บทที่ 744 ข่าวดีของลีน่า

บางทีลีน่าอาจจะตั้งตารอสายเธออยู่ ดังนั้นทันทีเมื่อวารุณีโทรไป ลีน่าก็รับทันที “วารุณี”

“ขอโทษทีนาน่า ฉันตื่นสาย เลยไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์” วารุณีขมวดคิ้ว พูดอย่างรู้สึกผิด

ลีน่าหัวเราะแหะๆ “ไม่เป็นไรๆ ฉันไม่ว่าเธอหรอก ว่าไปเมื่อคืนเธอสนุกกับประธานนัทธีจนแทบบ้าเลยใช่ไหมล่ะ เลยตื่นสายได้？”

“ห้ะ？” ใบหน้าวารุณีแข็งทือทันที หลังจากนั้นก็หน้าแดงแจ๋ “เธอ......เธอพูดอะเนี่ย！”

“แหะๆ เธอตระหนกแล้ว ดูแล้วฉันคงพูดถูก เมื่อคืนเธอกับประธานนัทธีเล่นสนุกกัน ไม่อย่างนั้นไม่มีทางหลับยาวจนถึงป่านนี้ ประธานนัทธีต้องจัดหนักแน่” ลีน่ายิ้มร้าย

วารุณีทั้งเขินทั้งโมโห ท้ายสุดก็ได้แค่ส่ายหน้าอย่างจำใจ “เอาล่ะนาน่า เข้าเรื่องได้แล้ว”

“จุ๊ๆๆ เขินแล้ว โอเค ฉันไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ฉันจะเข้าเรื่อง” ลีน่ายิ้ม จากนั้นสีหน้าก็จริงจังขึ้น “วารุณี เธอต้องไปร่วมงานAsian Youth Design Competition ไปเป็นกรรมการใช่ไหม？”

“ใช่สิ แล้วเธอรู้ได้ไง？” วารุณีพยักหน้าอย่างสงสัย

ลีน่าตอบกลับ “ฉันเห็นชื่อเธอในรายชื่อ”

“รายชื่อ？” วารุณีตะลึง หลังจากนั้นก็นึกอะไรได้บางอย่าง จึงถามอย่างประหลาดใจ “เธอสามารถดูรายชื่อกรรมการการแข่งขันได้ พูดแบบนี้ เธอก็ได้รับเชิญด้วยเหรอ？”

“ใช่ กติกาการแข่งขันครั้งนี้ เหมือนจะใช้กฎการแข่งขันระดับนานาชาติ เพราะฉะนั้นการแข่งครึ่งหลัง ก็เป็นนักออกแบบเสื้อผ้า ร่วมมือกับนักออกแบบเครื่องประดับ ฉันในฐานะนักออกแบบเครื่องประดับที่มีชื่อเสียงที่สุดของคนรุ่นใหม่ ก็เลยถูกเลือกให้เป็นกรรมการไปโดยปริยาย” ลีน่าพูด

วารุณีพยักหน้าอย่างไว “แบบนี้นี่เอง งั้นก็เยี่ยมเลย พอถึงตอนนั้นเราก็เจอกันได้น่ะสิ”

“ใช่น่ะสิ แต่ที่ฉันโทรมาหาเธอ ไม่ได้แค่อยากบอกเธอ ว่าฉันถูกเชิญเป็นกรรมการนะ” ลีน่ายกกาแฟขึ้นจิบ

วารุณีกะพริบตา “แล้วอะไรล่ะ？”

“เธอไม่รู้เหรอ？หลังจากการแข่งขันAsian Youth Design Competitionนี่เสร็จ กรรมการก็มีรางวัล แต่ไม่ใช่ว่ากรรมการจะได้ทุกคนนะ ถึงตอนนั้นกรรมการอย่างเราต้องจับคู่กันสองคนหนึ่งกลุ่ม แล้วก็แข่งกัน เพื่อที่จะเอารางวัล พูดตรงๆ ก็คือเมื่อตอนนั้นกรรมการ ก็มีการแข่งขันภายในเหมือนกัน” ลีน่าขมวดคิ้วพูด เห็นได้ชัดว่าไม่พอใจกับการแข่งนี้

ยังไงซะมันก็เป็นการแข่งขันของนักออกแบบทั่วไป ท้ายสุดจะมากลายเป็นการแข่งขันระหว่างกรรมการ ใครจะดีใจกัน

วารุณีเองก็รู้สึกเช่นกัน เม้มริมฝีปากปาก “แล้วรางวัลอะไร ที่จะทำให้กรรมการต้องแข่งกัน？ถ้ารางวัลนี้ไม่ดึงดูดกรรมการละก็ พวกกรรมการไม่ร่วมแข่งแน่นอน”

ต้องรู้ไวว่ากรรมการมีทั้งหมดยี่สิบคน รวมกรรมการออกแบบเครื่องประดับอีก ก็จะมีทั้งหมดยี่สิบสี่คน

กรรมการเยอะขนาดนั้น แบ่งเป็นกลุ่มสองคน ก็จะมีทั้งหมดยี่สิบกลุ่ม แล้วแข่งกัน ก็ไม่ถือว่าเป็นการแข่งแบบเล็กๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรรมการเหล่านี้ ต่างก็ไม่ใช่มือสมัครเล่น แต่เป็นนักออกแบบรุ่นใหม่ที่มาจากประเทศต่างๆ ในทวีปเอเชีย นักออกแบบรุ่นใหม่ชื่อดัง

เพราะฉะนั้นรางวัลนี้ ก็ต้องแน่นพอ ที่จะทำให้นักออกแบบเหล่านี้มีแรงกระตุ้น ไม่อย่างงั้น นักออกแบบเหล่านี้ไม่มีทางให้ฝั่งเจ้าบ้าน ดำเนินการแข่งขัน

“เธอพูดถูก ฉันเองก็คิดแบบนี้ ฉันเลยตั้งใจไปถามเรื่องรางวัล อย่าว่า ก็ดึงดูดคนจริงๆ นะ” ลีน่าพูดเท่านี้ ดวงตาก็เป็นประกายขึ้น “ถ้าคว้ารางวัลได้ ฉันคิดว่าเกมนี้ก็ไม่ถึงกับยอมรับไม่ได้”

“โอ๊ะ？” วารุณีขมวดคิ้ว “ได้ยืนเธอพูดแบบนี้ งั้นดูแล้วรางวัลคงดึงดูดคนหน้าดู คืออะไร？”

“เธอรู้ไหมว่าอะไรคือสิ่งที่สวยอลัง และยิ่งใหญ่ที่สุดที่จะจัดขึ้นในปีนี้？” ลีน่าไม่ได้ตอบกลับในทันที กลับขายสิ่งเร้าใจ