บทที่ 27 หน้าแตกล่ะสิ

บทที่ 27 หน้าแตกล่ะสิ

เหมือนมีคนยอมรับไม่ได้จนโมโหนะเนี้ย เมื่อสักครู่ไม่รู้ใครเป็นคนพูดว่าพวกเราไม่มีทางเป็นสมาชิกVIPขั้นสูงสุดได้หรอก ตอนนี้เป็นไง หลักฐานก็ชัดเจนแล้ว ยังมีอะไรจะพูดอีก กระทำผิดต่อสมาชิกVIPขั้นสูงสุด ผู้จัดการซุน คุณไม่คิดจะอธิบายหน่อยหรอ

ผู้จัดการซุนกลืนน้ำลายลงอย่างยากลำบาก เมื่อสักครู่เขาเพิ่งตัดชื่อชิวมู่เฉิงออกจากรายชื่อสมาชิก ทำไมตอนนี้สภาพสมาชิกของเธอถึงได้เลื่อนขั้นล่ะ

หลังจากที่เขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการ มีสมาชิกVIPขั้นสูงสุดกี่คนเขารู้อยู่แก่ใจ แต่ละคนหน้าตายังไงเขาก็รู้หมด ขนาดยอดใช้จ่ายเขายังรู้เลย ไม่งั้นเขาไม่มีทางชิงตำแหน่งนี้มาได้หรอก

เพราะว่าตอนที่เขายังเป็นหัวหน้างานอยู่ก็มีความทะเยอทะยานที่อยากเป็นผู้จัดการแล้ว

นี่โผล่มาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ก็ว่าทำไมคุณถึงมั่นใจได้ขนาดนี้ ดูท่าแล้วคุณคงคิดไว้แต่แรกแล้วใช่ไหมว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น คุณมาแฮกคอมเครื่องนี้แล้วเปลี่ยนข้อมูลไปใช่ไหม ถ้าหล่อนใช้จ่ายไปร้อยล้าน ฉันจะไม่รู้ได้อย่างไร”

พอผู้จัดการซุนตั้งสติของตัวเองได้ ก็พูดอย่างโมโหว่า

“นั่นนะสิ คนจนอย่างพวกเธอจะมียอดใช้จ่ายสูงขนาดนี้ได้อย่างไร พวกเธอจงใจใช่ไหม พี่ใหญ่ ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณจะตกต่ำขนาดนี้ แค่พนันกับฉัน ยังน่ารังเกียจได้ขนาดนี้”

“หุบปากเหม็นๆของคุณเดี๋ยวนี้ คุณว่าใครน่ารังเกียจ”

ตาที่เนี่ยเฟิงหรี่อยู่นั้นได้ส่งสายตาที่อันตรายออกมา เปรียบเสมือนจะถลกหนังเลาะกระดูกของชิวซือมี่ที่ยืนอยู่ต่อหน้า

ชิวซือมี่ตกใจใหญ่เพราะสายตาของเนี่ยเฟิง จึงตัวสั่นและถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แต่วินาทีต่อมาเธอก็คิดขึ้นมาได้ว่า เธอจะถอยทำไม เธอไม่ได้กลัวเนี่ยเฟิงสักหน่อย

“มองอะไร ฉันพูดผิดตรงไหน พวกเธอใช้วิธีสกปรกแบบนี้ถึงได้ชนะการพนันครั้งนี้ มันไม่น่ารังเกียจตรงไหน ตอนนี้ถูกฉันเปิดเผยออกมาเลยโมโหล่ะสิ”

ชิวซือมี่ขำอย่างเย็นชาแล้วพูดว่า “รออะไร ยังไม่คุกเข่ายอมแพ้กับฉันอีกหรือ”

ถึงแม้ชิวมู่เฉิงไม่รู้ว่าทำไมชื่อของเธอถึงอยู่บนรายชื่อนั้น แต่ชิวมู่เฉิงก็รู้อย่างชัดเจนว่า ยอดใช้จ่ายของตัวเองไม่ถึงร้อยล้านแน่นอน เธอหันไปมองเนี่ยเฟิงด้วยความสงสัย เหมือนอยากจะให้เนี่ยเฟิงอธิบายให้เธอหน่อย

“งั้นคุณก็ลองอธิบายมาสิ ว่าทำไมชื่อของพี่ผมถึงได้อยู่บนรายชื่อVIPขั้นสูงสุดได้ ถ้าผมแฮกเข้าไปในระบบของพวกคุณแล้วเปลี่ยนข้อมูลไป งั้นพวกคุณก็ต้องเปลี่ยนกลับมาได้สิ ใช่แล้ว ตำแหน่งผู้จัดการน่าจะไม่สามารถตัดชื่อVIPขั้นสูงสุดได้สินะ”

“ผู้จัดการซุนคุณรออะไรอีก ไปเชิญผู้จัดการร้านออกมาสิ ให้เขาได้หุบปากสักที”

ความอดทนของชิวซือมี่จะไม่เหลือแล้ว เธอรอไม่ไหว อยากจะเห็นสองคนนี้คลานออกไปตอนนี้เลย หน้าตาของเขาสองคนต้องตลกมากแน่ๆเลย

ตอนนี้นี่เอง บนใบหน้าของเนี่ยเฟิงปรากฏรอยยิ้มที่แทบจะมองไม่เห็นขึ้นมา สิ่งที่เขาต้องการก็คือให้พวกเขาเชิญผู้จัดการร้านออกมา เขาอยากเห็นหน้าตาอับอายของคนกลุ่มนี้เหลือเกิน

พอผู้จัดการซุนได้ยินชิวซือมี่กล่าวแบบนี้ ก็รีบเอาโทรศัพท์ออกมาโทรหาผู้จัดการร้านและรายงานสถานการณ์ของที่นี่ไป หลังจากโทรเสร็จ ผู้จัดการซุนก็มีท่าทีเย่อหยิ่งขึ้นมาทันที “พวกคุณมาแฮกแล้วเปลี่ยนข้อมูลแบบนี้มันผิดกฎหมายนะ ผมพูดได้เลยว่า หลังจากนี้พวกคุณอย่าคิดที่จะก้าวเข้ามาในร้านนี้อีก ทำตัวฉลาดหน่อย รีบออกไปตอนนี้เถอะ อย่ารอจนขายขี้หน้าหมดล่ะ”

“อย่าเย่อหยิ่งขนาดนั้น ผลของเรื่องนี้จะเป็นอย่างไรยังไม่รู้เลย”