บทที่ 782 สิ่งยึดเหนี่ยวของปาจรีย์

เช้าวันที่สอง นัทธีพาลูกทั้งสองกลับประเทศ

สามพ่อลูกอยู่กับวารุณีย์ได้สองวัน ก็เต็มขีดจำกัด

ยังไงอารัณก็ร้องไปโรงเรียนชั้นนำ นัทธีเองก็ไม่สามารถทิ้งบริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ป ได้นานนัก

ดังนั้นการอยู่สองวัน นั้นไม่ง่ายเลย

ที่สนามบิน วารุณีอุ้มลูกทั้งสอง บอกลาด้วยความไม่เต็มใจ

นัทธีที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอ “ดูแลตัวเองดีๆ นะ อีกไม่กี่วัน ผมจะพาลูกกลับมาหาคุณ”

วารุณีที่ลูบหัวลูกทั้งสองอยู่ก็ลุกขึ้น แล้วหันมาหาเขา พยักหน้าให้เขา “ค่ะ คุณก็เหมือนกัน ดูแลตัวเองดีๆ ที่กรุ๊ปจะยุ่งขนาดไหน ก็ต้องดูแลตัวเอง อย่าหักโหมจนป่วยนะคะ”

“ผมจะดูแลตัวเอง” ริมฝีปากของนัทธียกยิ้มแล้วพูด

เขาไม่ใช่ผู้ชายที่เอาแต่ทำงานเหมือนอย่างก่อน

ตอนนี้เขามีครอบครัว มีภรรยากับลูก ดังนั้นเขาจึงรู้จักดูแลตัวเองอยู่แล้ว จะไม่ให้ตัวเองเกิดเรื่องขึ้น

ไม่อย่างนั้น ภรรยากับลูกจะทำยังไง？

“งั้นก็ดีค่ะ” เมื่อได้ยินฝ่ายชายตอบ วารุณีก็ยิ้มอย่างพอใจ หลังจากนั้นก็จัดเนกไทให้เขา

“ใช่แล้ว เรื่องของปาจรีย์ คุณบอกเธอก่อนได้นะ ให้เธอคิดดีๆ คิดดีแล้ว ค่อยไปหาผมที่บริษัท ไชยรัตน์ กรุ๊ป ผมจะจัดการทุกอย่าง” นัทธีพูด

วารุณีตอบรับ “ค่ะ”

“งั้นผมไปก่อนนะ” นัทธีก้มลงมองที่เธอ

วารุณีพยักหน้า “อื้ม ถึงประเทศแล้ว โทรหาฉันด้วยนะ”

“ตกลง” นัทธีขยี้ผมของเธอ หลังจากนั้นก็จูงเด็กสองคนไปที่ช่องวีไอพี

ผู้ช่วยมารุตกับบอดี้การ์ดอีกสองสามคนถือกระเป๋าเดินทางตามหลังไป

วารุณีและลีน่าที่ยืนอยู่นอกช่อง ยืนส่งมองดูกลุ่มของนัทธีที่เดินไกลออกไป จนมองไม่เห็นจากช่องทางเดิน จึงละสายตากลับมาอย่างไม่เต็มใจนัก

“วารุณี พวกเราไปเถอะ มองไม่เห็นพวกประธานนัทธแล้ว” ลีน่าเดินเข้ามาพูด

วารุณีหันมา “โอเค กลับกันเถอะ”

ทั้งสองเดินไปที่ทางออกประตูสนามบิน

ถึงบนรถ วารุณีหยิบโทรศัพท์ออกมา แล้วต่อสายไปหาปาจรีย์

ปาจรีย์ที่รอสายของเธออยู่ตลอด เมื่อเห็นว่าเธอโทรมา ก็จับโทรศัพท์มาแนบที่ข้างหู “วารุณี”

“ปาจรีย์ ฉันคุยกับนัทธีแล้ว นัทธีบอกว่า เหตุการณ์ของเธอมีอยู่หนึ่งทาง” วารุณพูด

เมื่อปาจรีย์ได้ยิน เธอก็ตื่นเต้นมาก “ทางไหน？”

วารุณีสูดหายใจ “ทางก็คือ เธอกับคุณลุงคุณป้าออกไปจากจังหวัดจันทร์ แล้วไม่กลับไปอีก”

“อะไรนะ？” อาการตื่นเต้นบนใบหน้าของปาจรีย์เปลี่ยนเป็นสีหน้าตกตะลึงทันที อ้าปากค้าง อยู่ครู่หนึ่งจึงส่งเสียง “ไม่กลับไปจังหวัดจันทร์อีก？”

“ใช่” วารุณพยักหน้า “พงศกรตั้งใจอยากให้เธอแท้งลูก แต่เธอไม่ยอม เพราะฉะนั้นเธอทำได้เพียงแค่ออกจากจังหวัดจันทร์ ไปจากพงศกร ไม่เจอเขาอีกตลอดไป แบบนี้ถึงจะปกป้องลูกไว้ได้ รวมถึงคุณลุงคุณป้าด้วย”

ปาจรีย์เงียบ

เพราะเห็นได้ชัดว่าเธอคิดไม่ถึง ว่าวิธีที่จะปกป้องลูกที่ดีที่สุด จะเป็นวิธีนี้

วารุณีไม่แปลกใจที่ปาจรีย์เงียบไป เธอเดาได้ตั้งแต่แรกว่าหลังจากที่วารุณีได้ยินทางออก จะมีปฏิกิริยาแบบนี้

！