บทที่ 152 สมรู้ร่วมคิด

บทที่ 152 สมรู้ร่วมคิด

"ทำท่าอิดออดอะไรของคุณ? ตกลงจะพูดหรือไม่พูด!"

ซาวาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการประชุมครั้งนี้ด้วยซ้ำ และการที่หล่อนมาที่นี่ ก็เพราะหล่อนติดตามอันน่ามาก็เท่านั้น

"ถึงแม้ว่าคุณจะได้รับการคุ้มครองอย่างดีจากพวกพี่ชายของคุณ แต่พวกเขาก็มีจุดประสงค์เพื่อสร้างพันธมิตรในการประชุมครั้งนี้ เพื่อต่อต้านสำนักมังกร”

ดังที่เรียกว่า ไม้เด่นเกินไพร ลมพัดหักโค่น สำนักมังกรยอดเยี่ยมขนาดนั้น และแน่นอนว่าย่อมกลายเป็นเป้าหมายที่หลายคนต้องการจะดึงมาเป็นพวกด้วย แต่ในขณะเดียวกันก็ย่อมเป็นหนามยอกอกของคนหลายคนด้วยเช่นกัน

พวกเขาคิดจะดึงสำนักมังกรมาเป็นพวก และร่วมงานกับพวกเขาแต่อีกด้านหนึ่งก็เกรงกลัวความสามารถของสำนักมังกรด้วยเช่นกัน

ทรัพย์สมบัติของสำนักมังกรมีอยู่ทุกที่ทั่วโลก ดังนั้นจึงทำให้เกิดภัยคุกคามต่อคนจํานวนมาก

อันน่าขมวดคิ้วอย่างกลั้นไม่ได้ "ประเด็นหลักของการประชุมในครั้งนี้คือวิธีการต่อต้านสำนักมังกร”

เนี่ยเฟิงพยักหน้าอย่างรู้แจ้งกระจ่างในฉับพลัน "ไม่เป็นไร นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ”

ในตอนที่สำนักมังกรเพิ่งขึ้นสู่อันดับแรกของกลุ่มทหารรับจ้าง ก็มีผู้คนมากมายคิดจะสังหารเนี่ยเฟิงอยู่แล้ว

เพราะสำนักมังกรอยู่ภายใต้การนําพาของเนี่ยเฟิงจึงได้รับความรุ่งโรจน์ของวันนี้

เพียงแต่ว่าผู้ที่อยากได้ชีวิตของเนี่ยเฟิงไม่มีความสามารถเช่นนี้ และต่อให้พวกเขาจะรวมกลุ่มกันก็คงเป็นได้แค่ กลุ่มพวกหัวมังกุท้ายมังกรกลุ่มหนึ่งเท่านั้น

"แต่สิ่งที่ทําให้ผมประหลาดใจมากก็คือ...ใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้กันแน่? ”

อันน่าส่ายหัว "เพื่อรับประกันความเป็นส่วนตัวของทุกคนที่มาร่วมการประชุม พวกเราจัดขึ้นในสถานที่ที่สัญญาณทั้งหมดถูกปิดกั้นไว้ และฉันก็ไม่เห็นคนอื่นอื่นเลย พวกเราถูกจัดให้อยู่ในห้องเล็กเล็กห้องหนึ่ง โดยการประชุมทั้งหมดถูกจัดขึ้นในห้องเล็กเล็กเพียงห้องเดียว และพวกเราสามารถใช้เพียงหน้าจออิเล็กทรอนิกส์ในการสื่อสารเท่านั้น "

อันน่า รู้เพียงว่าหลายคนที่อยู่ในนั้นต่างก็ถูกส่งตัวมาจากพวกคนชนชั้นสูงของแต่ละประเทศ

"แต่ ฉันรู้ว่าการประชุมครั้งนี้ถูกจัดขึ้นโดย สำนักฟีนิกซ์ ซึ่งน้ำเสียงในการพูดของเขาคนนั้นไม่สามารถแยกออกเลยว่าเป็นชายหรือหญิง….. ตัวฉันเองก็แยกไม่ออกว่าตกลงเขาเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงเช่นกันแต่เขากลับพูดจาอย่างปลุกปั่น”

อันน่าลูบคางตัวเอง "การประชุมครั้งนี้ยังแบ่งออกเป็นการประชุมเล็กเล็กอีกจํานวนมาก" ซึ่งพวกเขากําลังคัดกรองผู้ที่สามารถเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดได้ แต่หากกตราบใดที่พวกเขาพบว่าเราไม่สามารถทํางานร่วมกันกับพวกเขาได้ พวกเขาก็จะขับไล่เราออกจากการประชุมครั้งนี้ทันที”

"งั้นคุณก็กําลังจะบอกว่าคุณผ่านด่านแล้วงั้นเหรอ? พวกเขายินดีที่จะทํางานร่วมกันกับคุณแล้วเหรอ? ”

อันน่าส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ "ในการคัดกรองขั้นต้นฉันก็โดนคัดออกแล้ว เพราะประเทศของเราและสำนักมังกรมักจะไปมาหาสู่กันอยู่บ่อยครั้ง"

"แล้วคุณรู้ได้ยังไงล่ะ?"

ในเมื่อผ่านการคัดเลือกมาอย่างละเอียดแล้ว อันน่า ต้องไม่รู้สิถึงจะถูก

อันน่ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ "นั่นเป็นเพราะประเทศของเรายังมีคนอยู่ในนั้น" ”

ซึ่งคนคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เขาคือ เสด็จอาของอันน่านี่เอง

"เสด็จอา และพ่อของฉันไม่ค่อยลงรอยกันมาตลอดทั้งปีนี้แล้ว เนื่องจากพวกเขาตกอยู่ในสภาพของการแบ่งแยกประเทศตลอดมา ซึ่งเสด็จอาก็ได้ตั้งฝักฝ่ายขึ้น และคิดวางแผนการที่จะต่อสู้กับพวกเราจนถึงที่สุด แต่เพราะฉันค่อนข้างใกล้ชิดกับสำนักมังกร ดังนั้นเสด็จอาจึงค่อนข้างหวาดกลัว บวกกับในเดือนนี้ ที่เรามีสงครามกันหลายครั้ง และเห็นได้ชัดว่าเสด็จอากำลังเสียเปรียบ ดังนั้นเพื่อที่จะสามารถยุติสงครามได้ เขาจึงทำข้อตกลงกับฉัน"

อันน่าภาคภูมิใจในตัวเอง จากนั้นก็จับมือของเนี่ยเฟิงไว้แน่นอย่างกับแย่งความดีความชอบมาเป็นของตน…. " พวกเขาสบตากันอยู่ข้างๆฉัน แต่ดันโดนฉันขัดจังหวะไป พี่เฟิง ฉันไม่สามารถหาข้อมูลที่ดีกว่านี้จาก เสด็จอา ได้อีกแล้ว แต่ข่าวนี้ก็นับว่ายังมีประโยชน์อยู่นะ? ”

เนี่ยเฟิงลูบศีรษะอันน่าเบาๆ "ทําได้ดีมาก”

ใบหน้าของอันน่าก็ยิ้มแย้มขึ้นมาทันที "แค่คําพูดนี้ของพี่เฟิงฉันก็พอใจมากแล้ว!”

ซาวาก็รู้สึกร้อนรนขึ้นมาทันที "พี่เฟิง ถ้าฉันรู้การประชุมครั้งนี้ด้วย ฉันคงจะพยายามช่วยพี่ค้นหาข้อมูลอย่างสุดความสามารถเหมือนกัน!"