บทที่ 758 ร่วมมือ

วารุณีพยักหน้า “แน่นอน แม้จะไม่ได้รู้จักอะไรกับจุ๊บแจงมากนัก แต่หลังจากที่ได้ปะทะกันมาอยู่หลายครั้ง ฉันว่าฉันรู้จักเขาดี เขามีความยึดมั่นถือมั่นในแบบเพี้ยนๆกับนัทธี เพราะนัทธีเป็นคนที่เขาเคยเห็น ว่าสมบูรณ์แบบที่สุด ทั้งรูปลักษณ์ ฐานะ ทุกอย่างล้วนตรงตามสเป็คของเขา ดังนั้นเขาจะต้องกลับมาเข้าร่วมการแข่งขันนี้เพื่อนัทธีอย่างแน่นอน เพราะการที่เขากลับมาเท่านั้น จะทำให้เขามีโอกาส ให้นัทธีได้เปลี่ยนมุมมองใหม่จากเขา ”

“ยังจะเปลี่ยนมุมมองใหม่อีก ประธานนัทธีไม่ได้ชอบเขาสักหน่อย ”ลีน่าพูดอย่างเย้ยหยัน

วารุณีหัวเราะ“ก็ใช่นะสิ ทุกคนต่างก็รู้ ว่านัทธีไม่มีทางชอบจุ๊บแจงได้ และมองออกว่าจุ๊บแจงเป็นคนยังไง แต่จุ๊บแจงก็เอาแต่หลอกตัวเอง มองไม่เห็นความจริงในเรื่องนี้”

“จริงๆเลย”ลีน่าพยักหน้าให้“ฉันว่ายัยจุ๊บแจงนี่คงดูนิยายประเภทประธานบริษัทอะไรพวกนั้นมากเกินไป คิดว่าคนเป็นประธานจะมาตกหลุมรักคนธรรมดาอย่างเขา ดังนั้นก็จึงเอาแต่คิดว่า ตัวเองเคยช่วยประธานนัทธี และประธานนัทธีก็จะตกหลุมรักเขา เพราะยังไงซะ นิยายแนวๆนี้มีเยอะแยะถมไป”

วารุณีขำพรืด “ใช่”

“ไม่แค่นี้นะ จุ๊บแจงยังรู้สึกว่า หากตัวเองได้เป็นนักออกแบบ มีชื่อเสียง ประธานนัทธีก็จะเห็นเขาอยู่ในสายตา ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นใจนี้มาจากไหน คงอ่านนิยายน้ำเน่าพวกนั้นมากเกินไป คิดว่าตัวเองเป็นนางเอก ขอแค่นางเอกทำอะไรนิดๆหน่อยๆ ก็จะทำให้พระเอกชื่นชอบได้ล่ะมั้ง ? แล้วนี่วารุณี ฉันยังมั่นใจมากด้วยว่า จุ๊บแจงคงคิดว่าตัวเองเป็นนางเอก แล้วประธานนัทธีเป็นพระเอก ส่วนเธอก็เป็นตัวอิจฉา”

พูดๆอยู่ ลีน่าก็ขำก๊ากออกมา

วารุณีส่ายหัวให้อย่างระอา“พอเถอะ ช่างพระเอกหรือตัวอิจฉาอะไรนั้น ฉันรู้แค่ว่า คนที่อยู่แต่ในโลกของตัวเอง ไม่กล้าออกมาเผชิญกับโลกของความจริง ตั้งแต่แรกเริ่ม ก็ถูกลิขิตไว้แล้วว่าเอาชนะอะไรฉันไม่ได้หรอก”

“มันก็ใช่” ลีน่าพยักหน้าให้

วารุณีบีบไปที่ข้อมือ กำลังจะพูดอะไร จู่ๆก็เห็นเงาคนปรากฏขึ้นตรงหน้า ยกยิ้มมุมปาก “เห็นไหม เขากลับมาแล้ว ”

ลีน่ามองตามใบหน้าที่เธอพยักพเยิดให้ และแล้วก็เห็นร่างของจุ๊บแจงจริงๆ เบ้ปาก “เธอเดาถูก เขารนหาที่จริงๆ ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นเราก็สงเคราะห์เขาหน่อยแล้วกัน”

“ในเมื่อเขากล้ากลับมา นั้นก็หมายความว่าเขาได้เตรียมใจรับกับผลที่จะเกิดขึ้นแล้ว และเขาเองก็รู้ ว่าเขาชนะเราไม่ได้ ดังนั้นฉันเดาว่า เขาจะต้องมีแนวทางป้องกันตัวเอง โดยการชิงลงมือก่อน ”วารุณีหรี่ตาลง พูดอย่างเย็นชา

“ไม่หรอกมั้ง？”ลีน่าประหลาดใจ

วารุณีพยักหน้าให้อย่างมั่นใจ“ เธอทำแน่ ดังนั้นลีน่า ต่อไป เธอต้องระวังตัวด้วยนะ ”

เมื่อลีน่าได้ฟังคำพูดที่จริงจังของเธอ ท่าทีก็เคร่งขรึมขึ้นมาทันที ตอบอืมกลับไปคำหนึ่ง“ได้ ฉันจะระวัง ”

“อืม ไม่ต้องพูดแล้ว การแข่งขันเริ่มขึ้นแล้ว”วารุณีพูดเตือน

พิธีกรได้นำเอาโจทย์ในครั้งนี้ขึ้นไปบนเวที และเริ่มประกาศกับผู้เข้าแข่งขันทุกคน

เมื่อได้ยินโจทย์ของการแข่งขันในครั้งนี้ หัวใจที่เต้นโครมครามของจุ๊บแจง ก็แน่นิ่งลงที่เดิม ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เพราะโจทย์ในครั้งนี้ เมื่อคืนเธอเพิ่งเห็นมันผ่านตา จากนั้นก็จดจำแบบนั้นเอาไว้

วันนี้ เธอแค่คัดลอกมันออกมาก็แล้วเสร็จ

เพียงแต่ว่า......

เมื่อคิดอะไรบางอย่างได้ จุ๊บแจงก็กำดินสอในมือแน่น เงยหน้าขึ้นมองไปยังที่นั่งของกรรมการผู้ตัดสินที่อยู่ด้านบน สายตามองสบเข้ากับวารุณีและลีน่า

จุ๊บแจงรู้ ว่าสองคนนี้รู้ดีว่าเธอลอกงานแบบของคนอื่นมา ดังนั้นครั้งนี้พวกเขาก็ต้องสงสัยอย่างแน่นอน ว่าเธอจะต้องลอกแบบมาอีก

ดังนั้นเธอจึงกลัวว่าเมื่อตัวเองวาดแบบงานเสร็จ จากนั้นสองคนนี้ ก็จะไปบอกกับทางผู้จัดงานว่า เธอลอกงานแบบมาแบบนี้คงมีปัญหาแน่ๆ

ดังนั้น ตอนนี้เธอควรวาดมันออกมาดีหรือไม่ ?

จุ๊บแจงลังเลและขบริมฝีปากแน่น

ที่นั่งของผู้ตัดสิน ลีน่าถามเสียงแผ่วเบาว่า “วารุณี เธอว่า เดี๋ยวเราเปิดโปงเขาเลยดีไหม？”

“แน่นอน”วารุณีพยักหน้า“ เราไม่รู้ว่าครั้งนี้เธอจะลอกแบบของใครมาอีก หากงานแบบที่ลอกมาครั้งนี้สวยงาม เลื่อนลำดับให้เธอได้ ก็จะมีผู้เข้าแข่งขันที่บริสุทธิ์ ถูกคัดชื่อออกเพราะความไร้ยางอายของเธอ ดังนั้นเราจะปล่อยให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นไม่ได้ ตอนนี้ต้องรอให้เธอวาดแบบเสร็จแล้วส่งขึ้นมา เราถึงจะเปิดโปงเธอได้”