บทที่ 136 ไม่พอใจ

บทที่ 136 ไม่พอใจ

“โอ้ย นี่เป็นครั้งแรกที่ผมได้ยินว่ามีคนขอเช่นนี้ นั่นก็ดี งั้นผมก็จะทำตามใจคุณแล้วกัน! คุณก็ซื้อมันสิ! ถ้าซื้อแล้วผมก็จะกินภาพวาดนั่นเข้าไป และก็ยังคงอยู่ต่อหน้าพวกคุณทั้งหมด!”

ศูนย์ตัวแทนจำหน่ายรถยนต์นี้ถ้าจะซื้อยังไงก็ไม่ต่ำกว่าราคานับสิบล้าน

เงินมากกว่าสิบล้านสำหรับคนทั่วไปแล้วมันคือแนวคิดแบบไหนกัน แม้ว่าพวกเขาจะทำงานไปตลอดชีวิต พวกเขาก็คงไม่มีวันได้รับเงินจำนวนนั้น

แม้ว่าสาวต่างชาติคนนี้จะดูสวยงาม แต่เสื้อผ้าที่เธอใส่ก็ไม่ใช่ยี่ห้อที่โด่งดังอะไร ผู้หญิงแบบนี้มันจะเป็นคนรวยได้ยังไง?

คุณชายเฮยและน่าน่าและผู้จัดการเหลียงมองไปที่เนี่ยเฟิงพร้อมกับยักคิ้ว

“พี่เฟิง คุณให้ฉันซื้อเถอะ ฉันเห็นหน้าพวกเขาแล้วฉันก็ไม่พอใจขึ้นมาทันที!”

ซาวารู้สึกว่าพวกเขาสองคนโดนดูถูกเกินไป ดังนั้นเธอจึงอารมณ์ไม่ดีมาก

“เรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ต้องให้คุณลงมือสักที่ไหน? ให้ผมมาบอกแก่พวกเขาว่าอะไรคือที่ต่ำที่สูง”

เนี่ยเฟิงพูดคุยเกี่ยวกับโทรศัพท์มือถือของเขา และโทรออก “ซื้อกิจการทั้งหมดของแหล่งขายรถหงต๋าในเมืองเยี่ยนตู แล้วผมจะต้องได้เห็นสัญญาการซื้อภายในหนึ่งนาที”

หลังจากที่เนี่ยเฟิงพูดจบเขาก็วางสาย เขาไม่ได้คาดคิดว่าการโทรของเขา จะทำให้พวกคุณชายเฮยทั้งสามคนหัวเราะเสียงดังขึ้นมา

คุณชายเฮยเหมือนถูกคนอื่นแหย่เข้าไปในจุดฝังเข็มหัวเราะ เขาจับท้องของเขาและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง “โอ้ย! ไม่ไหวแล้ว มันน่าขันจริงๆ เมื่อกี้นี้พวกคุณเห็นไหม? เขาแกล้งทำได้เหมือนมาก ยังบอกว่าจะต้องได้เห็นสัญญาซื้อกิจการภายในหนึ่งนาที สมองของเขาเสียไปแล้วหรือเปล่า?”

“ใช่แล้ว ฉันว่าเขาดูซีรีส์มากเกินไป คุณชายเฮย คุณไม่ควรพนันกับคนแบบนี้ เขาจะทำให้ระดับของเราลดลงเท่านั้น”

น่าน่าก็ตัวสั่นเพราะหัวเราะอยู่ข้างๆ เพราะหัวเราะที่เกินจริง แป้งหนาบนใบหน้าของน่าน่าจึงดูเหมือนจะหลุดลอยลงมาเล็กน้อย

ซาวาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะ “ตอนนี้พวกคุณก็หัวเราะกันไปเถอะ อีกสักครู่ก็จะไม่สามารถหัวเราะได้อีกแล้ว”

“ด้วยความสามารถนี้ ยังอยากจะซื้อกิจการศูนย์จำหน่ายรถยนต์ของเรางั้นหรือ? มันเป็นเรื่องตลกเลยจริงๆ ผมจะคอยดูว่าพวกคุณจะซื้อมันมาได้อย่างไร!”

ทันทีที่คำพูดของผู้จัดการเหลียงพูดจบ ผู้จัดการทั่วไปของแหล่งขายรถหงต๋าก็เดินออกมาด้วยใบหน้าเข้มขรึม

“ผู้จัดการทั่วไปคุณมาแล้วเหรอ คุณรีบมาดูสักหน่อยสิ มีผู้ชายที่น่าทึ่งอยู่ในร้านของเรา เขาบอกว่าเขาจะซื้อกิจการศูนย์จำหน่ายรถยนต์ของเราทั้งหมด ผมไม่เคยเห็นคนหน้าด้านแบบนี้มาก่อนเลย เขายังบอกว่าเขาอยากเห็นสัญญาการซื้อกิจการภายในหนึ่งนาทีอีกด้วย ในโลกใบนี้มีคนทุกประเภทจริงๆ!”

ผู้จัดการเหลียงและผู้จัดการทั่วไปมีความสัมพันธ์ค่อนข้างดีในช่วงเวลาปกติ ยังไงก็เป็นคนที่ทำงานที่เดียวกัน ก็ต้องเจอกันเป็นประจำ

เมื่อไม่ได้ทำงาน ทั้งสองคนมักจะพากันไปกินข้าวด้วยกัน

โดยไม่คาดคิดผู้จัดการทั่วไปที่มักจะพูดง่าย มีใบหน้าที่ดำคล้ำราวกับหยดน้ำ เขามองผู้จัดการเหลียงด้วยสายตาที่น่ากลัว

ผู้จัดการเหลียงรู้สึกว่าตัวเองถูกมองอย่างน่ากลัว เขาไม่เข้าใจว่าทำไมผู้จัดการทั่วไปถึงมองเขาแบบนี้

ตามที่ผู้จัดการเหลียงถาม ผู้จัดการทั่วไปก็กล่าวขึ้นล่วงหน้าว่า “ผู้จัดการเหลียง คุณถูกไล่ออกแล้ว”

“อะไรนะ?!”

ผู้จัดการเหลียงเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ “คุณกำลังล้อเล่นอะไรอยู่! ผมจะถูกไล่ออกได้อย่างไร?”

“มันคือคำสั่งจากบอสใหญ่ บอสใหญ่บอกว่าศูนย์จำหน่ายรถยนต์ของเราไม่ต้องการคนที่ดูถูกคนอย่างคุณ ดังนั้นขออภัยด้วย ผมได้แจ้งทางแผนกการเงินแล้ว และอีกสักครู่คุณก็ไปคิดเงินเดือน แล้วก็ออกไปได้เลย”

“ไม่มีทาง บอสใหญ่จะคิดว่าผมดูถูกคนได้ยังไง? คนที่ผมต้อนรับในวันนี้คือคุณชายเอย! บอสใหญ่เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่า? ผู้จัดการทั่วไป ผมจะไปพบบอสใหญ่!”

ผู้จัดการเหลียงขึ้นสู่ตำแหน่งปัจจุบันได้อย่างยากลำบาก เขาจะยอมแพ้ง่ายๆได้อย่างไร?