บทที่ 133 หาเรื่อง

บทที่ 133 หาเรื่อง

โจวลี่ซือตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วพยักหน้า “ถุงน่องดีๆจะใส่สบายกว่า แต่ยังไงแล้วการประชุมในวันพรุ่งนี้ก็ไม่สำคัญสักเท่าไหร่ ดังนั้นฉันคิดว่าแค่ซื้อแบบใส่ครั้งเดียวก็พอแล้ว”

ในความเป็นจริงเนี่ยเฟิงรู้ว่พี่สาวคนที่ห้าของเขารู้สึกไม่สบายใจที่เขาใช้เงินมากเกินไป

“พี่สาวห้า ผมเลือกซื้อชิ้นที่มันลดราคา ของพวกนี้มันไม่ได้แพงขนาดนั้น คุณก็ใส่อย่างสบายใจได้เลย”

โจวลี่ซือยิ้มและตบไหล่ของเนี่ยเฟิง “โอเค รู้แล้ว รีบมากินอาหารเร็วเข้า ฉันสั่งปิ้งย่างมาด้วย ฉันหิวจนจะแย่อยู่แล้ว!”

โจวลี่ซือนั่งลงข้างๆ เปิดกล่องอาหารไปด้วย และส่งไปให้เนี่ยเฟิง

โดยปกติแล้วพี่สาวหลายคนมักจะดูแลเนี่ยเฟิงอยู่เสมอ ดังนั้นไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไร ก็จะให้เนี่ยเฟิงเป็นหลัก

อาหารการกินก็เหมือนกันมักจะนำของดีให้เนี่ยเฟิงก่อน

เนี่ยเฟิงรับกล่องอาหารไปตามธรรมชาติ และฉากนี้ก็ตกอยู่ในสายตาของซาวาพอดี

ซาวารู้สึกเปรี้ยวขึ้นในใจ และเธอหันไปมองอาหารมื้อค่ำบนโต๊ะอย่างไม่มีความสุข

“โอ้พระเจ้า คุณเป็นผู้หญิงคนหนึ่งยังกินอะไรแบบนี้ มันดูน่ากลัวมากเลยจริงๆ!”

ซาวามองไปที่ตีนไก่ย่าง และสมองที่ย่างแล้ว เธอรู้สึกว่าหนังศีรษะของเธอชาในขณะนี้ ผู้คนที่พวกเธออาศัยอยู่นั้นไม่กินของพวกนี้เลย

โจวลี่ซือถือตีนไก่ย่างและแทะโดยไม่สนใจรูปลักษณ์ใดๆ ยังไงที่นี่ก็มีเพียงน้องชายของเธอและเพื่อนของน้องชาย อีกอย่าง แม้ว่าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่จะอยู่ตรงหน้าเธอ เธอก็ยังคงกินได้อย่างมีความสุขเช่นกัน

เดิมทีโจวลี่ซือก็เป็นคนสบายๆอยู่แล้ว และไม่ชอบข้อจำกัดมากมายพวกนั้น

เธอเหลือบมองตีนไก่ย่างในมือ และไม่คิดว่ามันมีอะไรผิดปกติเลย

“ไม่นี่ มันอร่อยมากเลย คุณลองดูสิ?”

ซาวาส่ายหัวเหมือนกลองสั่น “ขอโทษที ฉันจะไม่มีวันแตะต้องของพวกนี้อย่างแน่นอน”

หลังจากที่เธอพูดจบเธอก็มองไปที่โจวลี่ซือด้วยท่าทางที่ซับซ้อน ผู้หญิงที่กินอาหารอย่างไม่ห่วงรูปลักษณ์คนนี้ มันดีไปกว่าเธอตรงไหนกันแน่?

“เสี่ยวเฟิง ดูเหมือนว่าเพื่อนชาวต่างชาติจะไม่คุ้นเคยกับอาหารของเราที่นี่จริงๆ หรือว่าเราสั่งเพิ่มให้เธออีกเล็กน้อยจะดีไหม?”

เนี่ยเฟิงหยิบตีนไก่ย่างมาไม้หนึ่ง และกินมันโดยไม่ห่วงภาพลักษณ์ใดๆ “คุณไม่ต้องสนใจเธอ ถ้าเธอไม่ชอบก็ไม่ต้องกินแล้ว”

เมื่อซาวาได้ยินคำพูดของเนี่ยเฟิง เธอก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาทันที การปฏิบัติที่แตกต่างกันของเนี่ยเฟิงนั้นชัดเจนเกินไปมั้ย?

“นี่มันได้ยังไงล่ะ ฉันคิดว่าซาวาก็คงต้องหิวแล้วแน่ๆ หรือว่าคุณแบ่งบะหมี่ผัดของคุณให้เธอบ้าง?”

ทันใดนั้นดวงตาของซาวาก็เปล่งประกาย และกินอาหารในชามเดียวกันกับเนี่ยเฟิง มันแค่ฟังดูแล้วก็รู้สึกสวยงามมากแล้ว!

“แบบนั้นคงไม่ได้หรอก ผมก็หิวแล้วเหมือนกัน แค่นี้ผมยังไม่พอกินเลย!”

เนี่ยเฟิงส่ายหัว และเหลือบมองไปที่ซาวา เนี่ยเฟิงจะไม่สังเกตเห็น ความคิดที่อิจฉาเล็กๆของเธอได้อย่างไร?

หากมุ่งเป้าไปที่ผู้หญิงคนอื่นก็คงไม่เป็นไร แต่คนนี้เป็นพี่สาวคนที่ห้าของเขา ที่เติบโตมาพร้อมกับเขาตั้งแต่เด็ก และมีลักษณะที่แตกต่างกันอยู่แล้ว และแน่นอนว่ามันไม่มีใครที่จะเทียบได้

ซาวาตกตะลึงเล็กน้อยกับสายตาของเนี่ยเฟิง เธอไอเล็กน้อย ยิ้มและโบกมือ “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ฉันไม่ได้หิวมาก พวกคุณกินไปเถอะ”

“ถ้าอย่างนั้นกินอันนี้เถอะ นี่มันผักย่าง คุณน่าจะพอกินได้อยู่นะ”

โจวลี่ซือส่งปีกไก่ย่างและผักย่าง ให้ซาวาไป

ซาวามองไปที่อาหารที่ถูกย่างด้วยควันไฟ รู้สึกลังเลนิดหน่อย

ยังไงเธอก็เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ แน่นอนเธอมีอาหารการกินเสื้อผ้าและที่อยู่อาศัยที่ดีที่สุด เธอไม่เคยกินอาหารเหล่านี้มาก่อนตั้งแต่เด็ก

แต่เมื่อมองไปที่เนี่ยเฟิง เธอก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะทำให้การแสดงของเธอสูงส่งและยากที่จะเข้ากันได้

ซาวากัดริมฝีปากล่างของเธอ หยิบปีกไก่ย่างขึ้นมาแล้วเริ่มกินมัน

ดวงตาของเธอสว่างขึ้น “รสชาตินี้ผสมได้อย่างเข้ากันดีเลยทีเดียว”