บทที่ 202 ของแท้

บทที่ 202 ของแท้

เหอเหรินเจ๋เพิ่งจะพูดจบ ก็มีผู้ชายสวมชุดทักซิโด้สีดำกลุ่มหนึ่งพากันเดินเข้ามา ในมือของพวกเขาถือกล่องมาคนละกล่อง

จากนั้นก็ตรงเข้ามาอยู่ตรงหน้าที่นั่งของพวกเขาด้วยท่าทางที่ฝึกฝนมาเป็นอย่างดี

กลุ่มคนพวกนี้ทำให้พวกผู้คนที่อยู่ตรงนั้นต่างพากันตกใจ ขนาดท่าเดินของพวกเขาก็ยังดูสง่าสุดๆ

จากนั้นพวกเขาก็ต่อแถวเรียงเป็นส้นตรง จากที่นั่งจนถึงหน้าประตู แต่ละคนเว้นระยะห่างซ้ายขวา ส่วนในมือของพวกเขาก็ถือกล่องที่ดูหรูหราราคาแพงเอาไว้คนละกล่อง

“เวลาดื่มเหล้าต้องให้ความสำคัญกับอุณหภูมิและบรรยากาศ ตอนนี้บรรยากาศไม่เลว แต่อุณหภูมิไม่พอ เหล้าที่เพิ่งจะหยิบขึ้นมายังไม่ทันตื่น ถ้าดื่มตอนนี้รสชาติจะไม่ดีเท่าไร แต่ในเมื่อจะให้คุณดื่ม ก็ไม่ต้องพิถีพิถันขนาดนั้นก็ได้”

เนี่ยเฟิงพูดจบก็ยกมือขึ้น“ไปนับหน่อยสิว่ามีอยู่กี่ขวด?”

เหอเหรินเจ๋พอเห็นพวกคนที่สวมชุดทักซิโด้สีดำพวกนี้ก็ขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้ คนพวกนี้ดูแล้วเหมือนไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป แถมแต่ละคนก็ดูสง่าดูดีกันทั้งนั้น ส่วนกล่องในมือของพวกเขาเหล่านั้นก็ดูแล้วไม่เหมือนกับอันอื่นเลย

“แค่แกบอกว่านี้คือโรมานี กองติ แล้วพวกเราก็จะเชื่อว่ามันคือโรมานี กองติอย่างนั้นเหรอ? ถ้าฉันบอกว่าฉันเป็นพระเจ้า แสดงว่าตอนนี้ฉันก็คือพระเจ้าจริงๆแล้วใช่ไหม? แกนี่มันน่าขำจริงๆ！”

เหอเหรินเจ๋กลอกตามองบนอย่างอดไม่ได้ เขาไม่เชื่อสักนิดเลยว่าเนี่ยเฟิงจะเอาโรมานี กองติสามร้อยขวดมาได้จริงๆ

“ที่พวกคุณก็มีคนที่เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องไวน์ไม่ใช่หรือไง? เรียกเขามายืนยันก็ได้แล้วไม่ใช่หรือไง?”

พอเนี่ยเฟิงพูดจบก็เชิดคางไปยังผู้จัดการที่ยืนอยู่ใกล้ๆกับเหอเหรินเจ๋“อย่าบอกผมนะว่าที่พวกคุณไม่มีคนที่รู้เรื่องไวน์เลยแม้แต่คนเดียว”

ผู้จัดการเบะปาก“ผมว่าคุณเตรียมการมาไว้หมดแล้ว แต่ต่อให้เป็นแบบนี้แล้วยังไง คนพวกนี้ก็เป็นคนที่คุณควักเงินจ้างมาไม่ใช่หรือไง！อีกเดี๋ยวผมก็จะเปิดโปงคุณเอง！ตามบาร์เทนเดอร์มา！”

บาร์เติงหมิงเป็นบาร์ใหญ่ที่มีชื่อเสียงที่สุดในย่านนี้ ที่นี่จึงมีบาร์เทนเดอร์ที่เก่งๆอยู่เหมือนกัน

บาร์เทนเดอร์คนนี้เป็นคนที่เถ้าแก่ของพวกเขาทุ่มเงินจำนวนมากเพื่อเชิญตัวเขามาจากเมืองหลวง

บาร์เทนเดอร์อายุค่อนข้างเยอะ แต่กลับดูดีมีสไตล์สุดๆ แถมตัวเขาก็เผยให้เห็นถึงกลิ่นอายความรู้สึกของความเป็นผู้ใหญ่น่านับถือ จากนั้นบาร์เทนเดอร์คนนั้นก็ค่อยๆเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ตอนที่เขาเห็นกล่องที่คนสวมชุดทักซิโด้สีดำถืออยู่นั้น เขาก็ถลึงตาโตขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้！

“คุณรีบดูพวกไวน์ปลอมพวกนี้เร็วเขา เสร็จแล้วก็บอกกับทุกคนที่อยู่ที่นี่ ว่าเขากำลังก้าวก่ายใครอยู่！”

เหอเหรินเจ๋เชิดคางขึ้น ก่อนจะพูดขึ้นมาด้วยท่าทางภูมิอกภูมิใจสุดๆ

บาร์เทนเดอร์เข้าไปดูแล้วดูอีก จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมาถาม“ผมขอชิมได้ไหม?”

“แน่นอนครับ ชิมตามสบายเลย”

เนี่ยเฟิงพยักหน้า จากนั้นบาร์เทนเดอร์เปิดขวดไวน์ออกอย่างชำนาญ เนื่องจากพวกเขารอจนจะหมดความอดทนแล้ว คงจะเข้าสู่กระบวนการให้ไวน์ตื่นไม่ได้ บาร์เทนเดอร์จึงทำได้แค่ดื่มไปหนึ่งคำ หลังจากดื่มเสร็จแล้วบาร์เทนเดอร์ก็ถลึงสองตาโต“นี่มันคือโรมานี กองติจริงๆ！”

ตอนแรกพวกเหอเหรินเจ๋กำลังคิดว่าจะทำยังไงให้เนี่ยเฟิงขายหน้า แต่คิดไม่ถึงว่าบาร์เทนเดอร์กลับบอกว่านี่มันคือไวน์ของแท้

“เป็นไปได้ยังไง คุณลองชิมอีกรอบสิ นี่มันไม่มีทางเป็นของแท้แน่นอน！เขามันก็แค่คนจนคนหนึ่งเท่านั้น จะเอาเงินที่ไหนไปซื้อไวน์มากมายขนาดนี้！”

ตอนแรกคางเมิ่งนึกว่าจะถูกเปิดโปง แต่ไม่คิดว่าบาร์เทนเดอร์จะบอกว่านี่มันคือโรมานี กองติของแท้ โรมานี กองติหนึ่งขวดราคาเกือบหนึ่งแสนสี่หมื่น เนี่ยเฟิงเอาเงินที่ไหนไปซื้อของแท้กัน?

“ผมเชื่อลิ้นของตัวเอง ผมชิมไวน์มาไม่น้อย ความสามารถในการจดจำของผมโดดเด่นกว่าใคร ดังนั้นนี่มันไม่มีทางเป็นของปลอมแน่นอน”