ตอนที่ 189
บทที่ 189 คุณทำไม่ได้แต่ผมทำได้
October 28, 2026
บทที่ 189 คุณทำไม่ได้แต่ผมทำได้
คุณหมอโรเบิร์ตไม่เข้าใจว่าพวกเขากำลังพูดถึงอะไรกัน แต่คุณหมอโรเบิร์ตมีล่ามอยู่ข้างๆ
เมื่อเขาได้ยินว่าเนี่ยเฟิงจะลองดูสักหน่อย ก็อดไม่ได้ที่จะเยาะเย้ยว่า
“คุณบอกว่าคุณเป็นคุณหมอ แต่คุณดูเด็กเกินไป คุณรู้ไหมว่าผู้หญิงคนนี้ป่วยเป็นโรคร้ายแรง สมองของเธอถูกกดทับด้วยก้อนเลือดขนาดใหญ่ และการทำงานของร่างกายก็ลดลงอยู่เรื่อยๆ เช่นกัน อีกไม่นาน อวัยวะภายในของผู้หญิงคนนี้ก็จะล้มเหลว ตอนนี้ใส่ท่อและฝังเข้มเติมน้ำยาไว้ ก็เพราะจะให้ผู้หญิงคนนี้มีชีวิตอยู่ต่อได้”
คุณหมอโรเบิร์ตส่ายหัว “ไม่มีทางที่จะกระแทกก้อนเลือดขนาดใหญ่นี้ออกไปได้”
ก่อนที่ล่ามจะพูดจบ เนี่ยเฟิงก็ตอบเขาด้วยภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว “เรื่องบางเรื่องมันไม่มีความแน่นอน ยังไม่เคยได้ลองดูแล้วจะรู้ได้อย่างไรว่ามันจะได้ผลหรือไม่? คุณหมอโรเบิร์ตยอมแพ้เร็วเกินไปหรือเปล่า?”
โรเบิร์ตรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เขาไม่ได้คาดคิดว่าเนี่ยเฟิงจะพูดอย่างบริสุทธิ์ใจเช่นนั้น แต่โรเบิร์ตยังคงส่ายหัว
“ผมไม่เคยทำงานที่ไร้ประโยชน์มาโดยตลอด ทั้งๆ ที่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่มีทางช่วยได้แล้ว แน่นอนว่าผมก็จะไม่เสียทรัพยากร อีกอย่างแม้ว่าลิ่มเลือดในศีรษะของผู้หญิงคนนี้จะถูกเอาออกมาได้ แต่เส้นประสาทที่ถูกบีบอัดก็ไม่สามารถฟื้นฟูได้ และร่างกายของผู้หญิงคนนี้ก็จะหดตัวลงเรื่อยๆ ซึ่งนั่นหมายความว่าสภาพที่ไม่สามารถกลับคืนสภาพเดิมได้ปรากฏขึ้นบนร่างกายของเธอด้วย”
โรเบิร์ตอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “นี่คือเหตุผลที่ผมบอกว่าผมไม่ทำงานที่ไร้ประโยชน์ ไม่ใช่ว่าสมาชิกในครอบครัวของผู้ป่วยร้องห่มร้องไห้และก็จะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น ในโลกใบนี้มีปาฏิหาริย์น้อยเกินไป!”
เนี่ยเฟิงแสยะยิ้ม “ที่คุณพูดนั้นไม่มีผิด ในโลกใบนี้มีปาฏิหาริย์น้อยเกินไป แต่ผมเป็นข้อยกเว้น”
โรเบิร์ตก็ไม่เข้าใจเลยว่า ทำไมเนี่ยเฟิงถึงมั่นใจได้ขนาดนี้ เขาดูเด็กมากขนาดนั้น เด็กผู้ชายแบบนี้ ไม่น่าจะมีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมมากนัก
เช่นเดียวกับโรเบิร์ตตอนนี้เขาอายุเกือบหกสิบปีแล้ว ดังนั้นเขาถึงประสบความสำเร็จอย่างมากเช่นนี้
กล่าวได้ว่าลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือเลยจริงหรือ?
เนี่ยเฟิงหันศีรษะไป และเห็นว่าตู้ซงยังคงร้องไห้อยู่ เขาจึงตบบ่าของตู้ซงเบาๆ “นายตู้ ให้ผมลองดูได้ไหม?”
“ไม่! ไม่ได้!”
ตู้ซงส่ายหัว “แม้แต่คุณหมอโรเบิร์ตยังบอกว่าฟางหัวไม่ไหวแล้ว คุณก็ไม่ต้องเสียเวลาไปกับภรรยาของผมอีกแล้ว! โครงการอ่าวนกยูงผมจะไม่มอบให้ใครเลย! อ่าวนกยูงมีความหมายที่ลึกซึ้งสำหรับผม!”
ก่อนหน้านี้ที่ตู้ซงพยายามอย่างเต็มที่จะพัฒนาอ่าวนกยูง ก็เพราะว่าเขากับภรรยารู้จักกันอยู่ที่อ่าวนกยูง
ที่อ่าวนกยูงได้ชื่อว่าอ่าวนกยูง ก็เพราะว่าก่อนหน้านี้อ่าวนกยูงเคยมีฐานอนุรักษ์นกยูงขนาดใหญ่มาก
เมื่อเขายังเป็นหนุ่มเขาก็เคยไปเยี่ยมชมที่ฐานอนุรักษ์นกยูง และได้รู้จักกับฟางหัวภรรยาคนปัจจุบันของเขา ฟางหัวสวยงามมาก และตอนนี้เขายังจำฉากที่เคยรู้จักกันมาก่อนได้
ทั้งสองต่อสู้ด้วยกันและก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน จนกว่าพวกเขาจะมาถึงจุดที่พวกเขาอยู่ในปัจจุบัน แต่ฟางหัวภรรยาของเขาก็จะล้มลงอย่างตลอดไปแล้ว
“ที่ผมหาเงินได้มากมายขนาดนี้เพราะอะไร? ในที่สุดก็ยังช่วยชีวิตคุณไม่ได้ ผมเป็นสามีที่ไร้ความสามารถจริงๆ คุณไม่ต้องกังวล ฟางหัว ผมจะตามคุณไปอย่างแน่นอน!”
ตู้ซงร้องไห้อย่างช่วยไม่ได้ แต่ไม่คาดคิดว่าจะมีเสียงปรบมือดังขึ้นในวินาทีถัดไป!
ทุกคนตกตะลึง และตู้ซงก็รู้สึกว่าแก้มของเขาร้อนขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ และมองไปที่เนี่ยเฟิง
“คุณ..........”
“ตื่นหรือยัง?”
เนี่ยเฟิงไร้ความปรานี เขามองไปที่ตู้ซงจากที่สูง และตู้ซงก็ดูว่างเปล่า
“หากว่าแม้แต่คุณยังรู้สึกว่าภรรยาของคุณจะไม่มีทางช่วยได้แล้ว งั้นใครเขายังจะพยายามที่จะช่วยชีวิตเธอล่ะ? ”
ตู้ซงตัวสั่นด้วยหมัดที่กำแน่น “แต่ว่า............”
“คุณได้พยายามมานานขนาดนี้แล้ว หรือว่าคุณไม่อยากลองดูสักครั้งเลยเหรอ? ”