บทที่ 74 ชุดราตรีหลุดลง

การกระทำนี้ของเขา ทำเอาแขกรับเชิญคนอื่นๆ ต่างก็ประหลาดใจกันไปหมด

แขกรับเชิญในนั้นที่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเขาและนิรุตติ์ไม่ปรองดองกัน ยิ่งอดไม่ได้จะยิ้มออกแล้วส่ายหัวกันขึ้นมา

คุณชายใหญ่และคุณชายรองตระกูลไชยรัตน์ต่อต้านกันทั้งต่อหน้าและลับหลัง คิดไม่ถึงเลยว่าแม้แต่การเต้นรำก็คัดค้านกันขนาดนี้

“นัทธี นายอยากเต้นรำกับฉันไหม?” พิชญากลั้นหายใจ แล้วถามผู้ชายที่อยู่ข้างๆ ด้วยความตื้นตัน

นัทธีขานกลับด้วยเสียงที่เย็นชาไปเสียงหนึ่ง ยื่นมือไปทางเธอ หางตากลับติดตามแต่ทางวารุณีและนิรุตติ์

พิชญาไม่ได้สังเกตเห็น ตอนนี้ทั้งใจของเธอรื่นรมย์อยู่ในความสุขที่เขาจะเต้นรำกับเธอ กลัวว่าเดี๋ยวเขาจะรู้สึกเสียใจทีหลัง รีบวางมือขึ้นไป

นัทธีพาพิชญาเดินก้าวเข้าไปเต้นรำ เต้นไปด้วยเข้าใกล้นิรุตติ์และวารุณีไปด้วย

“ประธานนัทธี ผู้จัดการพิชญา” หลังจากที่วารุณีเห็นแล้ว ก็ยิ้มให้กับพวกเขาไปทีหนึ่ง ถือว่าเป็นการทักทาย

นิรุตติ์ก็มองนัทธีและพิชญาไปทีหนึ่ง แอบยิ้มอยู่ในใจ

เป็นเหมือนที่คิดไว้เลยขอแค่เป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับวารุณี นัทธีก็อดไม่ไหวแล้ว

ดูเหมือนว่าความสัมพันธ์ที่นัทธีมีต่อวารุณี จะลึกซึ้งยิ่งกว่าที่เขาคิด

คิดไปคิดมา แววตาของนิรุตติ์ก็กวาดสายตาไปทางวารุณีโดยไม่แสดงออก

ขณะนี้การเต้นรำได้เต้นไปถึงครึ่งหนึ่งแล้ว อีกไม่ช้าก็จะมาถึงในส่วนที่น่ามหัศจรรย์ ก็คือการเปลี่ยนคู่เต้นรำ

หากในพื้นที่การเต้นรำมีเพียงชายหญิงคู่หนึ่ง งั้นก็ไม่ต้องเปลี่ยน

แต่ว่าตอนนี้มีนัทธีและพิชญาเพิ่มมากขึ้น ก็จำเป็นต้องทำตามกฎของการเต้นรำ นี่คือมารยาท

ตามเสียงเพลงที่ครื้นเครงขึ้นมา วารุณีและพิชญาต่างก็หมุนตัวกันขึ้นมา

ในแววตาลึกของนัทธีมีแสงสว่างผ่านไป ปล่อยมือของพิชญาปล่อยมือออก ค่อยๆ ผลักเธอไปทางนิรุตติ์

นิรุตติ์เห็นพิชญามาแล้ว ก็ไม่สามารถไม่ปล่อยวารุณีได้ ผลักเธอไปทางนัทธี

นัทธีรับวารุณีไว้ แล้วพาเธอออกห่างจากที่นี่ ไปเต้นที่อีกข้างหนึ่ง

คนนอกพื้นที่ ก็ไม่ได้รู้สึกว่าที่ไหนไม่ปกติ

แต่ว่าสีหน้าของนิรุตติ์และพิชญาก็มีความไม่ค่อยน่าดู

“คุณเหมือนจะถูกใช้แล้ว” นิรุตติ์กดเสียงต่ำเยาะเย้ยพิชญา

พิชญามองไปทางนัทธีและวารุณีด้วยความโกรธ “คุณไม่ต้องมาย้ำ!”

แน่นอนว่าเธอรู้แล้วว่าตัวเองถูกใช้เข้าแล้ว แต่สิ่งที่น่าตลกคือ ในตอนแรกเธอกลับไม่รู้ เธอคิดว่านัทธีอยากจะเต้นรำกับตัวเองจริงๆ

คิดไม่ถึงว่า ทั้งหมดต่างก็เพื่อวารุณี เขาไม่อยากให้วารุณีเต้นรำกับนิรุตติ์ ก็ดึงเธอเข้ามาในพื้นที่ ใช้เธอแลกเปลี่ยนกับวารุณี

พอนึกถึงจุดนี้ พิชญาจะโมโหจนระเบิดแล้ว ตรงหน้าอกมีการเคลื่อนไหวอย่างรุนแรง ในแววตาเต็มไปด้วยความเกลียดที่มีต่อวารุณี

นิรุตติ์เห็นแล้ว แว่นตาสะท้อนแสงไปมา “คุณคงไม่พอใจมากสินะ?”

พิชญาเม้มปากยอมรับแบบเงียบๆ

นิรุตติ์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ในเมื่อไม่พอใจ งั้นก็ทำอะไรสักอย่าง!”

“หืม?” พิชญารีบมองไปทางเขา “คุณอยากให้ฉัน......”

นิรุตติ์ยักไหล่ ไม่ได้พูดอะไรแล้ว

พิชญาก้มหน้าลง ปกปิดความคิดของตัวเองในแววตา

ใช่นิ เขาพูดไม่ผิด ไม่ง่ายกว่าเธอจะมีโอกาสเต้นรำกับนัทธี แต่กลับถูกยัยวารุณียัยสารเลวนั้นแย่งไป

ในเมื่อเป็นแบบนั้น เธอก็จะให้นังสารเลวอย่างวารุณีได้เจอดีแน่!

หางตาเหลือบไปมองกระโปรงยาวที่ลากพื้นของวารุณี แววตาของพิชญาเปล่งประกายขึ้น ทันใดนั้นก็มีความคิดขึ้นมา

เขาตบไปที่นิรุตติ์ ให้นิรุตติ์พาเธอเข้าใกล้ไป

หลังจากที่เข้าใกล้แล้ว เธอทำเป็นยืนไม่นิ่ง ไปเหยียบโดนชายกระโปรงของวารุณี

เพราะว่าวารุณีหันหลังให้พิชญา จึงไม่รู้เห็นกับการกระทำของพิชญา

ถึงแม้ว่านัทธีจะเห็นภาพที่พิชญายืนไม่นิ่งแล้ว แต่กลับไม่เห็นขาของพิชญาที่เหยียบโดนชายกระโปรงของวารุณี ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจ พาวารุณทำท่าเต้นหมุนตัวท่าสุดท้าย เตรียมตัวปิดฉาก