ตอนที่ 12 ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์

EP 12

"อ่า...สงสัยคงคอแห้งเกินไป" ใบหน้าหวานก้มหงุด แทนไทจึงผละมือออกแล้วหลุดยิ้มออกมา

"ใครกันแน่ที่เด็กกว่ากัน หื้มม?"

"สงสัยตอนนี้คงเป็นลูกพีชแล้วแหละ"

พูดจบเธอก็กินไอศครีมในมือต่อ ส่วนคนข้างกายก็ลอบมองใบหน้าหวานเหมือนต้องการพูดอะไรบางอย่างออกมา มือหนาเอื้อมมือปัดปอยผมที่ปกลงมาคลอเคลียร์พวงแก้มของเธอ จนลูกพีชต้องหันมามองหน้าของชายหนุ่ม..

"ลูกพีช"

"คะ?"

"ถ้าวันหนึ่ง...พี่ทำอะไรที่มันผิดมากๆลูกพีชจะรับได้ไหม?" คำถามของแทนไท ทำเอาลูกพีชหยุดชะงัก เธอเลือกที่จะไม่ตอบแล้วจัดการกับไอศครีมในมือจนหมด

"อยู่ที่ว่าเหตุผลของการทำแบบนั้นมันขึ้นอยู่กับอะไรมากกว่าค่ะ...การที่จะทำอะไรทุกคนล้วนมีเหตุผลของการกระทำนั้นๆกันทั้งสิ้น.."

"...."

"พี่แทนถามแปลกๆนะคะ"

"ป้าว...แค่อยากรู้ความคิดของลูกพีช" แทนไทหลบสายตา คำถามของชายหนุ่มทำให้เธอฉุกคิดขึ้นมาในใจแล้วถ้าวันหนึ่งแทนไทรู้ว่าเธอเคยมีอะไรกับคนที่ชายหนุ่มเกลียดล่ะ...เธอจะทำยังไง?

"แล้วถ้าลูกพีชทำผิดมากๆ พี่แทนจะยังรักลูกพีชอยู่ไหมคะ"

"คำตอบคงจะเหมือนกันนะ"

พอได้รู้คำตอบก็ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่หยุด ถ้ามันเป็นแบบนั้นและแทนไทรับได้ก็คงดี แต่ส่วนมากไม่มีใครอยากให้คนของตัวเองไปมีอะไรกับคนอื่นหรอกยิ่งถ้าเป็นคนที่เกลียด...ยิ่งคิดในสมองก็ยิ่งหนักอึ้งขอบตาเริ่มร้อนผ่าวเหมือนจะร้องให้ออกมาอยู่ร่อมร่อ...

คอนโด....

"อะไรทำให้มึงหน้าเครียดถึงขนาดนี้ว่ะ" ทิศเหนือเอ่ยถามเพื่อนสนิทที่บุกเข้าห้องของเขามาอย่างถือวิสาสะด้วยสีหน้าบึ้งตึง มาถึงก็เดินมาคว้ากระป๋องเบียร์ในตู้เย็นขึ้นมาเปิดกระดกรวดเดียวหมดเหมือนหงุดหงิดอะไรบางอย่าง...

"เสือก"

"พูดจาหมาๆบุกเข้าห้องกูมาแท้ๆ...ถ้าไม่พูดก็ไสหัวออกไปรำคาน"

"เอาเบียร์มาอีกดิ...จะแดกแม่งให้ลืมเรื่องเหี้ยๆ"

"ไม่ตอบเสือกใช้กูเฉย"

ทิศเหนือส่ายหน้าเอือมระอาแต่ก็ยอมลุกจากโซฟาตรงกันข้ามเดินไปหอบเบียร์มากองไว้บนโต๊ะตัวหรู ชายหนุ่มตวัดขาขึ้นพาดกันแล้วเคาะซองบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบพร้อมกับปรายตามองไฟนอลที่นอนเหยียดกายบนโซฟาท่อนแขนยกขึ้นก่ายหน้าผาก สภาพเหมือนคนโดนหักอก

"ถ้าไม่ติดว่ามึงเหี้ย...กูจะคิดว่ามึงอกหัก"

"...."

"หรือว่ามึงใจง่ายไปชอบใครเขาเข้า กูละอยากรู้จริงๆว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใครที่ทำให้มึงเป็นหนักขนาดนี้.."

"กูมานอนห้องมึง ไม่ได้ให้มาซํ้าเติม"

"จริงสินะ"

"หุบปากไป"

ทิศเหนือเค้นยิ้มออกมา แล้วจงใจพ้นควันบุหรี่ใส่ใบหน้าของไฟนอล ปลายเท้ากระดิกชอบใจ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าอาการแบบนี้กำลังอยู่ในช่วงปวดใจแต่แค่ไม่ยอมรับ ถึงแม้จะไม่เคยมีแฟนและค่อนข้างรำคาญผู้หญิงแต่เขาก็มองออก

"ชอบเมียเขาก็ทนเอาหน่อยนะ..."

"...."

"เพราะเขาไม่ได้ชอบมึง" ตอกยํ้าเพื่อนรักเสร็จ มือหนาก็เขี่ยก้นบุหรี่แล้วทิ้งลงถาดเขี่ยก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นจากโซฟาเต็มความสูง "อยากแดกก็ตามบาย...กูเข้าห้องก่อน"

"...."

ไม่รอให้ไฟนอลตอบทิศเหนือก็เดินหายเข้ามาในห้องนอนปล่อยให้เพื่อนรักนอนกลุ้มใจอยู่ห้องนั้งเล่นเพียงลำพัง เขาไม่ใช่คนที่จะมานั้งปลอบใจหรือให้กำลังใจใคร สิ่งที่ถนัดคือตอกยํ้าและพูดความจริงต่างหาก...

01:00 AM.

หอพัก...Quick

[ ลูกพีช ]

lien!!

นีโม่ "วันนี้ฉันไม่กลับห้องนะแก...นอนคนเดียวไปก่อนนะ ฝันดีจ้ะจุ๊ปๆ"

อีกแล้วหรอ ? นี้คือคำถามที่เกิดขึ้นในใจฉันอีกครั้ง ได้ยินข่าวว่านีโม่เพื่อนรักพึ่งอกหักจากพี่เพิร์ธเสือผู้หญิงมา หาไหม่ได้เร็วซะจริงๆวันนี้คงจะไปต่อกับรุ่นพี่ที่ออกเดทอีกละมั้ง ส่วนข้อความนีโม่ก็ทักมาบอกก่อนหน้านี้แล้วแหละ แต่พึ่งมาเปิดอ่านตอนตีหนึ่ง เพราะตอนนี้ฉันพึ่งทำรายงานเล่มหนาเสร็จหน่ะสิสูบแรงไปไม่น้อยเหมือนกัน

พอทำอะไรเสร็จเรียบร้อยก็จัดการเก็บโน๊ตบุ๊คเข้าที่เดิม แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้บิดขี้เกียจหลังจากที่นั้งอยู่ที่เดิมมาหลายชั่วโมง ก่อนที่ฉันจะเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาเตรียมตัวจะอาบนํ้าชำระร่างกาย ก็อยากบอกอยู่เหมือนกันว่าฉันยังไม่อาบนํ้ามาจนรู้สึกเน่าหมดแล้ว ตอนนี้ก็กำลังอยู่ในชุดนักศึกษาเหมือนเดิม..

10 นาทีต่อมา...