บทที่ 638 การติดตามตรวจสอบทางดาวเทียม

พอนัทธีไป ปาจรีย์และเพื่อนๆก็ได้ไปติดต่อทีมกู้ภัยตามที่เขาสั่งการแล้ว

ในขณะเดียวกัน เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำนึงบินอยู่ที่ระดับความสูงหนึ่งพันเมตร กำลังบินออกจากเมืองนี้

ในเฮลิคอปเตอร์ นิรุตติ์เอาหูฟังไร้สายที่หูออก แล้วหันไปมองด้านหลัง

บนพนักเก้าอี้ของด้านหลัง นาทีนี้มีผู้หญิงคนนึงกำลังนอนอยู่ ผู้หญิงใส่กระโปรงยาวสีดำ ใบหน้าที่สวยสุดขีด บนโลกใบนี้น้อยที่จะได้เห็น

ผู้หญิงคนนี้ก็คือวารุณี

นิรุตติ์มองหน้าวารุณีแล้วแสยะยิ้มมุปาก

ในที่สุดเขาก็ได้พาตัวเธอไป！

ที่ผ่านมาเขาล้วนอยากพาเธอไปทั้งนั้น แต่จะทำอย่างไรได้ข้างกายเธอมีการคุ้มกันที่เข้มงวดเกิน เวลาออกไปไหนมาไหนก็มีบอดี้การ์ดคอยติดตามตลอด เขาก็ไม่สามารถลงมือเลย

คิดไม่ถึงว่าสุดท้ายเธอกับนัทธีได้สร้างโอกาสให้เขา ไม่นึกเลยว่าทั้งสองจะออกมาฮันนีมูนโดยที่ไม่ให้บอดี้การ์ดติดตามมาด้วยเลย

เขาก็เลยวางแผนไม้นี้ ฉวยโอกาสตอนที่เธอกับนัทธีจากกันชั่วคราว เอาตัวเธอไปจากข้างกายนัทธี

โชคดีที่อาคารแลนด์มาร์ครูปทรงกลมใหญ่พอ ห้องน้ำห่างจากงานคอนเสิร์ตระยะนึง ไม่งั้นก็อาจจะไม่สามารถพาตัววารุณีไปได้ราบรื่นขนาดนี้จริงๆ

“ต่อไปคุณก็เป็นของผมแล้ว” นิรุตติ์มองใบหน้าของวารุณีอย่างลุ่มหลงพร้อมพึมพำเสียงเบา น้ำเสียงประหลาดจนทำให้คนกลัว

แต่ไม่นานนิรุตติ์ก็ได้กลับคืนสู่ความปกติ หันหน้ามาแล้วใส่หูฟังไร้สายอีกครั้ง “เป็นยังไงบ้าง ตอนนี้นัทธีกำลังทำอะไรอยู่？”

ในหูฟังมีเสียงของผู้ชายก้องมา “บอสครับ นัทธีได้ไปที่บริษัทรักษาความปลอดภัย ได้จ้างกำลังคนชุดใหญ่ และกำลังร่วมมือกับทางตำรวจปิดเมืองด้วยกัน แล้วก็คนของนัทธีได้ติดต่อทีมกู้ภัย กำลังกอบกู้จุดชมวิวแม่น้ำอยู่ครับ คาดว่าพวกมันคงจะรู้แล้วว่าพวกเราได้โยนพวกมือถือของวารุณีลงในแม่น้ำ”

นิรุตติ์หรี่ตาลง

เขารู้ว่าข้างกายของนัทธีมีแฮกเกอร์ที่ลึกลับคนนึง อีกอย่างเทคนิกของแฮกเกอร์คนนั้นเก่งกาจมาก เขาไม่รู้ว่าแฮกเกอร์คนนั้นคือใคร ตรวจสอบมานานขนาดนี้ก็ตรวจสอบไม่เจอเลย

เพราะฉะนั้นเพื่อป้องกันเหตุไม่คาดคิด คนที่เขาให้ไปนำตัววารุณีมา ได้เอามือถือเครื่องประดับและสิ่งของอื่นๆออกแล้วโยนลงไปในแม่น้ำ ก็เพื่อป้องกันไม่ให้มือถือและเครื่องประดับของวารุณี

ถูกแฮกเกอร์ของนัทธีล้วงเข้าไปในระบบจีพีเอส

แต่ดูจากสถานการณ์ที่นัทธีให้ทีมกู้ภัยไปกอบกู้ในแม่น้ำแล้ว ชัดเจนว่าได้พิสูจน์การคาดเดาของเขา ในมือถือและเครื่องประดับวารุณีมีระบบจีพีเอสอยู่จริงๆ

โชคดี โชคดีที่เขาคาดการณ์ได้ล่วงหน้า ไม่งั้นตอนนี้นัทธีคงจะล็อกโลเคชั่นของเขาได้แล้วมั้ง

“ฉันรู้แล้ว คอยจับตาดูต่อไป”นิรุตติ์หรี่ตาออกคำสั่งการ

คนที่อยู่ในสายได้ตอบคำนึงว่า “ครับ！”

นิรุตติ์เอาหูฟังออก เฮลิคอปเตอร์ได้เข้าสู่บรรยากาศที่เงียบสงัด

ไม่รู้ผ่านไปนานเท่าไหร่ นานจนท้องฟ้าใกล้สว่าง ในที่สุดเฮลิคอปเตอร์ก็ได้เริ่มลงจอด สุดท้ายจอดลงที่บนเกาะแห่งนึง

เฮลิคอปเตอร์ได้จอดอยู่บนลานจอดเครื่องบิน ประตูเครื่องบินเปิดออก นิรุตติ์ได้อุ้มวารุณีลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ แล้วเดินไปยังวิลล่าที่อยู่กลางเกาะ

นาทีนี้หน้าวิลล่ามีคนยืนอยู่หลายคน ดูการแต่งตัวแล้วน่าจะเป็นคนใช้

แต่มีอยู่คนนึงที่แตกต่างกันออกไป เธอใส่กระโปรงสีอ่อนไว้ทั้งชุด ยืนอยู่ด้านหน้าของคนใช้ กำลังกำหมัดไว้พร้อมจ้องนิรุตติ์ที่กำลังเดินมาและผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนเขา

พอเห็นผู้หญิงคนนั้นแล้ว หน้าของนวิยาบูดเบี้ยวขึ้นมาทันที แววตามีความเคียดแค้นโผล่ขึ้นมาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ถ้าไม่ใช่ตอนนี้วารุณีอยู่ในอ้อมแขนของนิรุตติ์ เธอจะพุ่งไปบีบคอของวารุณีให้หักทันทีแน่นอน จะได้ระบายความคับแค้นในใจ！

เจตนาร้ายของนวิยาไม่อำพรางเลยสักนิด นิรุตติ์เห็นแล้วสีหน้าตึงเครียดขึ้นมา พร้อมกับเตือนด้วนเสียงเย็นชา “นวิยา ผมขอบอกคุณเลยนะ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปวารุณีจะใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ ถ้าคุณกล้าลงไม้ลงมือกับเธอ ถูกผมพบเห็น ผมจะมัดเหยื่อใส่บนตัวคุณทันที แล้วจับคุณโยนลงไปในทะเลให้ปลากิน ไม่เชื่อคุณลองดู！”

เขาจ้องเธอด้วยสายตาตักเตือน

นวิยาตัวสั่นพร้อมหลุบตาลง ไม่ไปจ้องวารุณีอีก พร้อมกัดริมฝีปากไว้แล้วพูดอย่างเจ็บใจ：“ฉันรู้ค่ะ เพื่อแผนการต่อไปของเรา ฉันไม่ลงมือกับเธอหรอก แต่คุณก็อย่าหวังว่าฉันจะมีสีหน้าที่ดีให้กับเธอนะ”

“คุณวางใจได้ วารุณีก็ไม่มีสีหน้าดีให้คุณหรอก” นิรุตติ์หัวเราะเยาะทีนึง จากนั้นก็ได้อุ้มวารุณีเข้าไปในวิลล่า

นวิยาหันหน้ามาจ้องร่างเงาของเขาด้วยสายตาโกรธแค้น ดวงตามีไฟแห่งความโกรธเผาไหม้อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

คอยดูเหอะ เดี๋ยวรอให้เธอแย่งอำนาจของเขามาได้ เธอไม่เพียงจะเอาวารุณีตาย แต่ยังจะเอาผู้ชายคนนี้ตายด้วย