บทที่ 729 ความจริงเกี่ยวกับการฆ่าตัวตาย

“หนูว่าเด็กในท้องของปาจรีย์ ใช่ของพงศกรไหม？”คุณพ่อประสิทธิ์มาตรงหน้าวารุณี ถามอีกครั้ง

วารุณีพยักหน้า“หนึ่งเดือนก่อน ปาจรีย์กับพงศกรมีความสัมพันธ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น ดังนั้นเด็กคนนี้ น่าจะเป็นของพงศกรค่ะ”

“ไอ้สารเลวนั่น！”แน่ใจว่าเด็กในท้องของลูกสาวเป็นลูกใคร คุณพ่อประสิทธิ์ก็โกรธจนกำหมัดแน่น ใบหน้าแก่ๆนั้น เต็มไปด้วยความโกรธ

คุณแม่ปารวีก็เสียใจมาก“จะเป็นลูกของพงศกรได้ไง？จะเป็นของพงศกรได้ไงกัน？”

เธอยอมที่จะให้เด็กคนนี้เป็นของพวกนักเลงที่ไหนก็ได้ แต่ไม่ใช่พงศกร

คุณพ่อประสิทธิ์ก็เช่นกัน กัดฟันพูดว่า：“สารเลวนั่น ทั้งๆที่ไม่รักปาจรีย์ของเรา แต่กลับทำกับปาจรีย์......ไม่ได้ อาต้องไปหาเขา เรื่องนี้ อาไม่จบกับเขาแน่”

สำหรับพ่อคนหนึ่งแล้ว เห็นลูกสาวรักคนหนึ่งอย่างขมขื่นแบบนี้ แต่กลับไม่ได้การตอบกลับของคนๆนั้นคืนมา แน่นอนว่าเจ็บปวดอย่างไม่ต้องสงสัย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเห็นลูกสาวเสียใจและเศร้าเพราะผู้ชายคนนั้น หัวใจของเขาที่เป็นพ่อ ก็เหมือนถูกมีดตัด

ใครไม่อยากให้ลูกสาวตัวเองมีความสุขบ้างล่ะ

ดังนั้นถึงเขารู้ว่าตระกูลจิรดำรงค์ของเขาจะผิดต่อตระกูลอิสริยานนท์ แต่เขาก็ไม่ต้องการให้ลูกสาวตัวเองอยู่กับลูกชายของตระกูลอิสริยานนท์ ที่พวกเขาเป็นหนี้ตระกูลอิสริยานนท์ พวกเขาสามารถชดใช้คืนได้

อีกอย่าง พงศกรปฏิบัติต่อลูกสาวตัวเองอย่างไร พวกเขาสองสามีภรรยาต่างรู้ดี เย็นชา ละเลย ไม่ใส่ใจ

หมายความว่า พงศกรไม่สนใจลูกสาวของพวกเขา ไม่รักลูกสาวของพวกเขาเลย

พวกเขาในฐานะพ่อแม่ ถึงแม้ปวดใจความรู้สึกที่ลูกสาวให้ไป แต่ไม่ได้คืนกลับมา แต่พวกเขาเข้าใจพงศกร

ยังไงเรื่องความรู้สึก ก็บังคับไม่ได้ รักคนๆหนึ่ง ไม่ได้จะบอกว่ารักก็รักนี่ และก็ยิ่งไม่ใช่ว่าคนนั้นรักเขา เขาก็จะรักคนนั้น

ดังนั้นพวกเขาเข้าใจพงศกรมาเสมอ และไม่เคยบังคับพงศกรว่าต้องตอบรับความรู้สึกของลูกสาวพวกเขา

ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลจิรดำรงค์ของพวกเขาทำผิดต่อตระกูลอิสริยานนท์ จึงยิ่งไม่มีหน้าไปให้พงศกรเกี่ยวข้องอะไรกับลูกสาวตัวเอง และถึงแม้ลูกสาวตัวเองเสียใจเพราะพงศกร แต่พวกเขาก็ไม่ตำหนิใดๆ

แต่ว่าพงศกรก็ไม่ควรอย่างยิ่ง ไม่ควรมีอะไรกับปาจรีย์ และให้ปาจรีย์ตั้งท้อง ภายใต้สถานการณ์ที่เขาไม่รักปาจรีย์！

ดังนั้นครั้งนี้ ถึงพวกเขาตระกูลจิรดำรงค์จะทำผิดต่อตระกูลอิสริยานนท์ เขาก็ไม่คิดจะปล่อยพงศกรไปแบบนี้

พงศกรแค้นพวกเขาตระกูลจิรดำรงค์ ก็เล่นงานพวกเขาสองคนได้ ทำไมต้องเล่นกับความรู้สึกของปาจรีย์

และก็ พงศกรให้ปาจรีย์ตั้งท้องเพราะอะไร？ทิ้งพวกเธอแม่ลูกเพื่อแก้แค้นตระกูลจิรดำรงค์ของพวกเขาเหรอ？

ยิ่งคิดยิ่งโกรธ ใบหน้าคุณพ่อประสิทธิ์ก็แดงระเรื่อ ร่างสั่น เกือบจะล้มพับไป

ดีที่คุณแม่ปารวีประคองเขาไว้ตลอด จึงไม่ได้เกิดเรื่องอย่างนั้น

“ภรรยา เอาโทรศัพท์ให้ผมหน่อยสิ”คุณพ่อประสิทธิ์สูดหายใจลึกๆ ยื่นมือออกไปทางคุณแม่ปารวี

คุณแม่ปารวีรู้ว่าเขาจะทำอะไร ก็ปล่อยแขนเขาทันที ยื่นโทรศัพท์ให้เขา

เพราะเขาก็เห็นด้วยว่าต้องติดต่อพงศกร ถามพงศกรให้ชัดเจน เขาทำให้ปาจรีย์ท้องนั้น ไม่ตั้งใจหรือว่าตั้งใจกันแน่

อย่างไรก็ตามตอนที่คุณพ่อประสิทธิ์ได้โทรศัพท์มา วารุณีกลับพูดมาทันทีว่า“คุณอา ไม่มีประโยชน์ค่ะ คุณอาติดต่อพงศกรไม่ได้หรอก ตอนที่คุณน้าบอกฉันว่าปาจรีย์ฆ่าตัวตาย ฉันติดต่อพงศกรไปแล้ว แต่โทรศัพท์เขาปิดเครื่อง ติดต่อไม่ได้“

“ติดต่อไม่ได้？”สีหน้าคุณพ่อประสิทธิ์ดูแย่มาก

วารุณีพยักหน้า“ใช่ค่ะ”