บทที่ 727 ปาจรีย์ฆ่าตัวตาย

ที่ปลายสาย คุณแม่ปารวีร้องไห้ หลังจากได้ยินเสียงของวารุณี ก็รู้ว่าตัวเองเป็นแบบนี้ต่อไป ก็พูดไม่ชัดเจน ดังนั้นจึงรีบปรับอารมณ์และการหายใจของตัวเอง

ไม่กี่วินาทีถัดมา คุณแม่ปารวีจึงพยายามมีสติคืนกลับมา จากนั้นตอบว่า：“ปาจรีย์กรีดข้อมือจะฆ่าตัวตาย”

“อะไรนะ？”วารุณีตกใจคำนี้จนยืนขึ้นมา

เนื่องจากยืนไวมาก กาแฟที่โต๊ะก็หกเพราะความไม่ระวัง กาแฟไหลออกมา ไปที่โต๊ะ ทำเอาภาพออกแบบบนโต๊ะเลอะไปหมด

แต่วารุณีไม่สนใจเรื่องพวกนี้ มือสองข้างกำโทรศัพท์แน่น พูดยืนยันเสียงสั่น：“คุณน้า น้าบอกว่า......ว่าปาจรีย์ฆ่าตัวตาย？”

“อือ”คุณแม่ปารวีพยักหน้าอย่างเสียใจและขมขื่น

วารุณีรู้สึกว่าตรงหน้ามืดไป ร่างสั่น เกือบล้มลงพื้น

ดีที่สุดท้ายเธอได้สติคืนมาทัน คว้าโต๊ะทำงานด้วยมือข้างเดียว ไม่ให้ตัวเองล้มลง

“ทำไมถึงเป็นแบบนี้......”สีหน้าวารุณีซีดขาว ตาคู่นั้นก็เหม่อลอย“ทำไมปาจรีย์ถึงฆ่าตัวตาย？”

“น้าก็ไม่รู้”คุณแม่ปารวีพูดอย่างสะอื้น：“ตอนเช้ายังดีๆอยู่เลย กินข้าวเช้าเสร็จ ปาจรีย์ยังยิ้มแย้มส่งน้ากับพ่อเธอให้ออกไปเดินเล่น แต่จนน้ากับพ่อเธอคิดอะไรขึ้นได้กะทันหันว่ายังมีของที่ไม่ได้พกมา ตอนที่กลับไปเอา ก็เห็นปาจรีย์ฆ่าตัวตายโดยการกรีดข้อมือในห้องน้ำ”

หน้าอกวารุณีกระเพื่อม สักพักก็ยังไม่อาจสงบลงได้“งั้นตอนนี้ปาจรีย์......”

คำพูดต่อจากนั้น เธอไม่ได้พูดต่อ แต่ความหมายนั้นคุณแม่ปารวีเข้าใจดี

ที่วารุณีถามคือ ตอนนี้ปาจรีย์ตายแล้วหรือยัง

คุณแม่ปารวีรีบเช็ดน้ำตาส่ายหน้า“ไม่ๆ ปาจรีย์ยังรอด น้ากับอาไปทันเวลา ดังนั้นพบได้ไว จึงรีบโทรหารถพยาบาล ให้รถพยาบาลส่งปาจรีย์ไปที่โรงพยาบาล ดังนั้นตอนนี้ปาจรีย์รอดแล้ว แต่ว่ายังไม่ได้สติเลย”

ได้ยินคำนี้ วารุณีโล่งอกอย่างมาก“งั้นก็ดีๆ”

เธอตบหน้าอก

เธอกังวลเสียจริง ว่าปาจรีย์จะไม่รอดแล้ว

แต่ว่าสำหรับเรื่องที่ทำไมปาจรีย์ฆ่าตัวตาย ก็ยังเป็นปริศนา

“คุณน้า ตอนนี้พวกน้าอยู่โรงพยาบาลในเมืองธาราใช่ไหมคะ？”วารุณีถาม

คุณแม่ปารวีพยักหน้า“ใช่”

“โอเค หนูจะรีบไปทันที”วารุณีพูดจบ ก็วางสาย จากนั้นหยิบกระเป๋าขึ้นมา เดินออกไปด้านนอกห้องทำงาน

เดินออกไปจากห้องทำงาน เธอก็โบกมือให้ผู้ช่วยที่อยู่ตรงหน้าเครื่องพิมพ์“สุดา”

“ประธานวารุณี”ผู้ช่วยเห็นวารุณีเรียกตัวเอง ก็รีบวางของที่จะถ่ายเอกสารในมือแล้วเดินเข้าไป“ประธานวารุณี เรียกฉันมีอะไรไหมคะ？”

วารุณีชี้ไปที่ห้องทำงานตัวเอง“ฉันทำกาแฟหก คุณเข้าไปเก็บนะ และก็สองวันนี้คุณดูบริษัทด้วย ฉันอาจต้องไปต่างจังหวัด”

เรื่องที่ปาจรีย์ฆ่าตัวตาย เธอป่าวประกาศไม่ได้ ไม่งั้นจะเกิดความโกลาหลมากมายในบริษัท และจะมีข่าวลือไปหมด

สุดาเห็นวารุณีเพิ่งกลับมา ก็จะไปต่างจังหวัดอีก ก็เลยตกใจอย่างมาก

แต่ไม่ได้ถามมาก พยักหน้าตอบกลับ“เข้าใจแล้วค่ะประธานวารุณี”

วารุณีตอบอือ ถือกระเป๋าออกไปจากห้องทำงาน

ในลิฟต์ วารุณีหลับตาลง ลูบขมับที่เปล่งออกมา อึมครึมสุดๆ

ทำไมเธอถึงคิดไม่ถึงเลยว่า เมื่อวานเธอเพิ่งกลับมาจากเมืองธารา วันนี้จะได้ข่าวปาจรีย์ฆ่าตัวตาย

เธอพอจะเข้าใจแล้วว่าเรื่องที่ปาจรีย์จะทำคืออะไร นั่นก็คือฆ่าตัวตาย

ดังนั้นปาจรีย์จึงไม่บอกเธอ ถ้าบอกเธอ เธอจะต้องห้ามแน่

ไม่ห้ามได้ด้วยเหรอ？

นี่มันฆ่าตัวตายนะ！

เธอไม่รู้ว่าปาจรีย์ฆ่าตัวตายเพราะอะไรกันแน่ แต่เธอรู้ สาเหตุที่ปาจรีย์ฆ่าตัวตาย ต้องเกี่ยวกับพงศกรแน่

เพราะนักสืบชอลเคยบอกว่า หลังจากปาจรีย์พบ พงศกรที่โรงพยาบาลรุ้งจรัสแล้วออกมา สภาพก็ดูผิดปกติไป จากนั้นจึงตัดสินใจจะทำเรื่องหนึ่ง