บทที่ 755 เจอเพื่อนเก่าในร้านอาหาร

“ไม่ใช่” ลีน่าส่ายหัว “ หากเป็นจุ๊บแจง ฉันก็บอกเธอไปนานแล้วซิ ไม่มาทำตัวลับๆล่อๆแบบนี้หรอก ”

วารุณีเม้มริมฝีปากแน่น “ไม่ใช่จุ๊บแจง แล้วเป็นใคร？”

เป็นศัตรูคนไหนของเธอ?

เธอจำได้ว่า ศัตรูของเธอในตอนนี้ มีแค่นิรุตติ์ กับจุ๊บแจงแค่นั้น

เดี๋ยวก่อนนะ เธอลืมไปอีกคนหนึ่ง สุชาดา！

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ วารุณีก็มองไปที่ลีน่า “เธอคงไม่ได้หมายถึงสุชาดาหรอกใช่ไหม？”

นิรุตติ์นั้นไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะเขาไม่น่าจะปรากฏตัวขึ้นในที่ตรงนี้เด็ดขาด

เพราะที่นี่ยังมีบอดี้การ์ดของเขาอยู่

หากนิรุตติ์ปรากฏตัว ยังไงก็ต้องถูกสังเกตเห็นแน่นอน

ดังนั้นจึงไม่น่าจะใช่นิรุตติ์ เหลือแค่สุชาดาแล้ว

เป็นไปตามคาด เมื่อวารุณีพูดออกมา ลีน่าก็พยักหน้าให้ทันที “ใช่เลย คนนั้นแหละ！”

แม้เธอจะไม่รู้จักกับสุชาดา แต่เธอก็รู้ว่าสุชาดากับวารุณีนั้นมีเรื่องบาดหมางกัน

เพราะในระหว่างการแข่งขันระดับนานาชาติ เชอรีนได้บอกเธออยู่ตลอดว่า ก่อนหน้านั้นของพวกเขา สุชาดากับคนที่ชื่อโสรยาอะไรนั้น ร่วมมือกันประทุษร้ายวารุณี

จากนั้นเชอรีนยังได้ให้เธอดูรูปของสองคนนั้นด้วย ดังนั้นเธอจึงจำได้ ว่าหน้าตาของสุชาดากับโสรยาเป็นยังไง

และทันทีที่เธอเห็นสุชาดา เธอก็จำได้

“สมกับเป็นเธอจริงๆ” วารุณีขมวดคิ้วแน่น

ลีน่ายกน้ำขึ้นจิบแล้วพูดว่า“วารุณี เธอต้องระวังตัวนะ สุชาดาที่ควรจะอยู่ในประเทศ แต่ตอนนี้กลับมาโผล่อยู่ที่นี่ แล้วยังมาเป็นที่เดียวกับที่เราจะแข่งขันอีกดังนั้นฉันขอเดาว่า คนคนนี้น่าจะตั้งใจมาที่นี่เพราะเธอเลยล่ะ ”

เมื่อวารุณีได้ฟังคำพูดของหญิงสาว ก็พยักหน้าให้ “ฉันรู้แล้ว ขอบใจนะลีน่า แล้วเธอเห็นไหมว่าสุชาดาเขาไปทางไหน？”

“ฉันเห็นเขาตอนที่เดินออกมาจากห้องน้ำ แต่เขาไม่รู้จักฉันหรอก ดังนั้นฉันก็เลยไม่ปิดบังตัวตน จากนั้นก็เดินตามเขาไป เห็นว่าเขาเข้าไปในห้องรับรองห้องหนึ่ง ห้องที่สองของชั้นบน ”

ลีน่ายื่นนิ้วออก แล้วชี้ให้ดู

วารุณีเงยหน้าขึ้นมอง จากนั้นก็ยกยิ้ม “ อืมฉันรู้แล้ว ช่างเขาไปก่อน รอเรากลับไป ฉันจะให้บิ๊กคอยเฝ้าสังเกตการณ์ดู ”

บิ๊ก เป็นหัวหน้าของเหล่าบรรดาบอดี้การ์ดของเธอ

ลีน่าวางแก้วน้ำในมือลง “ ก็ได้ เธอเองก็ระวังตัวด้วย ดูแลตัวเองดีๆ ”

“ได้ วางใจเถอะ ”วารุณีรับคำแล้วยกยิ้มให้

หลังจากนั้นทั้งสองก็ไม่ได้คุยเรื่องนี้กันอีก และเริ่มทานอาหารกัน

หลังจากที่ทานอาหารแล้วเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดค่ำแล้ว

เดิมทีลีน่าว่าจะชวนไปเดินเล่นต่อ แต่วารุณีปฏิเสธ

ดึกมากแล้ว เธออยากกลับไปวิดีโอคอลคุยกับลูกๆทั้งสองคน

เมื่อคืนเด็กน้อยทั้งสองคนรอเธอ จนผล็อยหลับไป วันนี้เธอไม่อยากให้เด็กทั้งสองต้องรออีก

เมื่อลีน่าเห็นว่าเธอไม่ไป ไม่มีทางเลือก เธอก็จึงไปคนเดียว

ส่วนวารุณี ก็เดินทางกลับคฤหาสน์กับบอดี้การ์ดทั้งสองคน

กลับมาถึงที่คฤหาสน์ วารุณีก็วิดีโอคอลไปหานัทธี

โชคดีที่ในตอนนี้ นัทธีก็กลับมาถึงที่คฤหาสน์ตระกูลไชยรัตน์พอดี เห็นเธอวิดีโอคอลมา ก็จึงเรียกเด็กน้อยทั้งสองคนลงมาจากชั้นบน

“คุณพ่อ สายจากหม่ามี๊ใช่ไหม？” อารัณจูงมือไอริณเดินลงมาจากชั้นบนแล้วพลางเอ่ยถาม

นัทธีพยักหน้าให้เล็กน้อย “ใช่ รีบมาเร็ว ”

“มาแล้วค่ะ”ไอริณสะบัดมือของอารัณออก วิ่งไปตรงหน้าของนัทธี จากนั้นก็กอดไปที่แขนของนัทธี อยากจะแย่งโทรศัพท์มา

“ช้าๆก่อน”นัทธีกลัวว่าลูกสาวจะเร่งรีบ จากนั้นก็สะดุดล้ม เหยียดแขนออก แล้วอุ้มลูกสาวขึ้นมา วางลงบนตัก “อ่ะนี่ ถือดีๆล่ะ ”

นัทธีวางโทรศัพท์ไว้ในมือของลูกสาว