน้ำ

นัทธีเหลือบมอง เขาไม่พูดอะไร และเดินตรงไปที่เต็นท์ที่ใหญ่ที่สุด

เนื่องจากนิรุตติ์เป็นหัวหน้า เต็นท์ที่ใหญ่ที่สุดจึงควรเป็นของนิรุตติ์

เป็นไปอย่างที่คิด หลังจากที่นัทธีเดินเข้าไป เขาก็พบสิ่งของ เสื้อผ้า แว่นตา และของใช้ประจำวันของนิรุตติ์ในเต็นท์

นอกจากนี้ยังมีแผนที่ที่วาดไว้อีก

นัทธีหรี่ตาลง เขาหยิบแผนที่ขึ้นมาและตรวจสอบอย่างระมัดระวัง

นี่คือแผนที่ของจังหวัดจันทร์ สถานที่หลายแห่งบนแผนที่มีกากบาทสีแดงสด และบางสถานที่ก็มีวงกลมกำกับไว้

นัทธีค้นพบว่าสถานที่ที่พวกเขาทำเครื่องหมายกากบาทไว้จะมีความเจริญรุ่งเรือง มีกล้องวงจรปิดและมีผู้คนอยู่มากมาย ในขณะที่สถานที่ที่พวกเขาทำเครื่องหมายวงกลมไว้ เป็นสถานที่ที่ตรงกันข้ามกันเลย

ดูเหมือนว่านี่คือแผนที่ที่นิรุตติ์จะตัดสินใจว่าจะซ่อนตัวที่ไหน

ไม่คิดเลยว่าการมาครั้งนี้ จะทำให้เขาได้พบกับสิ่งที่มีประโยชน์มาก

นัทธีพับแผนที่และใส่ไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทของเขา

ทันใดนั้น ผู้จัดการก็ตะโกนอย่างกระวนกระวายจากข้างนอกเต็นท์ “ประธานรีบออกมาเร็ว วิ่ง!”

“มีอะไรเหรอ?” นัทธีขมวดคิ้วและเปิดม่านเพื่อออกไป ในมือผู้จัดการยังคงถือโทรศัพท์มือถืออยู่ในมือและกำลังพูดคุยกับคนทางนั้น หลังจากนั้นไม่กี่ประโยค เขาก็ตอบนัทธีว่า “คนของเราพบระเบิดตรงด้านหน้า เป็นระเบิดจับเวลา ตอนนี้เวลาใกล้...."

ก่อนที่ผู้จัดการจะพูดจบ นัทธีก็ได้ยินเสียงระเบิดขนาดใหญ่

ทันใดนั้นคลื่นความร้อนก็พุ่งเข้ามา

นัทธีหันไปมอง เขาเห็นว่าห่างจากพวกเขาไม่ไกลประมาณ 10 เมตร จู่ๆ ก็มีไฟลุกโชนขึ้น และตู้คอนเทนเนอร์รวมถึงโกดังทั้งหมดก็มีไฟลุกโชน

นี่เป็นกับดักจริงๆด้วย นิรุตติ์และคนอื่นๆ ต้องการจะเผาเขาในนั้น!

“ท่านประธาน ไปกัน!” ผู้จัดการคว้าแขนของนัทธีแล้วดึงเขาให้วิ่งออกไป

นัทธีสะบัดเขาออกไป “เราอยู่ไกลจากรถเกินไป ไฟกำลังไล่ตามมา เราวิ่งไม่ทันหรอก เวลาเร่งด่วนต้องกระโดดลงไปในแม่น้ำ”

“กระโดดลงไปในแม่น้ำ?” ผู้จัดการตะลึง

นัทธีไม่สนใจเขา เขาวิ่งตรงไปข้างหน้า แม่น้ำอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา ห่างประมาณหลายสิบเมตร

ผู้จัดการรู้ว่าพวกเขาวิ่งออกไปไม่ได้ เพราะตอนที่พวกเขาเข้ามา พวกเขาใช้เวลาเดิน 7 นาที ทุกคนรู้ว่ารถจอดอยู่ไกลแค่ไหน

หากวิ่งออกไปทางที่รถจอด ยังไม่ทันจะวิ่งถึงตรงที่รถจอดก็อาจจะถูกเผาแล้ว

ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้คือกระโดดลงไปในแม่น้ำ

เมื่อคิดได้แบบนี้ ผู้จัดการก็กัดฟันและวิ่งตามนัทธีไป เมื่อบอดี้การ์ดคนอื่นๆ เห็นแบบนั้น พวกเขาก็วิ่งตามไปที่แม่น้ำ

ไม่นาน ที่ริมแม่น้ำ เมื่อนัทธีมองย้อนกลับไปยังไฟที่ตามมาติดๆ สีหน้าเขาดูเคร่งเครียด และเขาก็กระโดดลงไปโดยไม่ลังเล

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือตำแหน่งที่พวกเขากระโดด บังเอิญเป็นจุดกำเนิดของกระแสน้ำที่ไหลเชี่ยว