บทที่ 309 ปัญหาต่างๆได้แก้ตกไปตามๆกัน

เดิมทีชิวมู่เฉิงคิดว่าตัวตรงไม่หวั่นเงาเฉเฉียง แต่ใครจะคิดว่าฝั่งตรงข้ามถึงขนาดจะร้ายกาจขนาดนี้!

ในตอนต้นตอนที่พวกเขาออกไปเกิดการอาละวาดจริงๆ แต่เพราะชิวมู่เฉิงรู้สึกว่านี่เป็นเพียงแค่เรื่องส่วนตัวไปเกี่ยวข้องกับส่วนรวมไม่ได้ ดังนั้นก็ยังจ่ายเงินให้พวกเขาแล้ว

พวกเขาอาละวาดอยู่ในสถานที่ก่อสร้าง ยังอาละวาดถึงห้องยามรักษาความปลอดภัยด้วย ในเวลานั้นทุบคอมพิวเตอร์สำรองจนพัง ดังนั้นอยู่ในมือของชิวมู่เฉิงไม่มีข้อมูลสำรองในเวลานั้นจริงๆ

ในตอนนี้ชิวมู่เฉิงนึกขึ้นมาก็เสียใจภายหลังมากเช่นกัน ใครก็นึกไม่ถึงความใจดีชั่วขณะของเธอ ถึงขนาดก่อให้เกิดลูกไม้แบบนี้ออกมา

จ้องมองแรงงานข้ามชาติที่ยกตนข่มท่านและสื่อมวลชนที่ไม่แยกแยะความผิดความถูกต้องเหล่านี้ ชิวมู่เฉิงเพียงแค่รู้สึกปวดหัวเหลือเกิน บริษัทของเธอเพิ่งเริ่มไม่นาน ได้รับโครงการหลายโครงการจริงๆ เพียงแค่นึกไม่ถึงในตอนนี้ถึงขนาดเผชิญหน้ากับสภาพที่อับจนอย่างยิ่งขนาดนี้เลย

“วันนี้ไม่พูดให้ชัดเจน พวกเราจะไม่ไปอย่างเด็ดขาด พวกเราคนกลุ่มนี้มาถึงที่นี่ ไม่ได้มาเพื่อเงินเลย พวกเรามาเพื่อความเป็นธรรมเท่านั้น! เทียนหลงอินเตอร์เนชั่นแนลทำร้ายคนอย่างนี้ ทำไมไม่มีใจที่อับอายสักนิดล่ะ?”

คำพูดของหัวหน้าคนงานนี้ ทำให้สื่อมวลชนถ่ายไว้ทันที พวกเขาไม่ใช่คู่กรณี ไม่เคยประสบเจอกับเรื่องทุบตีฉากนั้นมาก่อน ดังนั้นพวกเขาไม่ชัดเจนว่าตกลงใครถูกใครผิดกันแน่

เพียงแค่บนโลกนี้ฝั่งที่ดูแล้วอ่อนแอกว่า ดูเหมือนจะทำให้คนเข้าข้างพวกเขามากกว่า ก็เหมือนดั่งนายทุนกับนายทุนชนชั้นกรรมาชีพผู้ไร้สมบัติในตอนนี้ดูเหมือนล้วนยืนอยู่จุดยืนที่ผิดพลาดนั้นโดยตลอด เพราะว่าในมือของพวกเขาจับกุมอำนาจอิทธิพล เงินทองไว้

“คุณชิว สำหรับเรื่องนี้คุณคิดว่ายังไงล่ะ?”

“ตลอดเวลามาฉันล้วนคิดว่าถูกก็คือถูก ผิดก็คือผิด แต่ฉันนึกไม่ถึงว่าอยู่บนโลกใบนี้ยังมีคนสามารถกลับผิดเป็นถูกกลับดำเป็นขาวถึงระดับขั้นนี้”

ตาทั้งคู่ของชิวมู่เฉิงขึงลับลงหนึ่งที “ฉันจะหาหลักฐานที่มีลักษณะชี้ขาดมาตอบโต้พวกเขา เพราะว่าพวกเราเทียนหลงอินเตอร์เนชั่นแนลเปิดเผยราบเรียบ ไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน”

หลังจากชิวมู่เฉิงพูดจบขยับจากมวลชนออกไปเลย

ส่วนเนี่ยเฟิงติดตามอยู่ข้างหลังชิวมู่เฉิง พวกเขากลับถึงบ้านเป็นเวลาชั่วคราว

พวกเขาเพิ่งกลับไปไม่นาน เย่หรูเสว่ก็มาแล้ว

“พี่ใหญ่ คำวิพากษ์วิจารณ์ที่อยู่บนอินเทอร์เน็ตเหล่านั้น ฉันก็เห็นแล้ว ฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้มีพิรุธ ดังนั้นฉันรีบมาถามคุณสักหน่อย เรื่องนี้ไม่ใช่เราทำใช่ไหม?”

หลังจากเย่หรูเสว่นั่งลงพุ่งตรงไปยังประเด็นหลัก ชิวมู่เฉิงส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก “นิสัยของฉันแกยังไม่ชัดเจนหรือ?”

เย่หรูเสว่ก็รู้ว่าชิวมู่เฉิงคนนี้ซื่อตรงเหลือเกิน ดังนั้นจึงไม่เชื่อว่าเรื่องนี้พวกเขาทำ

“เพียงแต่บนอินเทอร์เน็ตในตอนนี้เปิดโปงมากเกินไปแล้วจริงๆ ทันทีทันใดพวกเราไม่รู้จะเริ่มสืบจากตรงไหน ไอ้”

“เรื่องเหล่านั้นล้วนปลุกปั่นข่าวลือ เทียนหลงอินเตอร์เนชั่นแนลไม่เคยทำเรื่องแบบนี้มาก่อน พี่หก ผมรู้สึกว่าคนเหล่านี้ล้วนสามารถจับมาถามได้ ถึงยังไงล้วนไม่มีหลักฐานที่เป็นลักษณะชี้ขาด”

เนี่ยเฟิงจี้ถูกใจดำ “ฝั่งตรงข้ามทำแบบนี้ แท้ที่จริงเพียงแค่อยากจะทำร้ายชื่อเสียงของเทียนหลงอินเตอร์เนชั่นแนลเท่านั้น ถ้าหากว่าพวกเราปล่อยให้สถานการณ์พัฒนาขยายแบบนี้ต่อไป งั้นเทียนหลงอินเตอร์เนชั่นแนลช้าเร็วก็จะถูกพัวพัน ถึงแม้ว่าวันหลังล้างมลทินแล้ว ก็จะทำให้การพัฒนาล่าช้าเช่นกัน”

เย่หรูเสว่พยักหน้าแล้วพยักหน้าอีก “แกพูดถูกแล้ว ถ้าหากว่าเริ่มลงมือจากฝั่งที่ปลุกปั่นข่าวลือล่ะก็ น่าจะได้จริงๆ งั้นตอนนี้ฉันก็จะกลับไปในทีมเดี๋ยวนี้ อีกทั้งหาหัวหน้าคนงานเหล่านั้นมาสอบปากคำสักหน่อย”

หลังจากเย่หรูเสว่ออกไปแล้ว เนี่ยเฟิงนั่งลงไปชิดใกล้กับชิวมู่เฉิง “พี่ใหญ่คุณอย่าใช้สมองหนักเกินไป เรื่องเหล่านี้เดิมทีก็เป็นเรื่องที่อีนุงตุงนังเล็กน้อย ถ้าหากว่าคุณคิดมากไปอาจจะปวดหัวนะ”

ชิวมู่เฉิงส่ายหัวแล้วส่ายหัวอีก “สิ่งที่ฉันคิดไม่ใช่สิ่งเหล่านี้เลย ฉันเพียงแค่อยากรู้ว่าตกลงเป็นใครอยากจะทำร้ายฉันกันแน่”

เนี่ยเฟิงเลียริมฝีปากแล้วเลียอีก “ผมกลับมีความคิดอย่างหนึ่ง แต่ว่าพูดออกมาแล้วคุณอาจจะไม่ค่อยเชื่อ”