บทที่ 738 เจอสุขใจ

เพราะว่าพวกเขาไม่อยากให้ตอนที่สุขใจกลับประเทศมา ไม่ได้เจอพ่อแม่ของตัวเอง และไม่ได้รับการต้อนรับจากพ่อแม่

ถึงแม้สุขใจจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย แต่พวกเขาในฐานะพ่อแม่ ก็จะไม่สนใจเรื่องพวกนี้ไม่ได้

ดังนั้น ทำให้สุขใจกลับประเทศช้าไป

ส่วนช้าไปนานแค่ไหนนั้น ตอนนั้นวารุณีกับนัทธีไม่ได้ปรึกษากันอย่างละเอียด

คิดไม่ถึงว่า นัทธีจะเซอร์ไพรส์เธอ ให้สุขใจกลับประเทศมาแล้ว

คิดถึงตรงนี้ วารุณีก็กำมือ เบ้าตาแดงก่ำ มองชายหนุ่มด้วยความตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัด“สามี คุณ......”

นัทธีรู้ว่าเธอจะพูดอะไร จึงกอดเธอไว้แล้วตอบไปเบาๆ：“เมื่อวาน เมื่อวานเช้า ผมให้ทางต่างประเทศส่งสุขใจกลับมา วันนี้สี่โมงเย็น สุขใจก็มาถึงแล้ว พอถึง ก็ย้ายมาที่นี่ทันที เพราะว่าตอนนี้สุขใจยังออกจากตู้อบไม่ได้”

“ที่แท้ก็แบบนี้เอง”วารุณีพยักหน้า สื่อว่าเข้าใจ

เมื่อวานให้สุขใจกลับประเทศ วันนี้สุขใจก็มาถึงแล้ว

และเขายังปกปิดได้เนียนมาก ไม่ได้บอกเธอเลย

เหมือนจะอ่านความคิดในใจของวารุณีออก นัทธียกมือขึ้นมา เช็ดน้ำตาเธอเบาๆ“ขอโทษ ผมแค่อยากเซอร์ไพรส์คุณ”

“เซอร์ไพรส์จริงๆ”วารุณีก็ยิ้มออกมา”การกลับมาของสุขใจ ทำให้ฉันดีใจที่สุด เป็นเรื่องที่มีความสุขที่สุด สามี ขอบคุณค่ะ”

เธอโผเข้าหาอ้อมแขนชายหนุ่ม กอดชายหนุ่มไว้แน่น

ชายหนุ่มก็กอดเอวเธอไว้ ลูบผมของเธอ ปลอบเธอเบาๆ“ไม่ต้องขอบคุณผม สุขใจก็เป็นลูกผม เรื่องพวกนี้ผมควรทำอยู่แล้ว”

ด้านข้าง เด็กทั้งสองคนมองเห็นพ่อกับหม่ามี๊กอดกัน ก็พอจะเข้าใจอะไร

ไอริณชี้แล้วมองไปที่อารัณ ถามเสียงเล็กๆ“พี่คะ พ่อกับหม่ามี๊หมายความว่า น้องชายกลับมาแล้วเหรอ？”

อารัณพยักหน้าแรงๆ มือเล็กๆสองข้างก็กำเข้าไว้ด้วยกัน ใบหน้ามีความดีใจที่ไม่อาจซ่อนไว้ได้“ใช่ น้องชายกลับมาแล้ว อยู่ข้างใน”

ตอนที่พ่อไปรับพวกเขาที่โรงฝึกซันดา บอกว่าจะพาพวกเขาไปที่หนึ่ง เซอร์ไพรส์พวกเขากับหม่ามี๊

ตอนนั้น เขาก็เดาได้ว่าต้องเกี่ยวกับสุขใจแน่

เพราะสำหรับหม่ามี๊แล้ว อย่างเดียวที่เรียกว่าเซอร์ไพรส์ได้ ก็คือสุขใจ

“ดีจัง”ไอริณได้ยินคำตอบของอารัณ ก็ปรบมืออย่างดีใจแล้วกระโดดขึ้นมา“น้องชายกลับมาแล้ว ไอริณได้เจอน้องแล้ว”

“ใช่”อารัณตอบอือ

วารุณีกับนัทธีได้ยินเสียงของพวกลูก ก็ปล่อยอีกฝ่าย

วารุณีถอยออกไปจากอ้อมแขนนัทธี เงยมองนัทธี“สามี พวกเราเข้าไปเถอะ ฉันก็อยากเจอสุขใจแล้ว”

ตั้งแต่สุขใจเกิดจนตอนนี้ เธอก็ได้เห็นสุขใจกับตาเพียงครั้งเดียว แล้วก็รีบกลับประเทศไปหาเขา

จากนั้น เธอก็ไม่ได้เจอสุขใจกับตาตัวเองอีก ได้แต่เจอในวิดีโอคอล

แต่ได้เจอในวิดีโอ ยังไงก็ทำให้ตื่นเต้นไม่เท่ากับเจอกับตา

ดังนั้นตอนนี้เธอ แค่อยากรีบเจอสุขใจไวๆเท่านั้น เธอรู้สึกแย่ต่อลูกชายคนเล็ก

“ไป”นัทธีจูงมือของเธอ พยักหน้า จากนั้นพาเธอเดินไปที่ประตูโรงพยาบาล

เด็กทั้งสองคนก็จูงมือกันอยู่ข้างหลัง

แป๊บเดียว สี่คนพ่อแม่ลูกก็ได้เจอหมอ

หมอคนนั้นวารุณีเคยเห็นแล้ว และคุ้นเคยมาก ตอนที่ท้องสุขใจ นัทธีจัดหมอที่ต่างประเทศให้รับผิดชอบตรวจเธอก่อนคลอด

จากนั้นคลอดสุขใจ หมอคนนี้ ก็กลายเป็นหมอประจำตัวของสุขใจ ดูแลสุขใจที่ต่างประเทศมาตลอด ปกติที่เธอวิดีโอคอลหาสุขใจ ก็เป็นหมอคนนี้ที่โทรมา

หมอคนนี้โค้งให้วารุณีและนัทธีเล็กน้อย พูดทักทาย“ประธานนัทธี คุณวารุณี”