บทที่ 84 อ้วกเต็มรถ

นัทธีตะลึงไปทันที

มารุตที่ขับรถอยู่มือเกือบจะหลุดจากพวงมาลัย รู้สึกตกใจไม่น้อย

เขาเห็นอะไรเนี่ย?

ท่านประธานถูกจูบ!

“อี๋ ทำไมถึงกัดไม่ได้นะ?” วารุณีไม่รู้ว่าตัวเองนั้นกำลังทำอะไร เธอรู้เพียงว่าพุดดิ้งกัดไม่ขาด แล้วไม่พอใจเล็กน้อย

ก็เลยได้เพิ่มแรงกัดเข้าไปอีก พยายามจะกัดพุดดิ้งเข้าปากให้ได้

นัทธีที่อดทนต่อความเจ็บส่งเสียงไปหนึ่งที รู้สึกถึงกลิ่นคาวที่อยู่ในปาก และรู้ว่าริมฝีปากของตัวเองถูกกัดจนฉีกแล้ว

และแม้จะเป็นเช่นนี้ นัทธีกลับไม่ได้ผลักวารุณีออก ในทางกลับกันกลับมองลงมา มองเธอด้วยแววตาที่มืดมน

จ้องมองเธอไปครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็ยกมือขึ้นมาจับท้ายทอยของเธอเอาไว้ แล้วเพิ่มความนุ่มความลึกของจูบนี้

มารุตที่แอบมองอยู่ตลอดเวลา เห็นนัทธีที่ถูกรุกกลายเป็นฝ่ายรุก ทันใดนั้นก็ส่ายหัว ไม่กล้ามองอีก รีบปล่อยฉากกั้นมาบดบังทันที

เบาะหลัง วารุณีถูกนัทธีจูบจนตัวอ่อนปวกเปียก ร่างทั้งร่างได้ซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา

หากไม่ใช่เข้ากอดเธอเอาไว้ ไม่แน่เธออาจจะเลื่อนตกลงไปใต้เก้าอี้แล้ว

“อืม........” วารุณีส่งเสียง ยื่นมือไปคล้องคอของนัทธีเอาไว้

การกระทำของเธอ เหมือนแฝงไปด้วยพลังบางอย่าง พริบตาเดียวทำให้นัทธีทิ้งสติไปเลย จูบหนักหน่วงกว่าเดิม

แต่ในเวลานี้ วารุณีจู่ๆก็ทรมานจนส่งเสียงเหมือนอยากจะอ้วก

นัทธีได้สติคืนมาทันที ก็ผลักเธอออกไปโดยตรง

วารุณีที่ฟุบอยู่บนเก้าอี้ ก็อาเจียนออกมาทัน เปรอะเปื้อนเสื้อผ้าด้วย

ในเวลาเดียวกัน กลิ่นเหล้าที่ฉุนและกลิ่นเหม็นที่เธออาเจียนออกมาคลุ้งไปทั้งคันรถ กลิ่นไม่พิสมัยเอาเสียเลย

ความต้องการของนัทธีหายไปในพริบตา เส้นเอ็นตรงหน้าผากก็กระตุก มีความวู่วามที่อยากจะโยนเธอออกไปนอกรถ แล้วเปิดหน้าต่างรถด้วยสีหน้าที่แย่มาก เพื่อให้ลมเข้ามาถ่ายเทอากาศ

หลายนาทีผ่านไป ลมได้พัดเอากลิ่นที่ไม่พึงประสงค์ในรถออกไป สีหน้าของเขาจึงค่อยๆดีขึ้นมา แต่อารมณ์นั้นกลับแย่มาก

โดยเฉพาะหลังจากที่มองดูวารุณีที่อ้วกเสร็จแล้ว หลับไปด้วยความสบายใจ ก็ปวดหัวขึ้นมาทันที!

ไม่นานนัก ก็มาถึงที่คอนโด

นัทธีลงมาจากรถ อุ้มวารุณีออกมาจากในรถด้วยสีหน้าที่ดำคล้ำ

มารุตเห็นเศษอ้วกที่อยู่เบาะหลัง อดไม่ได้ที่จะชี้ไปทางวารุณีอย่างขยะแขยง “ท่านประธาน คุณวารุณีอ้วกเหรอ?”

นัทธีตอบอย่างเย็นชาไปหนึ่งที “นายเรียกรถกลับไปเอง”

“คืนนี้ท่านประธานจะค้างที่นี่?”

นัทธีพยักหน้า อุ้มวารุณีเดินเข้าไปในตึก

มารุตมองตามแผ่นหลังของเขา ส่ายหัวแล้วถอนหายใจอย่างปลงๆ

ดูเหมือนว่าครั้งนี้ท่านประธานหลงเข้าไปแล้วจริง

ทั้งๆที่เป็นคนรักความสะอาด แต่ร่างกายคุณวารุณีเต็มไปด้วยอ้วก เขากลับไม่รังเกียจเลย เป็นเช่นนั้นจริงๆ ขอเพียงรักแล้วต่อให้อีกฝ่ายตดยังรู้สึกหอมเลย

นัทธีอุ้มวารุณีมาถึงหน้าประตูคอนโด ใช้แขนกดออด

แต่น่าเสียดาย ไม่มีคนมาเปิดประตูเลย

เด็กสองคนไม่อยู่เหรอ?

นัทธีก้มหน้ามองหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมอก หญิงสาวพิงหลับอยู่ในอ้อมอกอย่างสนิท ยังได้จุ๊ปากไปสองสามที ก็ไม่รู้ว่าฝันดีอะไร

จนปัญญา นัทธีทำได้เพียงอุ้มเธอ หันหลังเดินกลับไปยังคอนโดของตัวเอง

หลังจากเข้าไปแล้ว นัทธีก็โยนวารุณีลงบนโซฟา แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนหยิบชุดคลุมอาบน้ำ เข้าห้องไปอาบน้ำ

หลังจากอาบน้ำออกมา นัทธีได้เดินมาข้างหน้าโซฟา พลางเช็ดผม พลางมองเธอ หลังจากลังเลไปสองสามวินาที โยนผ้าเช็ดผมลงแล้วอุ้มเธอเข้าไปในห้องน้ำ โยนเธอเข้าไปในอ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำ

ตู๊มตกลงไปในน้ำ วารุณีก็ตื่นเลย ตะเกียกตะกายอยู่ในอ่างอาบน้ำสองสามทีก็ลืมตาขึ้นมา จับอ่างอาบน้ำแล้วพยุงตัวลุกขึ้นมา “นี่มันเรื่องอะไรกัน?”