บทที่ 769 จับไปโรงพัก

คำนี้เตือนบอดี้การ์ด

ใช่ มีคนโจมตีคุณหญิงพวกเขา พวกเขาจะปล่อยอีกฝ่ายได้ไง

แต่เพราะว่าเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกะทันหัน ทำให้พวกเขาลืมโต้กลับไปในทันที

ตอนนี้ได้สติคืนมาแล้ว จึงปล่อยผู้หญิงคนนี้ไม่ได้

บิ๊กกับบอดี้การ์ดอีกคนเดินไปที่จุ๊บแจงด้วยใบหน้าหม่นหมอง

จุ๊บแจงเห็นพวกเขามา ในใจก็กลัวอย่างมาก ถอยหลังไปอย่างไม่รู้ตัว

แต่ด้านหลังก็ถูกเจ้าหน้าที่ของผู้จัดงานปิดทางไว้ เธอจะหนีก็หนีไม่ได้

สุดท้าย จุ๊บแจงก็ถูกพวกบิ๊กจับไป

บิ๊กเตะไปที่เข่าเธอ จนเธอคุกเข่าลงบนพื้นอย่างเสียงดังไปเช่นนี้

ไม่รู้ว่าบิ๊กจงใจหรือไม่ ตรงข้ามจุ๊บแจงเป็นวารุณีพอดี ดังนั้นมองไป ก็เหมือนจุ๊บแจงกำลังคุกเข่าให้วารุณี

วารุณียืนขึ้นมา หยิบน้ำขวดน้ำมา“จุ๊บแจง เธอเยี่ยมมาก กล้าโยนใส่ฉัน”

จุ๊บแจงเงยหน้าขึ้น กัดฟันมองเธอ“เธอบีบฉันจนถึงทางตัน ฉันจะสู้กลับไม่ได้เหรอ？ฉันแค่เกลียดที่ทำไมเธอโชคดีขนาดนี้ มีคนคอยปกป้องทุกที่ทุกเวลา ไม่อย่างนั้นขวดน้ำนี้โดนเธอแน่！”

วารุณีคว่ำขวด“พูดถูก ฉันก็คิดไม่ถึงจริงๆ เธอลงมือกับฉันด้วยความโกรธ แต่ฉันแค่โชคดี ฉันไม่เพียงแค่โชคดี ชีวิตฉันก็ดี ฉันเลยมีคนปกป้อง ส่วนเธอ ไม่ใช่แค่โชคไม่ดี ชีวิตก็ยังแย่ด้วย เธอเลยไม่ได้สิ่งที่เธอควรจะได้ ชีวิตนี้ ถูกลิขิตให้เงยมองมาที่ฉันจากข้างล่าง มองดูฉันที่ใช้ชีวิตอย่างที่เธอต้องการที่สุด แต่กลับไม่ได้มา！”

“เธอ！”ได้ยินคำนี้ สีหน้าจุ๊บแจงเหยเกขั้นสุดทันที ตาสองข้างแดงเหมือนชุ่มยาพิษ

“วารุณี วารุณี！”จุ๊บแจงตะโกนไปที่วารุณี เสียงเหมือนสัตว์ป่า ที่เต็มไปด้วยความขุ่นเคืองและร้ายกาจ

คนตรงนั้นได้ยินก็รู้สึกกลัวมาก

จนบางคนถึงกับกอดกันไว้

ยังไงก็ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยเห็นคนที่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง แต่เกลียดชังเช่นนี้ เป็นครั้งแรกที่พวกเขาเห็น

คนแบบนี้ ถ้าไม่ถูกจับ ก็อาจทำอะไรออกมาอีก

“วารุณี เธอจงใจยั่วโมโหยัยนั่นเหรอ？”ลีน่ามองวารุณีที่ไม่เปลี่ยนสีหน้า มุมปากก็กระตุกแล้วถาม

วารุณีเงยคางขึ้น ไม่ปฏิเสธ“ใช่ เธอกล้าลงมือกับฉัน ฉันก็จะไม่ให้เธอมีชีวิตที่ดี หลายๆครั้ง วิธีที่ทำให้คนรู้สึกแย่ ก็ไม่ใช่การลงมือกับเธอ ไม่ใช่การทำให้เธอ แต่เป็นการใช้คำพูดมาฆ่าเธอ เธออยากได้ตำแหน่งคุณหญิงของนัทธีมาเสมอ อยากอยู่กับนัทธีมาตลอด ดังนั้นฉันก็จงใจพูดแบบนี้ ทำลายเธอจากข้างในใจ เธอดูสิ ตอนนี้เธอรู้สึกแย่แค่ไหน！”

เธอชี้จุ๊บแจงที่ดิ้นรนอย่างแรง อยากหลุดจากการควบคุมของบอดี้การ์ดสองคนนี้ แล้วกล่าวอย่างแผ่วเบา

ลีน่ากลืนน้ำลาย“มองออกเลย จุ๊บแจงเกลียดจนอยากฆ่าเธอ และยิ่งมีเจตนาฆ่าเพื่อเธอมากเท่าไหร่ ก็หมายความว่า ในใจเธอยิ่งแตกสลายมากเท่านั้น วารุณี เธอทำแบบนี้ช่างเจ๋งมาก เป็นศัตรูกับเธอ ช่างเป็นการตัดสินใจที่ผิดเสียจริง”

“ที่จริงเมื่อก่อนฉันไม่ใช่แบบนี้ เมื่อก่อนฉันมีความคิดใจกว้างและเอื้ออาทรเสมอ แต่สุดท้ายฉันพบว่า ยิ่งฉันใจกว้าง บางคนก็ยิ่งเป็นอริกับเธอมากเท่านั้น และแบบนี้ ฉันจึงต้องตอบแทนไปอย่างหนัก ดังนั้นตั้งแต่นั้น ฉันก็เข้าใจว่า สำหรับศัตรูแล้ว จะใจกว้างไม่ได้เด็ดขาด ต้องจัดการแต่แรก ไม่งั้นคนที่เสียใจจะเป็นตัวเอง”วารุณีละสายตาลงไป น้ำเสียงมีความโล่งอก

เพราะตอนนั้นเธอไม่ได้จัดการขยานี ดังนั้นจึงทำให้ขยานีมีโอกาสทำร้ายแม่

เรียกได้ว่า การตายของแม่ เธอก็มีส่วนรับผิดชอบ

ดังนั้นตั้งแต่ตอนนั้น เธอก็เข้าใจว่า จิตใจดีน่ะได้ แต่ทำกับศัตรูไม่ได้ ไม่งั้นถึงแม้สุดท้ายจะพ่ายแพ้ แต่ตัวเองก็จะสูญเสียสิ่งต่างๆมากมาย

ดังนั้นสำหรับจุ๊บแจง ตอนนี้เธอไม่มีวันให้อภัยเด็ดขาด

คิดไป วารุณีก็หรี่ตา จากนั้นจู่ๆก็เขวี้ยงขวดน้ำไปทางจุ๊บแจง

ฉากนี้ ทำให้ทุกคนต่างตกใจ

ลีน่าก็ตกใจ อ้าปากพูดว่า“วารุณีเธอ......”

เธอยังพูดไม่จบ ขวดน้ำก็เขวี้ยงเข้ามา เขวี้ยงใส่หน้าผากของจุ๊บแจง