บทที่ 21 โอบกอดชิวมู่เฉิง

บทที่ 21 โอบกอดชิวมู่เฉิง

เนี่ยเฟิงหยิบแก้วเหล้าขึ้นมา มองไปที่พี่สาวทั้งเจ็ดคน “พวกพี่สาว นับจากนี้ไปผมจะปกป้องพวกพี่ให้ดี! ไม่ปล่อยให้พวกพี่ได้รับความไม่เป็นธรรม!”

คำพูดเช่นนี้ของเนี่ยเฟิงทำให้พี่สาวทั้งหลายซาบซึ้งอย่างยิ่ง

“เสี่ยวเฟิงโง่ เป็นพวกพี่สาวต่างหากที่ต้องปกป้องนายถึงจะถูก!”

โจวลี่ซือหัวเราะ ดื่มเหล้าในแก้วจนหมด

“ใช่แล้ว เสี่ยวเฟิง นายกลับเมืองตงไห่แล้วมีแผนการอย่างไร? ถ้านายไม่อยากทำงานก็อยู่บ้านเถอะ พี่สาวเลี้ยงนายเอง”

พี่สี่หมิงอี๋หานพูดกับเนี่ยเฟิงเช่นนี้

ตอนนี้หมิงอี๋หานเป็นผู้อำนวยการของโรงพยาบาลคังหมิง จะเลี้ยงดูคนหนึ่งคนเป็นเรื่องที่ง่ายซะยิ่งกว่าง่าย

ที่เนี่ยเฟิงมีก็คือเงิน เพียงแต่เขาไม่ได้เปิดเผยฐานะ เป็นห่วงว่าจะทำให้พวกพี่สาวตกใจเข้า

“น้องสี่ เธอเป็นแบบนี้จะทำให้เสี่ยวเฟิงเสียคนนะ”

ชิวมู่เฉิงขมวดคิ้ว ไม่สบายใจเล็กน้อย

“ไม่เป็นไร เสี่ยวเฟิงของพวกเราได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างดี ไม่เสียคนหรอก”หลินซูอินแย้มยิ้ม

“ไม่อย่างงั้นเสี่ยวเฟิงเข้าร่วมกองทัพสิ ฉันจะให้นายย้ายไปกระทรวงวัฒนธรรมค่อนข้างสบายกว่า”

หยูจิงหงไม่อยากให้เนี่ยเฟิงเหนื่อยเกินไป เขาได้รับความลำบากมามากแล้ว

“ฉันคิดว่าเสียงของเสี่ยวเฟิงดีมาก เสี่ยวเฟิงสามารถเรียนร้องเพลงกับฉันได้”

หลินซูอินยื่นมือไปคีบหอยเป๋าฮื้อเก้าหัวอบซอสหนึ่งชิ้นให้เนี่ยเฟิง

“ไม่ไม่ไม่! เสี่ยวเฟิงนั้นอาศัยหน้าตาทำมาหากินนะ! เสี่ยวเฟิง พี่เจ็ดจะสมัครบัญชีให้นาย ช่วยนายโปรโมท ถึงเวลานายก็จะเป็นคนดังทางอินเทอร์เน็ตแล้ว”

คางเมิ่งดวงตาทั้งคู่เป็นประกายมองไปที่เนี่ยเฟิง

“ไม่อย่างนั้นสอบโรงเรียนตำรวจเป็นไง?” เย่หรูเสว่แนะนำ

“ เป็นตำรวจมันอันตรายไปหน่อยหรือเปล่า?” คางเมิ่งลังเลนิดหน่อย ตอบกลับ

ในขณะที่พี่สาวทั้งหลายต่างคนต่างก็พูดเตรียมการสำหรับเนี่ยเฟิง ก็คีบอาหารให้เนี่ยเฟิงไปด้วย เนี่ยเฟิงทำได้เพียงก้มหน้าก้มตากิน ความเร็วในการกินของเขาไม่เร็วเท่าความถี่ในการคีบอาหารของพวกพี่สาว เร็วมาก ถ้วยตรงหน้าเขาเต็มแล้ว

“เสี่ยวเฟิง ความเห็นของนายล่ะ?”

ในขณะที่เนี่ยเฟิงกำลังเพลิดเพลินกับอาหาร พี่สาวทั้งเจ็ดอยู่ๆก็หยุดลง ถามเขาอย่างพร้อมเพรียงกัน

เนี่ยเฟิงชะงัก กะพริบตา “ผม...ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าตัวเองเหมาะกับงานอะไร”

“ในเมื่อเป็นแบบนี้ ให้พวกเราทุกคนพาเสี่ยวเฟิงไปปรับตัวในช่วงเวลาสั้นๆเถอะ ดูว่าเสี่ยวเฟิงชอบงานแบบไหน”

ชิวมู่เฉิงลูบคางแล้วตัดสิน

“ข้อเสนอของพี่ใหญ่ไม่เลว” หลินซูอินพยักหน้าเล็กน้อย

“ถ้าไม่มีที่ชอบเลย งั้นก็ให้เสี่ยวเฟิงทำในเรื่องที่ตัวเองชอบ ฉันจะเลี้ยงดูเขาเอง”

หมิงอี๋หานไม่เคยอยากให้เนี่ยเฟิงออกไปทำงาน น้องชายสุดที่รักของเธอควรจะอยู่ที่บ้าน

“เอาล่ะ ก็ตัดสินใจแบบนี้แหละ เสี่ยวเฟิง นายอยากทำงานกับพี่สาวคนไหนก่อน? ”

โจวลี่ซือตาทั้งคู่ระยิบระยับมองไปที่เนี่ยเฟิง

พี่สาวทั้งเจ็ดคนต่างก็หวังว่าให้เขามากับตัวเองก่อน ถึงอย่างไรก็หลายปีแล้วที่ไม่เจอกัน พวกเธอต่างก็คิดถึงเนี่ยเฟิงอย่างที่สุด

เนี่ยเฟิงทันใดนั้นความกดดันสูงเท่าภูเขา "ผมยังตัดสินใจไม่ได้เลย”

“งั้นพรุ่งนี้ค่อยคุยเถอะ วันนี้ก็กินให้เต็มที่ก่อน”

หลินซูอินพูดจบ เธอก็คีบผักกาดขาวในน้ำซุปให้เนี่ยเฟิงอีกหนึ่งตะเกียบ

อาจจะเป็นเพราะค่อนข้างมีความสุข ทุกคนจึงดื่มเหล้าไปไม่น้อย

เนี่ยเฟิงดื่มมากเกินไปหน่อย ก็อยากไปเข้าห้องน้ำสักรอบ

เขาไปห้องน้ำกลับออกมา ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย