บทที่ 777 พงศกรกลับมาแล้ว

คิดไป ลีน่าก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง นั่งนิ่งอยู่บนรถทันที

วารุณีมองเธออย่างสงสัย ยื่นมือไปโบกตรงหน้าเธอ“ตื่นๆ มีสติหน่อย！”

“อ๋า？”สายตาลีน่าสั่นคลอน ได้สติคืนมา ถามอย่างตะลึง“ทำไมเหรอ？”

วารุณีมองเธอเหมือนจะยิ้มก็ไม่ยิ้ม“ฉันอยากถามเธอซะอีกเป็นอะไร อยู่ดีๆ ทำไมเงียบลงได้？เธอคิดอะไรอยู่เหรอ？”

“ฉันคิดอะไรที่ไหน？”สายตาลีน่าเป็นประกายเล็กน้อย ตอบกลับอย่างร้อนตัว

วารุณีเลิกคิ้วขึ้น“ไม่ได้คิดจริงเหรอ？”

“จริง！”ลีน่าพยักหน้าอย่างมั่นใจ

เหมือนกลัวเธอไม่เชื่อ ลีน่ายังชูนิ้วมาสามนิ้ว ทำท่าสาบาน“ฉันรับประกัน ฉันไม่ได้คิดอะไรจริงๆ”

มุมปากวารุณีกระตุกขึ้นอย่างพูดไม่ออก

ไม่คิดก็ไม่ได้คิดสิ ทำไมต้องสาบาน？

แบบนี้ กลับทำให้คนคิดว่า เธอคิดอะไรอยู่

วารุณีกลืนไม่เข้าคายไม่ออก“ช่างเถอะ ในเมื่อเธอไม่พูด งั้นฉันก็ไม่ถาม เดี๋ยวจะถึงแล้ว”

ลีน่ามองนอกหน้าต่าง ก็เห็นว่าจะถึงสถานที่แข่งจริงๆ ก็นั่งตัวตรงทันที

แป๊บเดียว ก็ถึงสถานที่แข่ง

บอดี้การ์ดจอดรถ จากนั้นลงไปก่อน แล้วเปิดประตูรถที่นั่งด้านหลัง

วารุณีกับลีน่าลงมาจากรถ เดินไปที่สถานที่แข่งขัน เริ่มการแข่งของวันนี้

ไม่มีขี้หนูอย่างจุ๊บแจง การแข่งขันดำเนินไปอย่างราบรื่นเป็นพิเศษ บรรยากาศการแข่งขัน ก็คืนกลับไปเป็นบรรยากาศที่สนามแข่งขันควรจะมี

แบบนี้ ไม่ใช่แค่พวกผู้เข้าแข่งขันที่แข่งอย่างสุดใจ พวกวารุณีที่เป็นกรรมการที่ปรึกษา ก็ยังดูอย่างมีความสุขด้วย

พอถึงหกโมง การแข่งขันวันนี้ก็จบลงอย่างเป็นทางการ

วารุณีกับลีน่าเก็บของที่โต๊ะเสร็จ ก็เตรียมกลับไป

ตอนนี้เอง จู่ๆโทรศัพท์ของวารุณีก็ดังขึ้นมา

เธอหยุดเก็บของลง หยิบโทรศัพท์มาดู มองเห็นเป็นปาจรีย์โทรมา ใบหน้าก็ปรากฏรอยยิ้ม

“ใครน่ะ？”ลีน่าเห็นเธอยิ้ม ก็อดไม่ได้ที่จะถามอย่างแปลกใจ

“ปาจรีย์น่ะ”วารุณียื่นโทรศัพท์ให้เธอดู จากนั้นกดรับ พูดอย่างมีความสุข：“ปาจรีย์ ทำไมจู่ๆก็คิดโทรหาฉันล่ะ？”

ช่วงนี้ปาจรีย์น่าจะยุ่งเรื่องบริษัท บวกกับท้อง ดังนั้นช่วงนี้ โดยทั่วไปแล้ว จะเป็นเธอที่โทรหาปาจรีย์ น้อยมากที่ปาจรีย์จะโทรหาเธอ

ตอนนี้โทรศัพท์มา เธอเลยคาดไม่ถึงและแปลกใจ

“วารุณี......”เกินความคาดหมายของวารุณีเลย ปาจรีย์ที่ปลายสายได้ยินเสียงของเธอ ดูไม่ดีใจนัก กลับยังหม่นหมอง และไร้เรี่ยวแรง

รอยยิ้มที่ใบหน้าวารุณีจางหายไปเยอะเลย ขมวดคิ้วถามอย่างเป็นห่วง：“ปาจรีย์ เธอเป็นไร？”

ลีน่าฟังความตื่นตระหนกในน้ำเสียงเธอออก ก็หยุดเก็บของ หันหน้ามองไป“วารุณี ปาจรีย์เกิดเรื่องเหรอ？”

วารุณีส่ายหน้าและก็พยักหน้า จากนั้นเอาโทรศัพท์ขยับไปไกลเล็กน้อยตอบไปว่า：“ฉันไม่รู้ แต่สภาพของปาจรีย์ผิดปกติเล็กน้อย ดังนั้นน่าจะเป็นอะไรไป”

“งั้นเธอรีบถามให้ชัดเจน”ลีน่ารีบถาม

วารุณีตอบอือ“ฉันรู้”

พูดจบ เธอก็เอาโทรศัพท์วางกลับไปที่ข้างหู

ตอนนี้เอง ในที่สุดปาจรีย์ก็ตอบ หลังจากไอออกมา ก็พูดด้วยเสียงอ่อนแรง：“วารุณี จู่ๆฉันก็ไม่รู้ว่าต่อไปจะทำอย่างไรแล้ว”

“ทำไมล่ะ？เธอพูดสิ！”สีหน้าวารุณีกังวลมากขึ้น